Scriptiebank overzicht

Mohammed zijn eerste vrouw was een zakenvrouw
 
In 2003 breekt het hoofddoekendebat in alle hevigheid los. Moslima’s die een hoofddoek dragen, zijn volgens de Westerse media onderdrukte vrouwen zonder eigen mening. Ze zijn het slachtoffer van hun religie en het wordt hoog tijd dat zij door de Westerse vrouwen bevrijd en geëmancipeerd worden. Maar klopt dat beeld wel? Vier moslima’s met een eigen zaak willen met hun succesverhaal het stereotiepe beeld dat over hen bestaat, afzwakken.
 
Machocultuur
Voor moslima’s is het zwaar om tegen de vooroordelen van hun religie op te boksen.

 
“Ik ben niet geïnteresseerd in het verleden. Ik ben geïnteresseerd in de toekomst,
want daar verwacht ik de rest van mijn leven te vertoeven.” - Charles Kettering
 
Toekomstverhalen over hulpverlening in sciencefictionfilms vormen een waardige ‘instrumental tool’. Huidige tendensen worden er haast karikaturaal in gerepresenteerd dankzij het stereotype ‘what if?’ template van het genre. Op die manier alarmeren ze ons en verhogen ze het bewustzijn omtrent actuele trends.

                                                                                                        Drempels in migratie.
De belevingswereld van Marokkaanse nieuwkomersvrouwen, met een focus op het sociaal-culturele leven en het vrijetijdsleven.

Drempels en woningen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Een drempel scheidt
‘binnen’ van ‘buiten’, de mannenwereld van de vrouwenwereld en de Berberwereld van de
Belgische samenleving. In Berbermiddens wordt afgeraden om op de drempel van de woning
te gaan zitten.

DE MEDIAHYPE ROND EVERBERG
 
In Everberg werd vier jaar geleden in allerijl de eerste Belgische jeugdgevangenis opgericht. In de maanden daarvoor werd in de nieuwsmedia uitgebreid bericht over de spectaculaire moord op een opvoedster, de snelle opkomst van jeugdbendes, overvolle instellingen en noodgedwongen vrijlatingen van ernstig criminele jongeren. Er werd gesproken over een toename van ernstige jeugdcriminaliteit, een opvallende verjonging van de daders en de noodzaak tot een hardere aanpak.

Overbevraagt het utilitarisme de mens?
 
Het utilitarisme stelt dat iedere handeling het grootste geluk voor het grootste aantal mensen moet voortbrengen. Op het eerste gezicht lijkt dit een erg aantrekkelijke morele theorie. Mensen vinden geluk en welzijn immers erg belangrijk. Bovendien voelt het natuurlijk aan om handelingen te beoordelen op basis van hun gevolgen. Ondanks deze aantrekkingskracht wordt het utilitarisme slechts door enkelen (of misschien wel door niemand) in de praktijk gebracht.

“Wie kan aanspraak maken op het label ‘ontwikkeld’ en op basis van welke factoren?”

Vroeger - vóór 1990 - was het antwoord heel eenvoudig: x BNP/cap is onderontwikkeld, y BNP/cap is ontwikkeld. Het westen was de norm en het ideaal! Men definieerde de ontwikkeling van andere landen in vergelijking met de westerse ontwikkeling. Gelukkig veranderde dit denkbeeld begin jaren 90, toen enkele mensen zich vragen stelden bij deze uiterst lineaire en extreem kapitalistische denkwijze. Zo stond het UNDP mee aan de wieg van een grondige herdefiniëring van het begrip “human development”.

Elisabeth Zeuwts
 
Als zoetwatervissen in zout water moeten leven: de chaosverwerking van mensen met autisme in de context van het gezin en de maatschappij.
 
Wat gebeurt er als een zoetwatervis in zout water terechtkomt? Waarschijnlijk zal hij doodgaan, maar laten we even geloven dat hij het kan overleven. Laten we ook even doen alsof onze vis gevoelens heeft en kan nadenken…
Zo begint de thesis van Elisabeth Zeuwts over gezinnen met kinderen met autisme. Door met een verhaaltje te beginnen hoopt ze de scherpe kantjes van haar vraagstelling te kunnen afvijlen.

Geldkoeriers zien het niet meer zitten

“De intelligente koffer is het zogenaamde ei van Colombus van minister Dewael. Hij beloofde dat de overvallen hiermee zouden stoppen. Maar niets is minder waar. Het feit dat er nog geen dode is gevallen, is meer geluk dan kunde. Wij willen erkend worden als risicoberoep”, klinkt het in koor. Het geldtransport probeert uit een dal te klimmen en gaat een onzekere toekomst tegemoet. Een verslag over overvallen, intelligente boxen en financiële perikelen.

Uit België kan je niet vluchten
 
Grootschalige evacuaties leiden bijna altijd tot verkeerschaos. Dat konden we onlangs opnieuw vaststellen tijdens de evacuaties in New Orleans en Houston. Nochtans beschikken de Verenigde Staten over gedetailleerde evacuatieplannen. België heeft die niet. Burgerlijk Bouwkundig Ingenieur Stijn Willems trok reeds voor de doorkomst van Katrina en Rita aan de alarmbel. In zijn eindwerk dat vorig academiejaar te Leuven verscheen, vergeleek hij de verkeerskundige aspecten van evacuatieplannen in België, Nederland en de Verenigde Staten.

DE FILOSOOF EN DE FANTASIE
De pen van Sarah Kofman
 
Een pen heeft een geschiedenis, alleen weet niemand welke. Op de werktafel van Sarah Kofman lag een pen die klungelig met plakband was gerepareerd, zo’n vulpen die niet meer wordt gemaakt en die je met inkt moest vullen. Ze lag voor haar en dwong haar te schrijven, te schrijven. Het was de pen van haar vader, een herinnering, een spoor. Het was persoonlijk.

Journalistiek: Een gewapend bestaan: Leven met een pantserlong!
 
Er zijn mooie momenten in je leven waarvoor je al het andere zou willen opgeven.
Die momenten van liefde en geluk moeten soms plaats maken voor droefheid en leed.
Dan ga je bij jezelf ten rade… wat heb ik verkeerd gedaan waardoor ik me zo anders voel?

What you want is what you get? Over de invloed van pornografie op de samenleving
 
Wim Slabbinck
 
Porno heeft in de laatste honderd jaar een opvallende evolutie doorgemaakt. Van een eerder marginale mediavorm heeft het zich ontwikkeld tot een omvangrijke, heterogene en harde economische sector. Pornografie is privaat bekend maar publiek onbemind. Bepaalde stijl- en vormaspecten van de pornografie zijn bovendien chic geworden en worden door handige marketingjongens gebruikt om allerhande zaken aan de man te brengen.
Waarom bekijkt iemand porno?

De Westelijke Gebiedsdelen: een brug tussen Servië en Bulgarije?
 
Vrijdag 31 juli 2004. 10.22u. Ik bevind me op een van de gammele bussen die het Bulgaarse openbaar vervoer rijk is. Mijn roodgeverfde en met gele letters beschilderde bus is nu al even uit Sofia vertrokken en begeeft zich al schokkend naar de westelijke grens van het land. Een dik uur na mijn vertrek kom ik samen met een handvol passagiers, veelal Bulgaren en ook een aantal Serven bij de grens aan. Bulgaarse en Servische douaniers wachten ons op. Mijn paspoort en dat van een Australische toerist worden het langst ingehouden.

Het manifest van de waarheid of de universeerlijkheid.
 
'Eerlijkheid boven alles'. Het is een motto zoals zovelen. Maar het is ook het mijne. Met alle mogelijke lepels heb ik eerlijkheid van jongsaf aan meegekregen. Menige vriendjes en vriendinnetjes heb ik verloren door juffen en meesters in te lichten over valsspelerijen, over knikkers die bij de foute eigenaar terechtkwamen, over afkijkende klasgenoten. Ook het begrip vriendschap begreep ik wel, maar eerlijkheid stond toch mooi op nummer 1 te prijken op het waardenlijstje van mijn opvoeding.

Artikel
 
Het vergt meer dan stalen zenuwen voor een Amerikaanse president om in tijden waarin de economische markten meer en meer geopend worden, een protectionistisch beleid te voeren. In de staalkwestie van 2002 stonden de Verenigde Staten en de Europese Unie tegenover elkaar maar een situatie die dreigde te ontsporen werd al snel ontmanteld. De strategie die President G.W. Bush volgde, een strategie die dieper vertakt is dan een eerste begrijpen van het conflict toelaat, had hier een aanzienlijke rol in.

TARANTINO’S DOODDOENERS Bjorn Gabriëls
 
Sinds zijn debuut Reservoir Dogs uit 1992 is regisseur Quentin Tarantino er in geslaagd een eigen stekje op te eisen bij critici, media en fans. De mix van verbaal en fysiek geweld, zijn aandacht voor structuur en de combinatie van verschillende uiteenlopende stijlen hebben geleid tot het adjectief ‘Tarantinesk’. De verscheidenheid aan stijlen haalt Tarantino uit zijn uitgebreide filmgeheugen opgebouwd rond exploitation-films, westerns, horrorflicks en misdaadfilms.

Bijna-monopolie Clear Channel houdt prijzen concerttickets laag
 
Met het vallen van de bladeren gaan ook de festivalpodia weer een jaartje op zolder.

 
In 1933 ziet Hannah Arendt hoe Martin Heidegger, de geniale professor en haar vroegere geliefde, valt voor de verleidingen van het nazisme. Deze gebeurtenis schokt Arendt en de spanning tussen filosofie en politiek wordt een centraal thema in haar leven en werk. Hannah Arendt is dan ook de geschikte kandidaat om ons te begeleiden bij de vraag wat filosofie voor de politiek kan betekenen.

Is het œuvre van de markies de Sade immoreel?
 
Donatien Alphonse François, markies de Sade is één van de meest bizarre maar tevens ook belangrijkste auteurs uit de Westerse geschiedenis. Hij heeft het grootste deel van zijn leven in verschillende gevangenissen doorgebracht, omdat zijn ideeën in de 18de eeuwse maatschappij niet getolereerd werden. Ik stel me in mijn licentiaatsverhandeling Sades anti-moraalfilosofie. Een omkering in het denken over de moraal de vraag of Sades werk niet te snel afgeschilderd wordt als immoreel.

Hoort u bij de 35% die minder kans heeft op kanker?
 
De consumptie van soja heeft de laatste jaren heel wat pennen in beweging gebracht omwille van de weldadige effecten op de gezondheid. Vooral de isoflavonen, een groep van ‘plantaardige hormonen’ die bijna uitsluitend in soja voorkomen, krijgen veel aandacht. Uit talrijke experimenten blijkt dat ze een rol kunnen spelen in de preventie van enkele chronische ziekten zoals borst- en prostaatkanker, hart- en vaatziekten, osteoporose en post-menopauzale klachten.

De 80%‑regel verduidelijkt
 




 
 
 
 
 
 


 
 



 






HEVERLEE – Het academiejaar zit er weer op, de studenten zijn verlost van de examens, de spanning en de stress die dat met zich meebrengt. Zo was dat ook op 28 juni 2004 voor Dimitri Verbist, student Financie‑en Verzekeringswezen van de KHLeuven te Heverlee. Hij slaagde met onderscheiding en kreeg daarenboven de prijs voor het beste eindwerk, dat handelde over de 80%‑regel bij groepsverzekeringen.

Spelen in de stad: kinderspel?
 
‘Geef ze wat groen en een straat die weer schoon is.’ Misschien fronst u de wenkbrauwen bij het lezen van dit zinnetje en wellicht doet het u vaag denken aan de jaren toen de klanken van Louis Neefs de woonkamer vulden? Neen, dit is geen artikel over artiesten van weleer. ‘Dit is een artikel voor de kinderen van morgen. Opgesloten, gevangen in een stenen woestijn. Want zo zal morgen het spelen verdwijnen.

Ze bijt op haar onderlip.  Zweetdruppels verschijnen op haar voorhoofdje.  Al bijna een uur zwoegt Sofie op deze rekentoets.  “17+ 6 =… even tellen:  17,18,19,20,21,22.  Het is dus 22.  Vierendertig min vijf is…  Verdorie!  Ze had nog zo geoefend met haar papa.  Wel een uur per dag.  Waarom lukt dit dan niet?

Noodzakelijke Redundantie
een zoektocht naar nergens niets
 
In 1965 schilderde Roman Opalka op een zwart doek met witte verf het getal 1. Van 1 ging hij naar 2, vandaar naar drie en zo was hij begonnen aan een oneindig werk. Toen het eerste doek van boven tot beneden vol stond met opeenvolgende getallen ging hij op een tweede doek van identieke afmetingen verder. De jaren gingen voorbij en Opalka bleef verder tellen en verder getallen schilderen. Vanaf 1972 voegde hij voor elk nieuw doek één procent witte verf toe aan de aanvankelijk zwarte achtergrondkleur van het vorige doek.

Onderwerp eindverhandeling Rechtspraktijk:
De burgerlijke aansprakelijkheid van minderjarigen en hun ouders voor de Jeugdrechtbanken: een actuele doorlichting van de aquiliaanse aansprakelijkheid.
 

Als glasscherven de kinderen maken                

Stel dat u in het volgende geval verkeert: u heeft twee schatten van kinderen, een toegewijde echtgeno(o)t(e), een  mooi en quasi afbetaald huis, een boeiende en uitdagende job en last but not least kan u het zich nog veroorloven om met het gezin gedurende een maand op vakantie te vertrekken naar één of andere exotische bestemming.

 
Een “ei” belicht langs al zijn “zijden”
geeft onvoorstelbare geheimen prijs.
 




 


 






Een ei ?
“Ei” – Eén van de kortste woorden, amper twee letters … verbluft ons met de grootste historische en hedendaagse waarheden.
Het is een materie van alle tijden. Het woord staat symbool voor begin van leven,
een mijlpaal in de ontwikkelingsleer.
Maar tevens is dit een product van elke dag,  wie “ei” zegt, zegt : “koek en gebak”.
Tussen deze twee virtuele werelden kunnen we een ganse waaier van mogelijkheden en kenmerken laten ontluiken.

DE IDENTITEIT VAN DE DUITSTALIGE GEMEENSCHAP
 
België, dat is dat kleine stipje op de wereldkaart, het land van de frieten met mosselen en de frisse pint. Het is dat kleine land met Brussel als hoofdstad, of was het nu omgekeerd? In het beste geval komt ook de tweetaligheid om het hoekje kijken, maar daar blijft het dan meestal ook bij wanneer buitenlanders hun kennis over ons Belgenland ten toon spreiden. Gelukkig doen wij het iets beter en weten we dat België veel meer troeven bezit dan alleen friet en bier en dat we wel degelijk een drietalig land zijn.

Roemeense haat tegenover Roma houdt aan
 
 “Neem ze maar allemaal mee naar België!”
 
“Ze hebben mijn zoon vermoord.” “Steek ze in brand!” Roemenen worden niet graag geconfronteerd met de aanwezigheid van Roma in hun land. Ze noemen hen smerig, leugenaars en bedriegers. Bij wie er wel een positief woord voor over heeft, volgt dikwijls een bezwaar. We trokken naar Roemenië om er poolshoogte te nemen.
 
Luid geschreeuw buiten de kerk van Tarlungeni.

Als de gebouwde belichaming van de Belgische vakantie en masse, is onze kust altijd een toevallige rebel geweest in de nationale dictatuur van de ruimteverkwisting. Decennialang spoelden toeristen en dagjesmensen er jaarlijks ritmisch aan en af.  Ze gaven vorm aan een bandstad met een steeds grotere recreatieve capaciteit. Vandaag echter kan een toekomstbeeld voor de Belgische Kust voor het eerst niet meer rechtlijnig vanuit haar realiteit geëxtrapoleerd worden.

Ruusbroec is het onthouden waard
 
Heeft u onlangs nog een tekst gelezen die uw leven heeft veranderd? Waarschijnlijk zullen weinigen onder ons nu ‘ja’ knikken; maar wij zijn dan ook doorgaans niet op zoek naar een dieproerende ervaring wanneer we lezen. Voor de middeleeuwse lezer daarentegen was dat precies de voornaamste drijfveer, met name wanneer hij (of zij) in contact kwam met geestelijke literatuur.
 
Een leeservaring was in de Middeleeuwen veel intenser dan nu.