Scriptiebank overzicht

De scriptie onderzoekt het concept van “waterapartheid” in de Westelijke Jordaanoever en de ongelijke toegang tot water tussen Palestijnse gemeenschappen en Israëlische kolonisten. Israël heeft een monopolie op de waterbronnen in de regio, wat leidt tot een systematische beperking van Palestijnse toegang tot water. Hierdoor kampen Palestijnen met chronische watertekorten, terwijl Israëlische kolonisten toegang hebben tot een overvloedige watervoorziening. De bouw van fysieke barrières, zoals de "apartheidsmuur", zorgt ervoor dat Palestijnse gemeenschappen worden afgesneden van hun natuurlijke bronnen, wat de ongelijkheid in toegang verder versterkt.

Naast deze fysieke controle speelt ook economische exploitatie een rol. Het Israëlische waterbedrijf Mekorot hanteert discriminerende praktijken zoals het gebruik van leidingen met lagere waterdruk in Palestijnse gebieden, wat de economische ontwikkeling van Palestijnse gemeenschappen beperkt en de mogelijkheid belemmert om een onafhankelijke watersector op te bouwen. Bovendien leidt de overexploitatie van transnationale waterbronnen, zoals de Jordaanvallei, tot verdere uitputting van Palestijnse watervoorraden, waardoor hun wateronzekerheid wordt vergroot.

De scriptie toont aan dat watertekorten in de Westelijke Jordaanoever geen natuurlijk fenomeen zijn, maar het gevolg van bewuste politieke keuzes en machtsstructuren. Ondanks de beperkingen hebben Palestijnse gemeenschappen innovatieve strategieën ontwikkeld om met de schaarste om te gaan. De conclusie onderstreept dat de watercrisis in de regio alleen kan worden opgelost door het aanpakken van de onderliggende ongelijkheden en discriminaties in waterbeheer en toegang.

Deze thesis heeft daarom als doel een grondige analyse te maken van de religieuze en de politieke dimensies van het conflict, met een focus op de oorlog tussen Israël en Hamas die begon op 7 oktober 2023. De onderzoeksvraag luidt als volgt: in hoeverre spelen religieuze en politieke motieven een rol in het Israëlisch-Palestijns conflict? Dit onderzoek is hoofdzakelijk gebaseerd op een uitgebreide literatuurstudie, waarbij historische bronnen en actuele politieke analyses worden gebruikt om een zo compleet mogelijk beeld te schetsen van het Israëlisch-Palestijns conflict. Dit onderzoek streeft naar een evenwichtige benadering door gebruik te maken van verschillende bronnen om de academische neutraliteit te garanderen. Deze studie hoopt bij te dragen aan een genuanceerde, beargumenteerde beeldvorming over het Israëlisch-Palestijns conflict en over de joods-islamitische relaties opdat een meer constructieve dialoog mogelijk is.
Het eerste hoofdstuk zet de historische context uiteen van de Joodse diaspora, zodat de lezer het verlangen naar een Joodse staat historisch kan kaderen. Het tweede hoofdstuk bespreekt de belangrijkste gebeurtenissen in de aanloop naar en de oprichting van de Joodse staat in 1948, evenals de spanningen tussen de Arabische buurlanden en Israël. Het kaderen van deze gebeurtenissen is cruciaal voor een beter begrip van het huidige conflict. Het derde en vierde hoofdstuk gaat dieper in op de religieuze dimensies van dit conflict, met aandacht voor de laatste oorlog tussen Hamas en Israël vanaf 7 oktober 2023. Hoofdstuk vijf richt zich expliciet op de politieke dimensies die dit conflict beïnvloeden. Hoofdstuk zes onderzoekt mogelijke oplossingen voor dit conflict. Tot slot volgt een eindconclusie alsook aanbevelingen voor vervolgonderzoek.

In dit exploratief onderzoek bestuderen we de morele en emotionele reacties van Vlamingen met een Marokkaanse migratieachtergrond op gemediatiseerd lijden. Een korte literatuurstudie naar het onderzoeksveld van mediated distant suffering, een etnisch-divers publiek en het concept 'proper distance' leidt de masterproef in. Wat volgt, is een analyse van 5 focusgroepen die onthult hoe de etnisch-culturele achtergrond van de respondenten een belangrijke rol speelt in het ontstaan en de motivatie van hun reacties.

De scriptie analyseert het gebruik van het woord vrede in de toespraken van Israëlische en Palestijnse leiders aan de Verenigde Naties tussen 1988 en 2016.

“Mijn camera is mijn wapen” Palestijnen gebruiken online media tegen de Israëlische bezettingN.B. De namen in dit artikel werden aangepast.“Mijn camera is mijn wapen,” vertelt fotograaf Fadi Nafar, “en de artikels van journalisten zijn hun wapens.” Nafar, een voormalige inwoner van het vluchtelingenkamp Al’Amari in Ramallah, werkt als journalist en fotograaf in de Palestijnse Westbank. Daarnaast geeft de jonge Nafar fotografielessen aan kinderen in Al’Amari. Door fotografielessen te geven aan kinderen in het kamp, heeft Nafar het gevoel dat hij ze kansen geeft.

Gaza Camp: de ondenkbare integratieMozaïekgevels, rapmuziek, bruisende winkelstraten en vrijdagnamiddagpicknickjes in het bos. Het zijn zaken die u waarschijnlijk niet meteen met een vluchtelingenkamp associeert. Nochtans zou het goed zijn, als u dat af en toe wel deed.Gaza Camp is één van de dertien Palestijnse vluchtelingenkampen in Jordanië. Het kamp werd in 1968 opgericht op een heuvelachtig terrein vlakbij de stad Jerash - bekend om zijn Romeinse ruïnes - en het prachtige Dibbeen natuurreservaat.

 Inter armes judices non silent: het Israëlisch Hooggerechtshof en de bezette Palestijnse GebiedenDe Romeinse redenaar Cicero zei ooit dat inter arma enim silent leges, dat in tijden van oorlog de wetten zwijgen. Deze rechtspreuk gaat echter allang niet meer op. Tijdens gewapende conflicten gelden er wel degelijk regels, enerzijds gericht op het gedrag van de oorlogvoerende partijen, anderzijds gericht op de bescherming van burgers.

Oorlog zonder Wapens: Studentenverzet aan de Palestijnse UniversiteitAan de Universiteit van Birzeit, in de Westelijke Jordaanoever, wordt bij het begin van elke les het register van studenten overlopen. De professor noemt jouw naam en je antwoordt, zoals het ook in België en alle vier uithoeken van de wereld gaat. Maar in de bezette Palestijnse Gebieden blijft dat antwoord al te vaak uit. Studenten worden op weg naar school aan controleposten opgehouden door het Israëlisch leger of simpelweg gevangen genomen.

 Waarom Belgen manifestaties houden ten voordele van de PalestijnenOp 17 augustus 2014 werd er door meer dan 5000 mensen gemanifesteerd ten voordele van de Palestijnen in het Israelisch-Palestijns conflict. Daarbij was hun moto: ‘Stop de bezetting, en stop de blokkade van Gaza’.

‘Mensen zijn zo vervangbaar als een plastic tas’Laten we dit artikel eens beginnen met iets dat ogenschijnlijk niet zo veel met mijn masterproef te maken heeft: het is crisis in Israël. Gaza bestookt het land met raketten die evenveel aanrichten als speldenprikjes en Israël geeft mokerslagen terug die dit kleine Palestijnse gebied in een hel op aarde veranderen. Lag ik een week geleden nog op het strand in Tel Aviv, is dat strand vandaag de dag opnieuw veranderd in een doelwit waar de sirenes meermaals per dag bombardementen aankondigen. Het Midden-Oosten lijkt eens te meer over te koken.

Femmes Fatales? Vrouwen in het Israëlische legerIsraël is het enige land ter wereld met een dienstplicht voor zowel mannen als vrouwen. Maar terwijl in België aan het begin van de jaren 90 voor het eerst een vrouwelijke gevechtspiloot  haar vleugels kreeg, moest Alice Miller in Israël rond diezelfde periode een rechtszaak aanspannen om pilote te mogen worden. Het wordt nu gezien als een mijlpaal in het openstellen van militaire functies voor vrouwen. Of het pad naar meer gelijkheid voor mannen en vrouwen daardoor echt geëffend is, blijft de vraag.

Ontwikkelingssamenwerking in Palestina: dollars in plaats van diplomatie? In de loop van de voorbije twee decennia, namen de hulpstromen naar de bezette Palestijnse gebieden (oPt) constant toe. In 2008 bereikte de ontwikkelingssamenwerking er de kaap van $2.6 miljard, wat neerkomt op het hoogste niveau per hoofd ter wereld.

TURKIJE OP WEG NAAR DE EU?De houding van het Vlaams politiek landschapTurkije was een vroege vogel om zich aan te sluiten bij het Europese integratieproject, maar anno 2011 is het land nog steeds geen lidstaat van de EU. De moeizame onderhandelingsgesprekken zijn nochtans al enkele jaren begonnen, maar de hervormingen die Turkije moet doorvoeren om aan de toetredingscriteria te voldoen zijn wegens enkele hete hangijzers vertraagd en op sommige momenten stilgevallen. Door deze vertragingspolitiek is de Europese politieke elite steeds verder verdeeld geraakt over de toetreding.

 Nazi’s en Arabieren: een goede verstandhouding?Bij het begin van het politieke jaar laait het debat over de amnestie traditiegetrouw weer op. De collaboratie tijdens de Tweede Wereldoorlog is, naast het politieke vlak, ook in vele boeken, tijdschriften en reportages een populair onderwerp. Onze kennis over collaboratie in Vlaanderen is gering maar niet onbestaand. We weten eveneens dat dit niet enkel een Vlaamse fenomeen was. Maar hoe zit het met de samenwerking tussen nazi-Duitsland en andere landen of bevolkingsgroepen?

 Tom Moerenhout
 
Wanneer de nood het hoogst is, is de redding niet altijd nabij
 
De EU, Energie en Palestijns Humanitair Herstel
 
Energie is waar het, meer dan ooit tevoren, in de 21ste eeuw om draait. Het is een kernvraagstuk wanneer we spreken over een globale demografische groei, klimaatverandering, handel en economie. Zo staat energie ook centraal in de internationale politiek. Iedereen herinnert zich de oorlog in Irak en het gasconflict tussen Oekraïne en Rusland, dat meteen repercussies had voor enkele EU lidstaten.

 
Damage control: is een eerlijke opdeling van Jeruzalem nog mogelijk?
 
De geïntensiveerde geografische en demografische strijd in de ‘Holy Basin’ van Jeruzalem en Silwan als case study van de vergevorderde judaïsering van een Palestijns dorp.
 
Op één dag tijd: negen Palestijnse families worden door de Israëlische politie in het Palestijnse dorp Sheikh Jarrah uit hun huis gezet. Een paar uur later komen joodse kolonisten de meubels verwijderen en nemen hun intrek in de verlaten huizen.

 
Marian Cramers

 
De Arabische Inwoners van Israël
De wankele brug tussen Israël en Palestina

 

 
Het conflict tussen Israël en de Palestijnen wordt ook wel het 'Colloseum van de 21ste eeuw' genoemd. Het vormt een concentratie van vele internationale belangen en frustraties, en valt dan ook niet weg te branden uit kranten en nieuwsberichten.

De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens vierde in 2008 haar zestigste verjaardag. Gelukkige verjaardag? De ironie van het toeval wil dat in 1948 twee situaties begonnen waarbij de mensenrechten flagrant werden geschonden. In 1948 deed in Zuid-Afrika de apartheid zijn intrede. Een blanke minderheid voerde een racistisch beleid van discriminatie en segregatie tegenover een zwarte meerderheid. De regering dwong zwarten te leven in bantustans (reservaten) en townships (stedelijke getto’s).

 
“Een volk zonder poëzie is een overwonnen volk”

 
In mei 2008 'vierden' de Palestijnen en Israëli's de zestigste verjaardag van hun uiterst ingewikkelde en schijnbaar onoplosbare conflict. De voortdurende wederzijdse aanslagen en regelmatig doodlopende onderhandelingen worden bijna oud nieuws voor de doorsnee Europese krantenlezer of televisiekijker. Het is maar al te gemakkelijk om het menselijk lijden achter de nieuwsberichten uit het oog te verliezen.

 
 
 
“Beeldvorming van de Arabisch-islamitische wereld in Vlaamse leerboeken geschiedenis van 1979 tot nu: buffer tegen groeiend islamofobisme?”
 
(Master/Licenciaatsscriptie voorgelegd ter behalen van de graad Master/Licenciaat in de geschiedenis, afstudeerrichting Nieuwste Tijden, AJ 2007-2008, Ugent, Promotor: Prof. Dr. Bruno De Wever, 198p.)
 
 
Over engagement & wetenschappelijkheid.
Vanuit een weloverwogen wetenschappelijke benadering van het concept ‘engagement’ kwam deze scriptie tot stand.

De Palestijnse burgers van Israël, in een etno-regionalistisch kader
 
Een van de eerste dodelijke conflicten tijdens het proces van de Israëlische terugtrekking uit de Gazastrook deze zomer vond plaats tussen Israëli’s onderling, namelijk tussen een joods-Israëlische kolonist uit de Westbank en een groep Arabisch-Israëlische buspassagiers in de Arabische stad Shafa`amr. Eden Natan-Zada schoot op de passagiers en doodde vier van hen, hij werd vervolgens overmeesterd en gedood door andere Arabische inzittenden.

SLEEBUS Liselot
Sociale en Culturele Agogiek, Vrije Universiteit Brussel
 
Thesistitel: Modellen en technieken van conflicthantering: toepasbaarheid in een extreme conflictsituatie – het Israëlisch-Palestijns conflict
 
Artikel
 
Ruzies, meningsverschillen, onenigheden, conflicten: ze zijn er altijd geweest en zullen altijd blijven bestaan. Ze zijn ook alomtegenwoordig: thuis, op school, op het werk; ze zijn deel van het menselijk bestaan.

De rol van water in het Israëlisch-Palestijns/Arabisch conflict
 
Water is een schaars goed, dat vitaal is voor ieder aspect van het overleven van een natie, van haar inwoners tot haar economie. Dit leidt soms tot intense politieke druk, die ook wel eens “waterstress” genoemd wordt.
 
Bovenstaande eigenschappen zorgen ervoor dat de beschikbaarheid van water doorheen de geschiedenis steeds een rol speelde in de relaties tussen mensen. Het bestuderen van deze verbanden is niet altijd even makkelijk maar kan wel interessant en fascinerend zijn.

 
Reeds meer dan 35 jaar leeft de Palestijnse bevolking onder militaire bezetting. De Zesdaagse Oorlog bracht in 1967 de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en de Golanhoogte onder Israëlische controle. In 1987 kwamen de Palestijnen een eerste keer massaal in opstand. Deze Intifada, wat letterlijk “van zich afschudden” betekent, werd in 1993 door de Oslo-Akkoorden beëindigd. Dit leidde echter niet tot een definitieve vrede.

Joden en moslims in Antwerpen
Over postnationale identiteiten en transnationale solidariteit
 
Karolien De Prez

 
Sinds het voorjaar van 2002 wordt Antwerpen beschouwd als een lokale conflicthaard voor een internationaal conflict. Naar aanleiding van een aantal gewelddadige confrontaties tussen ‘joden’ en ‘moslims’ werd erop gewezen dat het Israëlisch-Palestijns conflict ook in Antwerpen voet aan grond begon te krijgen. Het gevolg daarvan zou onder andere, een toenemend antisemitisme zijn vanwege ‘islamitische’ allochtonen.

 De shaheed is niet gek
 
Op 27 januari 2002 blies de 28-jarige Palestijnse verpleegster Wafa Idriss zichzelf op in een drukke winkelstraat in Jeruzalem. Een niet eens zo spectaculaire aanslag, zo leek op het eerste gezicht: één Israëlische man liet het leven, enkele tientallen anderen werden gewond. Toch was haar daad om verschillende redenen bijzonder.
 
            Wafa Idriss was namelijk de eerste vrouw die als human bomb deelnam aan de strijd, wat hoegenaamd geen evidentie is in een patriarchale maatschappij als de Palestijnse.

De belofte van het land
Joods messianisme bemoeilijkt de kans op vrede in het Midden-Oosten
 
Het is ondertussen alweer 35 jaar geleden dat Israël tijdens de Zesdaagse Oorlog de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en de Golanhoogten voor het eerst bezette. Voor verscheidene redenen, vooral strategische, weigert Israël er ook maar een duimbreed van te lossen. Maar de gewichtigste reden voor de joodse verbondenheid met de Westoever is van religieuze aard.
Al sinds 1967 ijvert de organisatie Gush Emunim voor een joodse soevereiniteit op de Westelijke Jordaanoever.

Historici jagen op mythen
Corluy Lander
 
Er bestaat weinig twijfel over: Israël is een opmerkelijke staat. Er zijn al ontelbare boeken geschreven over haar ontstaans- en recente geschiedenis. Het conflict tussen Israël en de Palestijnen is al vele jaren niet meer uit het nieuws te bannen en lijkt in een onophefbare impasse beland te zijn. Het is van wezenlijk belang je af te vragen hoe deze situatie gegroeid is en wat de voornaamste struikelblokken zijn voor vrede.