Scriptiebank overzicht

Seksualiteit is een belangrijk, maar vaak genegeerd thema in de zorg voor borstkankerpatiënten. Door behandelingen zoals chirurgie, chemotherapie en hormoontherapie ervaren veel vrouwen seksuele klachten, die hun levenskwaliteit aantasten. Toch blijft dit onderwerp vaak onbesproken. Deze bachelorproef onderzoekt waarom dat zo is, welke barrières verpleegkundigen ervaren, en hoe dit beter kan.

Op basis van literatuuronderzoek en praktijkervaring worden evidence-based aanbevelingen geformuleerd om seksualiteit wél bespreekbaar te maken. Daarbij staan vier pijlers centraal: structurele educatie voor verpleegkundigen, het gebruik van communicatiemodellen en meetinstrumenten, organisatiebrede inbedding van seksuele zorg, en interdisciplinaire samenwerking.

De conclusie is duidelijk: verpleegkundigen spelen een sleutelrol in het normaliseren van seksuele gezondheid. Met de juiste ondersteuning kunnen zij dit thema veilig en empathisch aankaarten, wat leidt tot betere zorg en meer welzijn voor borstkankerpatiënten.

Deze scriptie gaat over communicatie binnen de gezondheidszorg. Meer specifiek over de patiëntoverdracht tussen verpleegkundigen op een ziekenhuisafdeling neonatologie. De literatuur werd doorzocht naar een geschikte methode om de overdracht te structuren, zodat er minder communicatiefouten worden gemaakt. Het eindresultaat is een flowchart volgens de SBARR en ABCDE methodiek.

Op intensieve zorgen is er bij de patiënt altijd heel wat apparatuur aangeschakeld. Een verpleegkundige is echter wel beperkt in het gelijktijdig interpreteren van een aantal parameters. Bij bepaalde pathologieën, zoals sepsis, zijn heel wat parameters nodig om een diagnose te kunnen stellen. Sepsis heeft een zeer hoge mortaliteit. Het is van belang dat sepsis tijdig herkend en behandeld wordt. Software kan hier misschien wel in helpen om een vroegtijdige deterioratie ten gevolge van sepsis bij een intensieve zorgen patiënt te herkennen.

De gezondheidszorg ondergaat een elektronische revolutie. Elektronische patiëntendossiers worden volop geïmplementeerd binnen de eerste-, tweede- en derdelijnszorg. Wat wordt er nu juist gebruik in deze elektronische dossiers door Vlaamse thuisverpleegkundigen en waarom?