Scriptiebank overzicht

Is het œuvre van de markies de Sade immoreel?
 
Donatien Alphonse François, markies de Sade is één van de meest bizarre maar tevens ook belangrijkste auteurs uit de Westerse geschiedenis. Hij heeft het grootste deel van zijn leven in verschillende gevangenissen doorgebracht, omdat zijn ideeën in de 18de eeuwse maatschappij niet getolereerd werden. Ik stel me in mijn licentiaatsverhandeling Sades anti-moraalfilosofie. Een omkering in het denken over de moraal de vraag of Sades werk niet te snel afgeschilderd wordt als immoreel.

Kijken alsof je leven er van afhangt
Een analyse van “Temptation Island” en “The Bachelor” vanuit evolutionair psychologisch perspectief
Op realiteit gebaseerde programma’s blijven opgang maken in de televisiewereld. Echte mensen zien handelen op televisie blijkt een bijzondere aantrekkingskracht op ons te hebben. Zo sterk dat het naar voor schuiven van de gewone man of vrouw ook in andere televisiegenres is binnengedrongen. De vraag waarom mensen zo graag kijken naar reality-tv is door wetenschappers echter nog maar zelden onder handen genomen.

De invloed van multiculturalisme op misdaadcijfers
 
Dit artikel handelt over de invloed van multiculturalisme – zoals het aangenomen is in het officieel beleid van Canada – op de cijfers van misdaden begaan door leden van etnische en culturele minderheden. Deze vorm van criminaliteit is op veel plaatsen min of meer taboe vanwege de gevoeligheid in de hedendaagse maatschappij voor racisme en eigenlijk bijna alle onderwerpen die te maken hebben met vreemdelingen. Toch is het een belangrijk aspect om onze huidige maatschappij te begrijpen. Hoe gaan we om met het anderszijn van anderen?

De dienst Medische Beeldvorming van het Algemeen Stedelijk Ziekenhuis (A.S.Z.)  te Aalst is sinds mijn kinderjaren een gekende omgeving. Meer dan eens heb ik samen met de dokter, de foto’s van een elleboog of  knie,… mogen bekijken. Vele vragen rezen in mij op: Hoe was het mogelijk om een foto te maken van de binnenzijde van een mens? Wat gebeurde er allemaal achter de schermen van deze dienst? En vooral: waarom moest je soms zo lang wachten tot het jouw beurt was?

Scientology: Vrijheden in Conflict
 
Deze verhandeling kan men grofweg onderverdelen in 3 hoofdstukken. Enerzijds wordt een kritisch zicht geworpen op de meer bredere problematiek omtrent sekten. Anderzijds wordt ingegaan op één specifieke beweging, met name de organisatie Scientology. En dit alles wordt hoofdzakelijk geplaatst in een politieke context, hoofdzakelijk in deze van vrijheid van religie en vrijheid van meningsuiting.
 
Om verschillende redenen wordt de these van 'vrijheden in conflict' centraal geplaatst.

De incorporatie van Zuid-Afrika

HOE ZUID-AFRIKA DEEL WERD VAN HET KAPITALISTISCHE WERELD-SYSTEEM

Het kapitalisme is, in tegenstelling tot wat velen u willen doen geloven, geen ahistorisch
fenomeen, geen eeuwig, onveranderlijk en vanzelfsprekend systeem. Het kapitalisme is ooit
ergens ontstaan, namelijk in de Noord-Italiaanse stadstaten toen de Middeleeuwen naar hun einde liepen. Daaruit heeft het zich geëxpandeerd totdat het vandaag, op enkele blinde vlekken na, de
gehele wereld omvat.

Weet u zeker dat het voortbestaan van het menselijke ras, wanneer u en iedereen die u kent er niet meer is, u echt interesseert? Dat vraagt Max Frisch zich af in zijn dagboek ‘Lastige Vragen’. Als we het huidige verbruik van energiebronnen onder de loep nemen, lijkt het of we koudweg ‘neen’ antwoorden. Après moi le déluge, of toch niet?
 
Olie in cultuur omzetten De hoofdbezigheid van alle levende wezens is ongetwijfeld het verzamelen van bruikbare energie. De mens is daar zeker geen uitzondering op.

The Brachial Plexus: Illustrating Neurocytology and Neuroanatomy

Over “wetenschappelijke illustratie” en neurologie

Traditie

De tijd dat men ’s nachts heimelijk lijken ging opgraven en opensneed om anatomische kennis te verwerven, ligt inmiddels achter ons. Maar net als in het verleden zit de drang om op zoek te gaan naar
kennis, en die met anderen te delen, nog steeds stevig verankerd in de moderne wetenschappelijke
geest.
Onze kennis over de wereld wordt steeds omvangrijker. In Vesalius’ tijd zag men reeds het belang in
van visuele hulpmiddelen.

Leesbaarheidsonderzoek van de museumteksten in de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis te Brussel

Cultuur behoort tot ons maatschappelijk leven en de overheid tracht dan ook om de bevolking er nauwer bij te betrekken. Dit is vanzelfsprekend erg lovenswaardig en er worden bijvoorbeeld veel inspanningen geleverd om de mensen naar tentoonstellingen te lokken. Maar staat men er wel voldoende bij stil dat de tentoonstellingen voor een groot publiek toegankelijk moeten zijn ?

De juwelen van Qau el Kebir in de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis (KMKG) te Brussel
 
Van 1923 tot 1925 ondernam G. Brunton in opdracht van de ‘Egypt Exploration Fund’, drie opgravingscampagnes op de grafvelden van Qau en wijdde er drie publicaties aan. Qau is gelegen in de 10de nome van Opper Egypte. De site Qau el kebir vormt een onderdeel van de grafvelden van Qau.
Omwille van de financiering aan deze opgraving door J.

Wortels van de Spaanse cinema
 
De Spaanse cinema zit in de lift. Namen als Almodóvar en Amenabar maken internationaal furore. Dit huidige succes doet nadenken over de fundamenten van de Spaanse cinematografie. Enkele parallellen springen in het oog.
 
Toen de Spaanse regisseur Pedro Almodóvar in 1999 promotie maakte voor zijn film Carne Tremula, vergeleek hij zijn werk met dat van zijn landgenoot Luis Buñuel, die een halve eeuw voor Almodóvar de Spaanse cinema op de internationale kaart plaatste. “Buñuel was hevig aangetrokken door voeten, vrouwenvoeten.

VERSTRAETE (P.), “Wat doen de Amerikanen eigenlijk in Vietnam?” Discoursanalytische benadering van de Actueel-berichtgeving over het Vietnamconflict 1966 – 1975, Onuitgegeven licentiaatsverhandeling UGent, 2004, 269 p.
 
De aanslepende vijandelijkheden in Irak tonen aan dat de Verenigde Staten de situatie niet onder controle krijgen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de analogie met het Vietnamconflict steeds hardnekkiger de kop opsteekt.

Het partnerschap EU-Rusland na de uitbreiding van de EU of aarzelend dansen met de Russische beer’
 
De relatie met Rusland is één van de meest actuele thema’s in het Europese Externe Beleid. In de pers, en soms zelfs ook in de vakliteratuur, is het Rusland van na 1991 echter één van de meest vergeten factoren. Momenteel staan we op een tweesprong: enerzijds kunnen de Europese Unie en Rusland naar elkaar toegroeien door economische, culturele en politieke samenwerking.

 
In een artikel in NRC Handelsblad beschrijft India-correspondent Anil Ramdas hoe een traditioneel Indiaas visserslied door een Amerikaanse rapartiest wordt gesampled, herschreven en vervolgens een wereldhit wordt. Omdat de nieuwe tekst obsceen klinkt en de melodie van het lied ‘gestolen’ is, wordt het nummer in India verboden. Het gevolg is dat de Indiase jeugd het massaal van het Internet downloadt om er semi-clandestien op te dansen. Althans, de jongens dansen erop, want in India mogen meisjes zelfs semi-clandestien niet dansen, roken of drinken.

Waarom moest Tsjechoslowakije splitsen?
 
Tsjechië en Slowakije zijn op 1 mei hand in hand de Europese Unie binnengestapt. Nochtans vonden beide landen het eind 1992 nodig om elkaar na maandenlange onderhandelingen de rug toe te keren. De splitsing was volgens de meeste Tsjechoslowaken absoluut niet noodzakelijk, maar toch besliste een kleine politieke elite dat beide landen vanaf 1 januari 1993 elk hun eigen koers zouden varen. Ruim een decennium later zijn vele vragen nog steeds niet opgelost.

Gerechtigheid is geschied/t?*
Mathieu Vanhaelewyn
 
In september was het exact 60 jaar geleden dat de bevrijders – Britten, Amerikanen, Canadezen of Polen – door de Belgen op bloemen en kussen werden onthaald. De bevolking herademde na vier jaar onder de knoet van de Duitsers en hun medewerkers te hebben geleefd. Maar zoals bij elke oorlog kwam er een nasleep. De bestraffing van de collaboratie met de vijand was tijdens de oorlog voorbereid door de hoge piefen in Londen en menig Belg keek er tijdens de bezetting handenwrijvend naar uit. “Toch krijgen we ze, de moffen!”, knarste Radio België.

De titel van de scriptie doet een zeer specifieke studie vermoeden; een weergave van het leven van een middeleeuwse, nota bene heilige koningin. Het onderwerp is echter veel minder concreet dan het op het eerste gezicht lijkt. Een biografie van Jadwiga van Anjou is een momentopname van een bij ons vrij onbekend stukje geschiedenis, dat de grenzen van het veertiende-eeuwse Poolse koninkrijk ruim overschrijdt. Jadwiga was een echte Centraal-Europese prinses. Ze stamde af van het Franse geslacht van Anjou, dat sinds het begin van de veertiende eeuw over Hongarije regeerde.

Wie actief is krijgt lekkers, wie passief is de roe
 
Hebt u ooit al eens in spiegelbeeld naar het verschijnsel ‘inburgering’ gekeken? Dan hebt u zich misschien ook al afgevraagd of die inburgering van allochtonen niet in de eerste plaats gericht is op het monddood maken van een kritische stem en op het bewaren van de sociale orde, dan wel op gelijke kansen voor iedereen.
 
Inburgering, c’est quoi?
Op 1 april 2004 werd het startsein gegeven voor de verplichte inburgeringstrajecten voor nieuwkomers. De overheid wil met deze trajecten voorkomen dat vreemdelingen terechtkomen in kansarmoede.

 
Juli 2004. Het Independent Evaluation Office van het IMF brengt haar rapport uit over de betrokkenheid van deze laatste in de Argentijnse crisis. De algemene conclusie was dat niet het IMF maar de Argentijnse beleidsmakers verantwoordelijk waren voor de zware economische en sociale problemen waar het land de afgelopen jaren mee te maken had. De instelling kon enkel nalatigheid verweten worden in de zin dat ze niet hard genoeg aangedrongen had om het begrotingstekort terug te dringen tijdens de jaren negentig. December 2001.

Dromen, protest en humor
 
De literatuuropvattingen van het tijdschrift Humo tussen 1970 en 2000
 
Volgens Piet Piryns, ex-medewerker van Humo, heeft het weekblad nooit een echte opvatting over literatuur gehad. “Er was maar een selectiecriterium en dat was de bekendheid van de schrijver.” Humo is dan ook geen literair tijdschrift; nooit geweest. Toch is het opvallend dat een onafhankelijk weekblad voor radio en televisie van 1970 tot 2000 gemiddeld 2,9% van zijn pagina’s voor literatuur reserveert.

 
Zegels die te dikwijls genadeloos afgesneden werden daar ze niet in de enveloppe pasten. Bonte stippen en vlekken duiken op tussen sobere ambachtelijke kleuren van het charter. Schimmels laten een spoor van vernieling achter en tasten een ganse verzameling aan zoals een bacterie tekeer gaat in subtropische gebieden. Slechte wandisolatie zorgt ervoor dat zegels van op elkaar gestapelde charters beginnen te smelten tijdens warme zomerdagen. Tekstgedeelten vervagen wegens vingertoppen die over de inktdeeltjes schuurden om de tekst beter te kunnen lezen.

 
We leven in slechte tijden: de mensen zijn verdorven en de leiders corrupt. Maar niet getreurd: weldra zal de Albedwinger aan al deze praktijken een einde stellen. Talrijke tekenen zullen het Oordeel voorafgaan, de gelovigen zullen door vele beproevingen uitgezuiverd worden, en slechts een select groepje van echte gelovigen zal deel kunnen uitmaken van de door God ingestelde maatschappij.
 
Apocalyptiek noemen we dit. Iedere godsdienst kent het wel onder de ene of andere vorm, en geen enkele apocalyptische dreiging is compleet zonder de verschijning van een antichrist.

Nicolaas Rasson
2de licentie Geschiedenis
Vrije Universiteit Brussel
 
Licentiaatsverhandeling
 
De diplomatieke breuk tussen België en het Vaticaan
 
Promotor : Professor E. Witte
___________________________________________________________________________
 
Dat het ooit tot een diplomatieke breuk is gekomen tussen België en het Vaticaan, is door weinigen geweten. Een affaire die eens zoveel beroering gewekt heeft, is vandaag compleet in de vergetelheid geraakt.

Nicolaas Rasson
2de licentie Geschiedenis
Vrije Universiteit Brussel
 
Licentiaatsverhandeling
 
De diplomatieke breuk tussen België en het Vaticaan
 
Promotor : Professor E. Witte
___________________________________________________________________________
 
Dat het ooit tot een diplomatieke breuk is gekomen tussen België en het Vaticaan, is door weinigen geweten. Een affaire die eens zoveel beroering gewekt heeft, is vandaag compleet in de vergetelheid geraakt.

De traan van Peter Kihara Young
 
Nairobi, juli 2003. Vanwege mijn statuut als buitenlands ‘onderzoeker’ was ik na vele omzwervingen beland op een kantoor dat ‘Credo’ werd genoemd. Een secretaresse verwelkomde me en liet me plaats nemen op één van de stoeltjes in wat men een wachtzaaltje zou kunnen noemen. Ik kreeg een schamel kopje thee met melk en las wat in een plaatselijke krant. Mutumishi, de eindverantwoordelijke van Credo, met wie ik een gesprek had gepland, zou me daar wel vinden.
 
Niet veel later kwam een oude man binnen en ging naast me zitten.

 
Louis-Prosper Gachard (1800 – 1885)
 
Wie meent in het Brusselse Rijksarchief slechts een verwaaide archivaris in stofjas of een enkele geschiedenisstudent aan te treffen, heeft het mis. Het is soms drummen aan het kopieerapparaat en ja zeker, de bankjes zijn vaak volzet onder toeziend oog van het ingekaderde koninklijke paar. Naast archivarissen, professoren en studenten maken vele amateur-genealogen, speurneuzen en andere geïnteresseerden er hun entree. Wat ze gemeen hebben?

Noodzakelijke Redundantie
een zoektocht naar nergens niets
 
In 1965 schilderde Roman Opalka op een zwart doek met witte verf het getal 1. Van 1 ging hij naar 2, vandaar naar drie en zo was hij begonnen aan een oneindig werk. Toen het eerste doek van boven tot beneden vol stond met opeenvolgende getallen ging hij op een tweede doek van identieke afmetingen verder. De jaren gingen voorbij en Opalka bleef verder tellen en verder getallen schilderen. Vanaf 1972 voegde hij voor elk nieuw doek één procent witte verf toe aan de aanvankelijk zwarte achtergrondkleur van het vorige doek.

Rina Grünblatt
 
Ongewone seksuele patronen en voorkeuren kunnen iedereen overkomen, maar binnen het paradigma van de ‘natuurlijke’ seksualiteit werd enkel heteroseksuele coïtus bestemd voor voortplanting aanvaard, met de man in de toppositie en de vrouw op haar rug. Dit paradigma heeft het seksologisch denken vanaf de middeleeuwen en de ideeën over ‘abnormale’ of ‘deviante’ seksualiteit tot op heden gedomineerd. Seksuele variaties zijn cultuur- en tijdgebonden (APA, 2000).

 
Kunst te koop
De Brusselse avant-gardegalerie 1919-1932
 
Lotte De Voeght
 
Op 5 mei 2004 werd bij Sotheby’s in New York Picasso’s Garçon à la pipe uit 1905 geveild tegen een bedrag van 104,2 miljoen dollar (of 85 miljoen euro). Het werd daarmee het duurste schilderij aller tijden. Critici noemen deze recordprijs een ‘culturele obsceniteit’ die een gevolg is van een ‘hysterische markt’.

DE IDENTITEIT VAN DE DUITSTALIGE GEMEENSCHAP
 
België, dat is dat kleine stipje op de wereldkaart, het land van de frieten met mosselen en de frisse pint. Het is dat kleine land met Brussel als hoofdstad, of was het nu omgekeerd? In het beste geval komt ook de tweetaligheid om het hoekje kijken, maar daar blijft het dan meestal ook bij wanneer buitenlanders hun kennis over ons Belgenland ten toon spreiden. Gelukkig doen wij het iets beter en weten we dat België veel meer troeven bezit dan alleen friet en bier en dat we wel degelijk een drietalig land zijn.