Scriptiebank overzicht

Hoe kleiner het deeltje...
 
De nachtelijke hemel biedt ons op aarde een indrukwekkend schouwspel: duizenden sterren die zo veraf zijn dat hun licht ons slechts bereikt na ettelijke jaren.  De rust die ervan uitgaat, is echter schijn: sterren zijn niet onveranderlijk, en hun bestaan kent woelige fasen.  Hun geboorte, levensloop en dood zorgen voor interessante natuurfenomenen.  Eén van de meest indrukwekkende gebeurtenissen is een supernova-explosie: massieve sterren slingeren een groot deel van hun materie de ruimte in, maar er worden ook atoomkernen en elementaire deeltjes zoals neutrino’s g

Utopia door genetica
Brengt wetenschap de utopie dichter bij de non-fictie?
 
Onze soort is individualistisch, egoïstisch en nauwelijks in staat tot liefde. Opvoeding en wetten temmen ons, maar we blijven de ergste van alle dieren. Michel Houellebecqs donkerzwarte beschrijving van de westerse samenleving in zijn roman Elementaire Deeltjes laat hierover weinig ruimte voor discussie. Onze wereld wordt er beschreven als een dystopie aan de hand van het leven van twee ongelukkige individuen in een wereld vol egoïstische concurrentie.

Zambiaanse grotbewonende vleermuizen
 
Dracula heeft me gebeten! Ik, Pieter Blondé, vertrok onmiddellijk na mijn examens van het voorlaatste jaar naar Afrika om er  vleermuizen in grotten te zoeken. Deze zoektocht kaderde in het door mezelf voorgestelde onderwerp voor mijn eindwerk: Zambiaanse grotbewonende vleermuizen.  Dit eindwerk vormde het kroonstuk tot het behalen van mijn diploma gegradueerde in de chemie, optie milieuzorg. 
 
Als actief lid van de Vleermuizenwerkgroep van Natuurpunt v.z.w. wil ik mijn bijdrage leveren om vleermuizen beter te beschermen.

Te weinig respect voor privacy in dagbladen
 
Journalisten hebben te weinig respect voor de privacy van daders en slachtoffers van misdrijven. Dat is de conclusie van Klaartje Bruyninckx die in haar eindverhandeling, waarmee ze aan de KUL promoveerde tot licentiaat in de communicatiewetenschappen, een beeld schetst van de wijze waarop de Vlaamse dagbladpers omgaat met de privacy van daders en slachtoffers van misdrijven.

Op films en foto's uit de oude doos zie je ze geregeld : fietsen met een reusachtig voorwiel en een in verhouding minuscuul wiel achteraan. Hun naam was al even buitenaards als hun uitzicht : "vélocipède". Een andere bijzonderheid van deze vehikels was hun aandrijving : de pedalen stonden vooraan en de bestuurder - de velocipedist - zat rechtop in het zadel. Volgens Diana Louwette en Isabel Aerts, laatstejaars ingenieur Elektromechanica, hadden de constructeurs van toen het zeker niet slecht bekeken.