Scriptiebank overzicht

In deze masterproef werd B.Stim ontwikkeld: een gebruiksvriendelijk en
personaliseerbaar apparaat voor transcraniële elektrische stimulatie (TES), bedoeld voor
thuisgebruik bij de behandeling van therapieresistente depressie (TRD). Traditionele
behandelmethoden zoals antidepressiva en therapie in klinische setting zijn vaak
onvoldoende effectief, moeilijk toegankelijk of financieel belastend. TES vormt een
veelbelovend alternatief door op een veilige en niet-invasieve manier hersenactiviteit te
beïnvloeden, maar bestaande apparaten zijn vaak te complex of te weinig afgestemd op
individuele gebruikersnoden.
Binnen dit project werd een headset ontworpen die modulair, intuïtief en aanpasbaar is.
Via iteratief prototypen en gebruikersonderzoek werd een oplossing ontwikkeld die zowel
medische richtlijnen volgt als een hoge mate van autonomie toelaat voor de gebruiker. De
elektroden zijn vrij positioneerbaar, het ontwerp is ergonomisch, en de
gebruikersinterface begeleidt de gebruiker stap voor stap door het behandelingsproces.
De ontwerpaanpak combineerde de Triple Diamond en Biodesign methodologieën om
noden vanuit zowel medische als gebruikerscontexten te integreren.
De werking en bruikbaarheid van het ontwerp werden gevalideerd via gebruikstesten met
leken. B.Stim toont zo aan dat het mogelijk is om complexe medische technologie
toegankelijk te maken voor thuisgebruik, met als doel de geestelijke gezondheidszorg te
verbeteren.

De toenemende digitalisering van de gezondheidszorg verandert de manier waarop zorg wordt aangeboden en beleefd, en biedt nieuwe kansen voor patiëntgerichte zorg en innovatie. In dit veranderende landschap nemen patiënten een actievere rol op in hun eigen zorg, waarvoor het beschikken over voldoende digitale gezondheidsgeletterdheid (DGG) als een belangrijke hefboom fungeert. Helaas blijft een gebrek aan DGG in de bevolking bestaan.

Daarnaast kan het betrekken van het perspectief van patiënten in de ontwikkeling van digitale gezondheidstechnologieën (DGT) de toegankelijkheid en gebruiksvriendelijkheid van nieuwe, innovatieve technologieën bevorderen. Toch kan de technische complexiteit van ontwikkelingsfases zinvolle betrokkenheid van lekenpatiënten bemoeilijken.

De verschuiving naar inclusieve en duurzame gezondheidsinnovatie benadrukt de noodzaak om beter te begrijpen hoe patiënten ondersteund kunnen worden in het verwerven van de vaardigheden en kennis die nodig zijn om betrokken te worden bij hun zorg en bij co-creatieprocessen.

Deze thesis onderzoekt de belangrijkste noden en uitdagingen met betrekking tot de voorbereiding van Belgische patiënten op betrokkenheid bij de ontwikkeling van DGT, met bijzondere aandacht voor DGG als een hefboom voor empowerment en inclusie.

Veel jongeren lijden in stilte pijn door het heersende taboe. Dit heeft onvermijdelijk een grote invloed op hun schoolervaring. Voor scholen en leerkrachten is het gezien de problematiek een complexe taak om dit probleem aan te pakken.

Door het taboe rond pijn bestaan er veel misvattingen over deze leerlingen, waardoor zij op hun beurt negatieve ervaringen opdoen. Hierdoor ontstaat een vicieuze cirkel die ervoor zorgt dat het probleem vaak ‘onzichtbaar’ blijft totdat de symptomen ernstig worden.

Gezien het hoge aantal jongeren met pijn en de impact, is het van belang om preventieve middelen in te zetten om verschillende vormen van pijn aan te pakken alvorens deze problematiek vordert.

Een manier om deze vicieuze cirkel te doorbreken, is door preventief te handelen. Creatieve werkvormen kunnen leerlingen ondersteunen om hun pijn te uiten en, met de nodige reflectie, kan dit leiden tot een leerproces.

Om deze leerlingen op school voldoende te ondersteunen alvorens deze problematiek verder evolueert, is het cruciaal dat leerkrachten en scholen goed geïnformeerd worden en de nodige tips en hulpmiddelen verkrijgen.

Deze twee elementen zijn een eerste stap om leerlingen met pijn te ondersteunen en het taboe open te breken.

Drie laatstejaarsstudenten van de opleiding Health Care Management aan UCLL hebben een onderzoek uitgevoerd naar de impact van het idiopathisch cerebrospinaal drukdysregulatiesyndroom (overdruksyndroom) en Tarlov cysten op de levenskwaliteit van patiënten. Deze zeldzame aandoeningen leiden tot ernstige fysieke, psychische en financiële beperkingen, en de diagnose wordt vaak te laat gesteld. Via een enquête onder 81 patiënten werd aangetoond dat zij veelal kampen met chronische pijn, slaapproblemen, en verminderde mobiliteit. Dit heeft een grote impact op hun dagelijks leven, werk en sociale relaties. De studie benadrukt het gebrek aan erkenning van deze aandoeningen in de medische wereld, wat leidt tot scepticisme van zorgverleners en hoge kosten voor de patiënten. De onderzoekers pleiten voor meer erkenning, herkenning, en financiële steun om de zorg en levenskwaliteit voor deze patiënten te verbeteren.

The majority of queer scholars studying the AIDS crisis tend to take being sick as always already a socially mediated condition; such politically sensitive analyses primarily aim to disclose the normative structures informing HIV/AIDS. In this thesis, I suggest that the lived experience of HIV/AIDS is also about biological processes which cannot always be understood through a social/political analysis. I thus use both queer studies and medical humanities theories on the lived experience of chronic diseases as theoretical framework. Applying this framework on feature films about HIV/AIDS enables me to analyze the rich temporal dimensions that can be found in this corpus, which conveys temporality in medium-specific ways. I suggest that feature films enable the viewer to interpret the whole film, understood as the combination of camera movement, montage and narrative, as the transformed, accessible perception of the characters. In chapter 2, I distinguish two main causes for conflicting temporalities in AIDS films regarding infection with HIV. First, the impossibility to determine (retrospectively) the moment of infection with HIV, which often results in conflicting ways of dealing with temporality. Secondly, films relate differently to the lost culture of sexual possibility of pre-AIDS crisis time, showing how an individual or collective sexual past can either be rejected or reactivated in the present. When it comes to the time in which the illness itself is experienced and reflected upon (chapter 3), temporalities become even more complex. I elaborate on how the experience of physical pain because of AIDS-related illnesses is visualized in AIDS films; the ‘suspended animation’ (§3.3.2) of ‘stagnated suffering’ (§3.4.1), in particular, caught my attention. Especially present-day filmmakers working outside of Hollywood manage to create phenomenologically poignant scenes where the complex temporalities of suffering are visualized. All of those aspects of living with HIV/AIDS oppose, in their particular way, what Elizabeth Freeman has called ‘chrononormative’ structures that favour heteronormative and capitalist temporalities. AIDS films tend to visualize time in such a way that chrononormative structures become visible as not just ‘ordinary bodily tempos and routines’, but as normative power structures that do not favour those who are ill, queer, or both. AIDS films show that alternative, non-normative temporalities do exist; those queer temporalities all share, however, a fragmentarily and, above all, temporarily character.

1 op de 10, dat zijn het aantal mensen die ooit hoorden over de meedogenloze ziekte endometriose. Dit moet en kan anders dankzij het educatief spel "the end(o)game".

Doordat pijn iets heel subjectief is, is het niet altijd gemakkelijk om begrepen te worden door anderen. Zonder woorden bestaat de pijn alleen voor diegene die pijn
lijdt. Door ze onder woorden te brengen wordt de pijn een werkelijkheid voor anderen.
Dit onderzoek trachtte daarom vertelkaarten te creëren om adolescenten te ondersteunen bij het open en diepgaand praten en reflecteren over de eigen pijnbeleving. Zo krijgen jongeren eens de kans om hun masker af te zetten voor de buitenwereld...

De scriptie bevat een moraalwetenschappelijk onderzoek naar de betekenis van pijn bij chronische pijnpatiënten. Chronische pijn heeft inlvoed op het 'zelf'. De scriptie onderzoekt wat de rol van een moreelconsulent kan zijn bij het begeleiden van chronische pijnpatiënten.

Beperkt wetenschappelijk onderzoek naar het effect van medicinale cannabis ter bestrijding van pijn en symptomen die pijn kunnen uitlokken bij oncologische patiënten.

Automatische toediening van medicatie heeft het potentieel onze relatie met geneesmiddelen te revolutioneren. In dit eindwerk werd aangetoond dat automatische toediening van verdovingsmiddelen mogelijk is. Het ontwikkelde algoritme garandeert de veiligheid van de patiënt en kan ook voor andere toepassingen gebruikt worden.

In dit onderzoek werd een PREM-meetinstrument ontwikkeld, dat vervolgens via een pilootstudie getoetst werd op indruksvaliditeit en betrouwbaarheid (interne consistentie). De focus ligt op patiënten met chronische lage rugpijn die multidisciplinair behandeld worden.

In deze scriptie wordt onderzocht wat de rol van een ergotherapeut is in de steeds talrijkere slaapproblemen in onze samenleving. In de studie werd een slaapbegeleiding georganiseerd voor chronische pijnpatiënten.

Medicinale cannabis verkrijgen is in Belgie onder strikte voorwaarden enkel toegestaan voor MS-patienten. Voor enkele andere ziektes waaronder kanker, ALS ... kan medicinale cannabis voorgeschreven worden door een arts, maar om de pijnstillers te verkrijgen moeten Belgische patienten de grens over naar Nederland. Vanaf het moment dat zij de grens opnieuw oversteken, begeven ze zich volgens de Belgische wet in de illegaliteit. Heeft België dringend nood aan een goed beleid omtrent het verkrijgen van medicinale cannabis? Kortom: moet het verkrijgen van medicinale cannabis toegankelijker worden in België? De dilemma's, verschillende standpunten, getuigenissen ... worden in beeld gebracht.

We onderzochten of een groepstraining gebaseerd op acceptance and commitment therapy studenten met faalangst helpt. Daarnaast werd onderzoek gevoerd naar de werkzame processen van de training, meer bepaald naar de rol van psychologische flexibiliteit.

Onverklaarbare chronische buikpijn treft 13,5% van de kinderen wereldwijd. Ondanks het gebrek aan een medische verklaring, zijn er nu aanwijzingen die duiden op een overgevoeligheid van het centrale zenuwstelsel: centrale sensitisatie.

Desondanks het grote aanbod aan pijnmedicatie ondervinden zo'n 300 miljoen mensen geen pijnstilling. De nood is dus hoog aan onderzoek naar nieuwe mogelijke aangrijpingspunten in pijn. NGF is een erg belangrijke factor in de ontwikkeling van chronische pijn, maar zijn voorlopereiwit werd nooit eerder onderzocht. In genetisch gemanipuleerde TgproNGF#3 muizen, die meer proNGF uitdrukken in vergelijking met normale muizen, werden verschillen geobserveerd op genetisch, moleculair, en gedragsmatig vlak die wijzen op een rol van proNGF in pijn.

De identificatie van de verschillen in kinematica en kinetica van het enkel-voetcomplex tijdens het stappen tussen patiënten met EDS-HT en een gezonde controlegroep en het onderzoeken van de voetfunctie en –pijn in deze patiëntenpopulatie.

Diepe hersenstimulatie (DBS) wordt gebruikt om verschillende bewegings- en neuropsychiatrische stoornissen te behandelen. Eerst worden de elektromagnetische velden, opgewekt tijdens DBS, bestudeerd met computersimulaties. Vervolgens wordt de neuronale respons onderzocht aan de hand van een programma dat voor de scriptie geschreven werd.

Is ketamine de oplossing voor uw probleem?Hebt u chronische pijn en hebt u al van alles geprobeerd? Wilt u niets liever dan de draad van het leven terug opnemen? Probeer dan ketamine!Indien u al van ketamine gehoord hebt, of eerder van Kitkat of special K, vermoed ik dat u niet de onschuldigste van de klas was. Na het goedje gesnoven, gerookt of gespoten te hebben, komt u in een dromerige status. Indien u net iets te veel en te lang van het goedje naar binnen hebt gekregen, komt u elders terecht.

De CO2-laser: een pijnlijke ontdekking ?"Anyway, the key to this plan, is a giant LASER! That is, in essence, a sophisticated heat beam."Met deze woorden introduceerde Doctor Evil  dit tot dan onbekende apparaat aan de wereld. Een leuke quote uit een grappige film, maar misschien toch niet zo ver van de waarheid, dachten enkele Brusselse artsen van de pijncentra UVC Brugmann en CU St-Luc. Sinds enkele jaren observeerden zij een toename in het aantal fibromyalgie patiënten, maar een methode om sluitend deze diagnose te stellen is er nog steeds niet.

Op verkenningstocht door de hersenen: neuromodulatie en beeldvorming.De hersenen zijn ons belangrijkste orgaan, aldus de hersenen. Ze drijven ons denken en doen, ze zorgen dat we kunnen zien, voelen, horen en ruiken, maar toch laten ze het dan plots afweten wanneer je eindelijk de moed vindt om iets tegen die eeuwige verliefdheid te zeggen. Paradoxaal of niet, maar het brein heeft ons altijd geboeid. Het spreekt dan ook voor zich dat er reeds veel onderzoek naar de onderliggende processenis gebeurd.

Mindfulness versus distractie bij pijn: een experimentele studie.Mindfulness is een hype. Mindful eten, mindful op vakantie, mindfulness op de werkvloer of in je relatie, het lijkt de oplossing voor elk probleem. Tot de uitwassen in beeld komen, zoals in de Panoramareportage dit jaar op Canvas. Is mindfulness echt wel zo effectief? In dit artikel wordt een onderzoek beschreven naar één van de grootste claims: mindfulness als oplossing voor pijn.De wetenschappelijke wereld is al een tijdje met mindfulness bezig, al van in 1987 om precies te zijn. Dat was het moment waarop dr.

Ik was nog maar een onschuldig jongetje toen mijn leven al besmeurd werd met het alom gevreesde woord: de bewuste “thesis”… Gezegend met drie oudere zussen, werd ik jaren geleden reeds geconfronteerd met de rush van “dode lijn” naar “dode lijn”, het om ter best omgaan met “terug voeden” van een zekere promo-tor, en de veelvuldige overbelastingsletsels door te lang achter de computer te zitten.“Goed zot”, dacht ik toen en, met zekerheid dat ik nooit aan zo’n marteling zou beginnen, zette ik mijn glaasje onschuldige melk aan mijn lippen.

 Nabootsen van hersentaal herstelt functieverlies na letselDe hersenen zijn het hoofdkwartier van ons lichaam. Miljarden hersencellen -de neuronen- werken er samen om belangrijke taken, zoals beweging, ademhaling en gedrag, te coördineren. Ze praten met elkaar via kleine elektrische stroompulsen. Soms loopt het ook mis, bij een hersenletsel bijvoorbeeld. Een wonde onderbreekt dan de informatiestroom tussen de neuronen en naargelang de plaats kunnen verschillende functies in het gedrang komen.