Amerika, imperialist van de 20ste eeuw

Hans Demey
Amerika, imperialist van de 20ste eeuw
 
BRUGGE – De Amerikaanse president Bush vroeg het Congres begin oktober 2003 om 87 miljard dollar voor de strijd tegen het terrorisme in Afghanistan en Irak. Het leiderschap van George Bush vertoont gelijkenissen met het conservatieve optreden van zijn voorgangers in de jaren zestig.
 
De VS verwierven na de Tweede Wereldoorlog de macht over West-Europa en het Midden-Oosten. Er stond de VS op weg naar haar absolute alleenheerschappij slechts één land in de weg, de communistische Sovjetunie.

Amerika, imperialist van de 20ste eeuw

Amerika, imperialist van de 20ste eeuw

 

BRUGGE – De Amerikaanse president Bush vroeg het Congres begin oktober 2003 om 87 miljard dollar voor de strijd tegen het terrorisme in Afghanistan en Irak. Het leiderschap van George Bush vertoont gelijkenissen met het conservatieve optreden van zijn voorgangers in de jaren zestig.

 

De VS verwierven na de Tweede Wereldoorlog de macht over West-Europa en het Midden-Oosten. Er stond de VS op weg naar haar absolute alleenheerschappij slechts één land in de weg, de communistische Sovjetunie. Helaas kreeg de VS een opdoffer toen in 1949 de communistische leider Mao Zedong de macht greep in China. De VS begrepen dat ze zich internationaal en nationaal defensief moesten opstellen tegen deze communistische dreiging.

 

De VS roeiden alle subversieve elementen in eigen land uit. De opeenvolgende Amerikaanse presidenten (Eisenhower, Nixon), sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog, trachtten een halt toe te roepen aan de uitbreidende invloed van het communisme. Elke persoon of organisatie die afweek van de nationale belangen die het Witte Huis bepaalden, werden gestigmatiseerd tot subversieve, communistische tegenwerkingen. Dit kwam tot een hoogtepunt in de jaren vijftig en zestig met de bestrijding van de Communistische Partij, de Black Panther Party, Nation Of Islam, ...

De strijd tegen “anti-Amerikaanse” groeperingen in eigen land kon niet bestreden worden binnen de rechtsregels van de VS. Daarom ondernamen de FBI en CIA acties buiten de wet om, in eigen land en in het buitenland, met goedkeuring van de Amerikaanse presidenten.

 

In de jaren van de Koude Oorlog werd de basis gelegd voor het internationalisme van de huidige regering-Bush. Sinds het aantreden van George W. Bush in 2000, heeft het land nog nooit zoveel internationale overeenkomsten en afspraken eenzijdig opgezegd. Denken we hierbij aan het Kyotoverdag, de erkenning van het internationale gerechtshof in Den Haag, het ABM-verdrag, ... De republikeinse president Bush handelt in functie van de nationale veiligheid van zijn land. Daarom viel hij na de aanslagen van elf september 2001 Afghanistan binnen. Bij deze actie kreeg de VS de steun van de VN. De trainingskampen van de terroristen werden uitgeschakeld en de Taliban werd verdreven. De actie in Afghanistan viel binnen de rechtsregels van de internationale gemeenschap. Ondertussen strijden de Amerikaanse troepen en hun bondgenoten al twee jaar in Afghanistan en is het kopstuk van het internationaal terrorisme, Osama Bin Laden, nog steeds niet gevonden.

 

Oorlog Irak niet binnen rechtsregels internationale gemeenschap

 

De neo-conservatieven in de Bush-regering (Donald Rumsfeld, Dick Cheney, Condoleezza Rice, Paul Wolfowitz) haalden dit jaar hun zege binnen door de president te overtuigen Irak binnen te vallen. Deze actie viel niet onder de rechts-

regels van de internationale gemeenschap. De aanleiding voor de oorlog in Irak is kortom dat er een regimewissel moest komen. In Bagdad dient een regering te zetelen die de VS gunstig gezind is. Ondertussen sneuvelden meer coalitietroepen na het officiële einde van de oorlog (mei 2003) in Irak.

Het imperialistische Witte Huis heeft nog genoeg namen op de lijst van vijanden die de Amerikaanse interesses in de wereld kunnen bedreigen. De Amerikaanse president benoemde Irak, Iran en Noord-Korea tot “de as-van-het-kwade” in zijn State of the Union van 2002. Andere reële doelwitten van de VS zijn Somalië, Libië, Syrië.

 

De jaren zestig vertoonden gelijkenissen met de huidige regering-Bush. In de jaren zestig werden terroristische acties ondernomen tegen de eigen bevolking. Het communisme kon en mocht niet doorbreken in de kapitalistische VS. De mensenrechten werden geschonden. Het recht op pricacy en briefgeheim waren de belangrijkste rechten die leden onder de onrechtvaardige acties van de FBI en CIA tentijde van de omstreden jaren zestig. De afro-Amerikanen die behoorden tot de Black Panther Party verloren hun recht om een wapen te bezitten. Dit is een basisrecht van elke Amerikaan.

 

Terrorisme is een Amerikaans fenomeen

 

Annoo 2003 zijn de islamieten in de VS de verdrukte bevolkingsgroep. Terrorisme staat gelijk aan de islam, al zullen de Amerikanen dat niet openlijk toegeven. Terrorisme is een fenomeen dat in het leven werd geroepen door de VS en die hen enkele decennia later zuur zal opbreken.

De strijd tegen het internationaal terrorisme past perfect in het kader van de VS om hun interesses in de wereld veilig te stellen. De aanwezigheid van Amerikaanse troepen in Afghanistan biedt mogelijkheden om Amerikaanse multinationals te vestigen bij de Kaspische Zee die rijk is aan olie. Irak bezit toevallig de grootste hoeveelheid olie na Saudi-Arabië in het Midden-Oosten.

 

De VS staan voor gelijkheid en vrijheid. Ze veroordelen landen die de mensenrechten niet respecteren. Vreemd toch dat zijzelf het land zijn die in de twintigste eeuw het meest aantal terroristische acties hebben ondernomen. (Indonesië, Nicaragua, Panama, Irak) Indien de mensenrechten van zo’n levensbelang zijn voor de VS, wat doen de honderden vermoedelijke terroristen dan op Guantanamo, Cuba ?

 

Het verzet van de eigen bevolking in de jaren zestig en het internationale protest annoo 2003 willen de VS wakkerschudden. Er gaan zaken fundamenteel fout in de wereld. De VS vormen de grootste belemmering om problemen als armoede, gelijkheid en rechtvaardigheid te kunnen bestrijden. Het enige wat telt is de Amerikaanse positie in de wereld te verdedigen met alle mogelijke middelen. Om haar interesses wereldwijd te verdedigen schuwt de VS geen unilaterale, preventieve aanval.

 

Hans Demey

Universiteit of Hogeschool
Communicatiewetenschappen
Publicatiejaar
2003
Share this on: