Scriptiebank overzicht

Om mijn driejarige opleiding, bachelor in de orthopedagogie, af te ronden schreef ik mijn bachelorproef over het toepassen van ‘The Circle Of Courage’ door opvoeders/begeleiders van jongeren, tussen 12 en 21 jaar met een lichte tot matige verstandelijke beperking en gedrags – en emotionele stoornissen, in de dagelijkse werking van een leefgroep en die zijn doelgroep.

‘Als ik wil reflecteren draag ik wel een fluohesje’, de weerklank van studenten verpleegkunde en pedagogie over zelfreflectie. Ondersteund door facebookgroepen als weerstand tegen de terugblik op de eigen acties als leervorm. Zelfreflectie in de praktijk, een utopische gedachte?

Een exploratieve studie naar de manier waarop concrete deeleconomische initiatieven de betrokkenen veranderen en zo van onderuit de samenleving kunnen veranderen.

Relationele en seksuele beleving bij mensen met een verstandelijke beperking aan de hand van Totale Communicatie.

Wanneer we focussen op de sociaal-culturele diversiteit en willen werken aan de verbondenheid met deze vorm van diversiteit, lijkt dat vooral vanzelfsprekend als ze in grote mate aanwezig is op school en in de omgeving van de school. Maar wat doen we wanneer deze diversiteit niet visueel aanwezig is; wanneer de populatie van de school geen weerspiegeling is van de diverse samenleving? Want dat is het geval in Het Moleke. Ik ging dus op zoek naar een manier om de verbondenheid tussen de kleuters van Het Moleke en de samenleving te versterken ondanks deze moeilijkheid.

Schoolarchitectuur: meer dan een ruimte om te leren.Leren is orde en samenhang scheppen in je hoofd, structuren vormen waar eerder geen organisatie heerste. Ruimte maken is eveneens structuur aanbrengen waar eerst leegte of chaos heerste. Leren is dan een vorm van ruimte scheppen in je hoofd; ruimte voor andere aspecten, opvattingen, relaties, interpretaties en associaties. Leren is zo dan misschien wel de mooist denkbare benadering van het begrip ruimte’ (Hertzberger, 2008, p.

 “Vergeten verhalen: ex-kindsoldaten in de gevangenis”“Het misdrijf waarvan ik verdacht word, is gebaseerd op een leugen. Mensen in m’n gemeenschap beschuldigden mij ervan omdat ik vroeger bij de rebellen leefde. Vandaag ben ik erg ongelukkig door de grote onzekerheid… hoe lang zal ik hier nog opgesloten zitten?” Jack is één van de tienduizenden jongeren die in Noord-Oeganda ontvoerd werd door de rebellen van het Lord’s Resistane Army (LRA) om hen in te zetten als kindsoldaat.

Een kind met downsyndroom: een kwestie van dubbel klikken. “Ons leven is voorbij dachten we. Ik kende dat totaal niet dus je gaat meteen uit van het ergste. Je denkt ‘oh my god’, wat moet ik hier mee doen? Ik kan dat niet.”Jaarlijks worden ongeveer honderd mensen in België ouder van een kind met downsyndroom. Voor zo goed als elke ouder is de geboorte van zijn of haar kind een speciaal moment. Wanneer dit kind echter een beperking blijkt te hebben, kan deze heuglijke tijd onder druk staan.   Downsyndroom is een beperking die meestal rond de geboorte van het kind gediagnosticeerd wordt.

Zie mail

Mama, wil je nog met mij spelen?Ouders als therapeut van hun kind met autisme. Toekomstperspectief of een niet verder op te volgen hersenspinsel? Via onderzoek zocht ik op deze vraag een antwoord waarbij de visie van verschillende actoren werd betrokken. Wordt ouderbegeleiding als zinvol ervaren of bieden de traditionele ondersteuningsnoden meer houvast?Een autismespectrumstoornis (ASS) of de meer courant gebruikte term autisme, wie kent deze ontwikkelingsstoornis nu niet?

Snoer mij niet de mond!Wanneer ik mijn stem gebruik dan produceren mijn stembanden klanken die tot slot woorden vormen. Zo komen er hele zinnen uit mijn mond. In vele gevallen wordt er naar mijn woorden geluisterd. Maar, wat met mensen met een verstandelijke beperking? Zij hebben ook een stem, maar wordt er naar hen ook ‘echt’ geluisterd?Velen onder ons gaan ervan uit dat mensen met een verstandelijke beperking niet in staat zijn om hun eigen gedachten, gevoelens en wensen kenbaar te maken.

“Hij heeft levenslang, maar wij hebben ook levenslang!” Joke is de moeder van Bart, een geïnterneerde man die na een langdurig verblijf in de gevangenis momenteel in de psychiatrie is opgenomen. Over de diagnose (schizofrenie), de maatregel (internering) en de mogelijke gevolgen, kreeg ze tekst noch uitleg. Ze ervoer heel wat stigmatisering en stootte meermaals op onbegrip en gebrek aan ondersteuning. Joke besloot zich daarom zelf actief in te zetten voor de toekomst van haar zoon. Jokes getuigenis illustreert de situatie van vele sociaal netwerkleden van geïnterneerden in Vlaanderen.

De test met de vijf B’sHoe toegankelijk is kinderopvang voor maatschappelijk kwetsbare gezinnen?Eén van de doelstellingen van het nieuwe  decreet is de opvang meer toegankelijk maken. De studie onderzoekt of de nieuwe regels niet net het omgekeerde effect hebben. De testcase is Gent.Er bestaat een toets om na te gaan hoe toegankelijk een bepaalde dienstverlening is. Het zijn vijf richtvragen die allemaal een belangrijk woord met een B bevatten.

Iedereen online (http://www.iedereenonline.eu) is een initiatief van 5 studenten orthopedagogie aan de Artesis Plantijn Hogeschool te Antwerpen. Naar aanleiding van ons project in verband met sociale media bij personen met een verstandelijke beperking hebben we deze website en bijhorende workshop ontwikkeld.De website heeft als doel om mensen met een verstandelijke beperking specifiek en mensen met een afstand tot technologie in het algemeen, kennis te laten maken met enkele internettoepassingen.

Niet communiceren? Onmogelijk!                Vicky De Wilde – Pedagogie van het jonge kind (Arteveldehogeschool – Sint Amandsberg)               “De mensheid is een kudde stekelvarkens, die zo dichtbij komen dat ze kunnen genieten van elkaars warmte, en zo ver van elkaar blijven dat ze geen last hebben van elkaars stekels.” (Schopenhauer)Maar het is zo dat we wél last hebben van elkaars stekels.

Een weg naar herstelgericht werken in de bijzondere jeugdzorgHerstelrecht is een begrip dat uit de gerechtelijke context komt. Het is een manier om te reageren op misdrijven die gepleegd zijn. De aanpak staat in schril contrast met een sanctionerende aanpak, waar straffen centraal staat. In een herstelgerichte aanpak staat daarentegen het herstel van de aangerichte schade centraal, en heeft men aandacht voor het slachtoffer. Dat blijkt positieve effecten te hebben, zowel op de dader van het misdrijf, als op het slachtoffer ervan.

In een recente studie bij Vlaamse en Nederlandse adolescenten gaf 1 op 4 aan zichzelf ooit opzettelijk te hebben verwond. Adolescenten die zichzelf verwonden verschillen van hun leeftijdsgenoten qua persoonlijkheidskenmerken, ervaren stress en de manier waarop ze omgaan met stressvolle gebeurtenissen.Zelfverwondend gedrag wordt gedefinieerd als “sociaal onacceptabel gedrag waarbij een fysiek letsel opzettelijk en op een directe manier wordt toegebracht zonder een aanwezige intentie tot zelfdoding”.

 Terugkeer als oplossing voor het migratievraagstuk?De beleving van vrijwillige terugkeer van Mongoolse migrantenBegin 2012 luidde één van de punten in het nieuws dat ‘het migratieprobleem opgelost was’. Het aantal migranten dat toekomt in België is gedaald en steeds meer migranten keren vrijwillig terug naar hun land van herkomst met de steun van de overheid. Vrijwillige terugkeer werd door media aangehaald als dé oplossing van het migratieprobleem. Volgende vragen kwamen spontaan bij mij op: Is migratie een probleem? Is vrijwillige terugkeer effectief terugkeren uit vrije wil?

Pedagogische tik? Naar de strafrechter! Of toch niet?“Ikke gisteren slaag gekregenvan ons moeke hare slofIkke borstelke gevegenheb in haren tulpenhof”Uit Moeke MedelijUrbanusUrbanus bezong nostalgisch zijn kinderstreken en het noodzakelijk volgend kwaad: een tik van zijn moeke hare slof… Ouders die hun kind(eren) slaan is een onderwerp dat regelmatig opduikt. De meningen zijn verdeeld en onderzoeken zijn talrijk aanwezig. Deze thesis onderzoekt de plaats van de pedagogische tik binnen het strafrecht van België, Nederland en het Verenigd Koninkrijk.

 Langdurig schoolmedicatie voor ADHD. De oplossing?Hedendaags volgen veel kinderen met ADHD al meerdere jaren een behandeling met medicatie. Hun ouders nemen de beslissingen over het opstarten en uitvoeren van deze behandeling. Onderzoek wijst uit dat ouders na vele jaren bezorgdheden en twijfels blijven kennen over het medicatiegebruik. De hoofreden waarom de behandeling wordt opgestart en verdergezet, is de school. De psychiater is hierbij de persoon die de medicatie voorschrijft en opvolgt. Overleg tussen de psychiater en de school vindt echter amper plaats.

Wat als … er leerlingen met ernstig meervoudige beperkingen (EMB) in je klas zitten?door Lies De Pauw en Hanne EngelsKinderen en jongeren met ernstig verstandelijke én ernstig motorische beperkingen hebben net als iedereen recht op onderwijs. Maar wat als deze leerlingen in jouw klas terecht komen? Leerlingen met EMB zijn door hun beperkingen volledig afhankelijk van hulp bij alledaagse activiteiten, zoals eten, spelen, aankleden,… Daarnaast kunnen ze vaak niet praten en is het aan de leerkracht om hun subtiele signalen te begrijpen.

‘Vrolijke Vrienden, dat zijn wij!’Over het samen muziek maken met ouderen in een Woonzorgcentrum Gedurende enkele weken maakte ik samen met een 17-tal ouderen actief muziek in een Woonzorgcentrum. Dit deed ik gedurende mijn stageperiode, in het kader van mijn laatste jaar in de opleiding ‘Professionele Bachelor in de Orthopedagogie’. Tijdens deze stageperiode stond ik in het animatieteam en organiseerde ik dagelijks activiteiten, waaronder kookactiviteiten, creatieve activiteiten,...Ik onderzocht welk effect muziek kan hebben op de ouderen, met of zonder dementie.

Bachelorproef“Een verkennende studie van de nodige voorwaarden voor het bereiken van een kwaliteitsvolle therapeutische rijervaring of rijproces door alle belanghebbenden, zijnde: cliënt, ouders, coach en paard.”De wisselwerking tussen coach, cliënt, paard en ouders in Equine Assisted Interventions binnen, Festina Lente Foundation, IerlandVan jongs af aan zit ik tussen de pony’s en paarden. Ik ben er net niet op geboren. Toen ik in het zesde middelbaar zat besloot ik om op Hogeschool een sociale richting te volgen. Het werd Orthopedagogie.

 Aandacht, aandacht!In een samenleving waar de dag van vandaag verlangd wordt dat alles snel gebeurd, ‘Time is Money’, vergeten we vaak aandacht te besteden aan de dingen die zich voordoen. Echte, bewuste aandacht is vandaag de dag ver te zoeken. We krijgen doorheen de dag zoveel te verwerken, zoveel prikkels, gevoelens en ervaringen over ons heen, dat gericht onze aandacht op iets houden niet zo eenvoudig is. Dit is ook zo in de kleuterklas. Kinderen hebben het niet altijd gemakkelijk om ‘bij de les’ te blijven. Ze dwalen af, beginnen te prullen, vallen elkaar lastig,….

De probleemstelling kwam vanuit de opleiding Bachelor in de Orthopedagogie, wat behoort tot het departement ‘Sociaal-Agogisch Werk’ binnen de Hogeschool-Universiteit Brussel. De opleiding wordt gegeven in campus Parnas te Dilbeek en legt de focus op het persoonsvormend werken. Dit uit zich o.a. via het opleidingsonderdeel Persoons- en Maatschappijgerichte Vorming (PMV), wat gespreid is over de eerste twee opleidingsfasen en waar ‘talent en talentontwikkeling’ deel van uitmaakt. Er is een sterk geloof dat elk individu uniek is en dat iedereen talenten heeft en deze verder kan ontwikkelen.

Kwaad voor kinderen. Holocausteducatie in het basisonderwijs.Door herinneringseducatie op te nemen in de vakoverschrijdende eindtermen van het Vlaamse secundair onderwijs, heeft het Vlaamse onderwijsbeleid het belang van deze onderwijsdoelstelling erkend. Traditioneel wordt aangenomen dat Holocausteducatie enkel mogelijk zou zijn in het secundair onderwijs. Leerlingen van de basisschool zouden de harde realiteit van de Holocaust intellectueel en emotioneel niet aankunnen. Het Vlaamse basisonderwijs heeft herinneringseducatie dan ook niet opgenomen in haar eindtermen.

Guatemala in beweging, Sherborne Development Movement met de oudste kleuters
Rollen, kruipen, lopen, hinkelen,… Er bestaan wel tientallen manieren om je voort te bewegen.  We kunnen met ons lichaam veel meer dan we zelf denken! Oefeningen alleen, per twee en soms zelfs met de hele groep! Elkaar eens lekker verwennen, samenwerken met je vriendjes, over en onder elkaar heen klauteren, … Het kan allemaal tijdens de bewegingssessies van V. Sherborne!
Misschien klinkt het bovenstaande stukje tekst u wel aanlokkelijk.

 Jonge zusters in Vlaanderen Het verhaal van Benedicta en Maya Het klooster of het huwelijk. Dat waren vroeger de enige levenskeuzes die jonge meisjes konden maken. Vandaag zijn er talloze mogelijkheden en zuster worden hoort daar vaak niet meer bij. Toch kozen Benedicta (24) en Leen (27) heel bewust voor een leven als zuster. Benedicta, geboren als Elisabeth, gaat - sinds haar intreding bij de Zusters van Liefde in Kortemark – met een andere naam door het leven. Leen behoort tot de Zusters van de Goddelijke Heiland en woont in Hasselt. Twee jonge vrouwen die weten wat ze willen.

Titel scriptie:
De rol van frequentie bij de perceptie van homografen in een zinscontext. Een bewijs voor niet-selectieve toegang?

Titel artikel:
Is er onderscheid tussen de talen binnen de ene woordenschatstructuur in de hersens?

Al lang proberen taalkundigen, psychologen en neurologen zich een beeld te vormen over de manieren waarop taal nu juist in onze hersens gestructureerd zit. Het debat loopt al zeker van rond halverwege de vorige eeuw toen Noam Chomsky furore maakte met zijn theorieën over generatieve grammatica en over het leren van taal.