De positieve relatie tussen MVO & werkmotivatie: De invloed van communicatie en begripkennis.

Tinne Van Hees
Beter gemotiveerde werknemers dankzij MVO.Maatschappelijk verantwoord ondernemen, kortweg MVO, leidt tot beter gemotiveerde werknemers. Werknemers die MVO ervaren binnen hun werkomgeving zijn meer vanuit zichzelf gemotiveerd. Ze werken niet enkel voor hun salaris. Ze doen hun werk omdat ze dit graag doen, als echt nuttig ervaren of trots zijn op hun werk. Communiceren over MVO blijkt een van de factoren te zijn die helpen om de kwaliteit van werkmotivatie te verbeteren.In Europa heerst sinds het begin van de jaren 2000 een groeiende belangstelling in MVO.

De positieve relatie tussen MVO & werkmotivatie: De invloed van communicatie en begripkennis.

Beter gemotiveerde werknemers dankzij MVO.

Maatschappelijk verantwoord ondernemen, kortweg MVO, leidt tot beter gemotiveerde werknemers. Werknemers die MVO ervaren binnen hun werkomgeving zijn meer vanuit zichzelf gemotiveerd. Ze werken niet enkel voor hun salaris. Ze doen hun werk omdat ze dit graag doen, als echt nuttig ervaren of trots zijn op hun werk. Communiceren over MVO blijkt een van de factoren te zijn die helpen om de kwaliteit van werkmotivatie te verbeteren.

In Europa heerst sinds het begin van de jaren 2000 een groeiende belangstelling in MVO. Eerder wetenschappelijk onderzoek richtte zich voornamelijk op de relaties tussen MVO en financiële bedrijfsresultaten, tussen MVO en bedrijfsreputatie of tussen MVO en aantrekkelijkheid voor nieuwe werknemers. Recent wetenschappelijk onderzoek richt zich ook op de relatie tussen MVO en positieve gevolgen voor huidige werknemers. Uit eerder thesisonderzoek vanuit Rijksuniversiteit Groningen is gebleken dat de mate waarin een organisatie zich richt op MVO een waardevolle voorspeller is van positieve gevolgen bij werknemers. Werknemers die meer MVO ervaren zijn meer betrokken bij het bedrijf, zijn tevredener, zijn meer uit zichzelf gemotiveerd en doen gemakkelijker eens iets extra. Nieuw thesisonderzoek vanuit KU Leuven bevestigt de positieve relatie tussen het ervaren van MVO door de werknemer en de kwaliteit van de motivatie. Het nieuwe onderzoek toont aan dat communicatie rond MVO een invloed heeft deze relatie.

Het onderzoek.

Om een theoretisch model op te kunnen stellen, is eerst een definitie van MVO afgelijnd. Hiervoor was het noodzakelijk om een definitie van MVO af te lijnen. Het verder onderzoek is gebaseerd op de definitie van MVO zoals deze in de internationale ISO 26000:2010-norm opgenomen is. Belangrijke pijlers in deze definitie zijn de verantwoordelijkheid van een organisatie voor haar impact op de maatschappij en het milieu door transparant en ethisch gedrag en de verplichting rekening te houden met de verwachtingen van alle belanghebbenden van de organisatie (de zogenaamde stakeholders).

Een tweede stap was het definiëren van kwalitatief goede en kwalitatief minder goede motivatie. Dit onderscheid is overgenomen uit de zelfdeterminatietheorie (ZDT). De ZDT definieert gecontroleerde motivatie als de mindere kwalitatieve motivatie. Een werknemer die gecontroleerd gemotiveerd is, handelt bijvoorbeeld om een straf te vermijden, omwille van reputatie of enkel om een loon te ontvangen. De tegenhanger hiervan is autonome motivatie. Een autonoom gemotiveerde werknemer doet zijn werk omdat hij de job boeiend of nuttig vindt of gewoon omdat hij de job graag doet. Autonome motivatie is dus de kwalitatief betere vorm van motivatie.

De relatie tussen het waarnemen van MVO door de werknemer en de verschillende vormen van motivatie (gecontroleerd en autonoom) werd getest met statistische analyses. De dataset die hiervoor gebruikt werd, is verkregen uit een online-vragenlijstonderzoek. De dataset werd herleid tot werknemers die in Vlaanderen tewerkgesteld zijn.

Naast de relatie tussen MVO en motivatie werd ook getest of kennis van het begrip MVO en bedrijfscommunicatie rond MVO een invloed hebben op deze relatie. Verder werd de mogelijke invloed van de variabelen geslacht, leeftijd, opleidingsniveau en bedrijfsgrootte getest.

Resultaten.

De statistische analyses tonen aan dat er een positieve relatie bestaat tussen het waarnemen van MVO en autonome motivatie en een negatieve relatie tussen het waarnemen van MVO en gecontroleerde motivatie. Dit wil zeggen dat werknemers meer autonoom en minder gecontroleerd gemotiveerd zijn wanneer zij MVO ervaren in hun werkomgeving. Kortweg, werknemers die MVO ervaren in hun werkomgeving zijn beter gemotiveerd.

Bedrijfscommunicatie over MVO beïnvloedt de relatie tussen het waarnemen van MVO en werkmotivatie. Door te communiceren over MVO, worden werknemers meer bewust van MVO binnen de ondernemen. Dit zorgt voor meer autonome motivatie. De uitgevoerde analyses wijzen ook op een mogelijk negatief gevolg van bedrijfscommunicatie over MVO. Bij minder kwalitatief gemotiveerde werknemers blijkt de kwaliteit verder te dalen wanneer over MVO gecommuniceerd wordt.

Voorafgaande kennis van het begrip MVO blijkt geen noemenswaardige invloed te hebben op de relatie tussen het waarnemen van MVO en werknemersmotivatie. De factoren geslacht, leeftijd, opleidingsniveau en bedrijfsgrootte hebben wel een invloed op deze relatie. De relatie tussen MVO en kwaliteitsvolle autonome motivatie is sterker bij vrouwen dan bij mannen en ook oudere werknemers blijken meer autonoom gemotiveerd te zijn dan jongere werknemers. Hogeropgeleiden zijn meer autonoom gemotiveerd dan lageropgeleide collega’s. Ten slotte ervaren werknemers in grote bedrijven (> 250 werknemers) minder MVO dan werknemers in kleinere bedrijven.

Gevolgen voor het bedrijfsleven.

Ten eerste toont het scriptieonderzoek aan da MVO op een positieve manier gelinkt is aan werkmotivatie. Werknemers die meer MVO ervaren in hun werkomgeving, zijn meer autonoom en minder gecontroleerd gemotiveerd. Volgens de ZDT komt dit zowel ten goede van het welzijn van de werknemer als van de geleverde prestaties.

Ten tweede toont het onderzoek aan dat ook MVO-communicatie een bijdrage levert aan het waarnemen van MVO binnen de bedrijfsomgeving. Het is van belang dat de gecommuniceerde informatie in overeenstemming is met wat de werknemer zelf ervaart. Informatiecampagnes rond MVO dienen zich dus ook naar werknemers te richten en niet enkel naar experten of consumenten. Storytelling kan een geschikte manier zijn om over MVO te communiceren naar werknemers. Doordat de werknemer zich in het verhaal herkent, zal hij er meer geloof aanhechten en het meer met zich meedragen.

Samengevat: Inzetten op MVO én er op een goede wijze over communiceren levert voordelen op voor een bedrijf: beter gemotiveerde werknemers, hoger welzijn van werknemers en verbeterde prestaties.

 

Bibliografie

Aguinis, H., & Glavas, A. (2012). What We Know and Don’t Know About Corporate Social Responsibility: A Review and Research Agenda. Journal of Management, 38(4), 932-968. doi: 10.1177/0149206311436079

 

Baron, R. M., & Kenny, D.A. (1986). The Moderator-Mediator Variable Distinction in Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, and Statistical Considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182. doi: 10.1037/0022-3514.51.6.1173

 

Bauman, C. W., & Skitka, L.J. (2012). Corporate social responsibility as a source of employee satisfaction. Research in Organizational Behavior, 32, 63-86. doi: 10.1016/j.riob.2012.11.002

 

Baumann-Pauly, D., Wickert, C., Spence, L. J., & Scherer, A. G. (2013). Organizing Corporate Social Responsibility in Small and Large Firms: Size Matters. Journal of Business Ethics, 115(4), 693-705. doi: 10.1007/s10551-013-1827-7

 

Birth, G., Illia, L., Lurati, F., & Zamparini, A. (2008). Communicating CSR: practices among Switzerland’s top 300 companies. Corporate Communications: An International Journal, 13(2), 182-196. doi: 10.1108/13563280810869604

 

Brammer, S., Millington, A., & Rayton, B. (2007). The contribution of corporate social responsibility to organizational commitment. The International Journal of Human Resource Management, 18(10), 1701-1719. doi: 10.1080/09585190701570866

 

Burke, L., & Logsdon, J. M. (1996). How Corporate Social Responsibility Pays Off. Long Range Planning, 29(4), 495-502. doi: 10.1016/0024-6301(96)00041-6

 

Carroll, A. B. (1991). The Pyramid of Corporate Social Responsibility: Toward the Moral Management of Organizational Stakeholders. Business Horizons, 34(4), 39-48. doi: 10.1016/0007-6813(91)90004-G

 

Carroll, A. B. (1999). Corporate Social Responsibility. Evolution of a Definitional Construct. Business & Society, 38(3), 268-295. doi: 10.1177/000765039903800303

 

Carroll, A. B. (2008). A history of corporate social responsibility: Concepts and practices. In A. Crane, A. McWilliams, D. Matten, J. Moon & D. Siegel (Eds.). The Oxford Handbook of corporate social responsibility. (pp. 19-46). Oxford: Oxford University Press.

 

Carroll, A. B., & Shabana, K. M. (2010). The Business Case for Corporate Social Responsibility: A Review of Concepts, Research and Practic. International Journal of Management Reviews, 12(1), 85-105. doi: 10.1111/j.1468-2370.2009.00275.x

 

Dahlsrud, A. (2008). How Corporate Social Responsibility is Defined: an Analysis of 37 Definitions. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 15, 1-13. doi: 10.1002/csr.132

 

Dawkins, J. (2004). Corporate responsibility: The communication challenge. Journal of Communication Management, 9(2), 108-119. doi: 10.1108/13632540510621362

 

De Meyer, F. (2014). Waarom strategisch MVO onvermijdelijk wordt in de markt van morgen. MVO Vlaanderen. Opgehaald op 6 september 2014 van http://www.mvovlaanderen.be/over-mvo/nieuws/waarom-strategisch-mvo-onvermijdelijk-wordt-in-de-markt-van-morgen

 

Dentchev, N. (2004). Corporate Social Performance as a Business Strategy. Journal of Business  Ehics, 55, 397-412. doi: 10.1007/s10551-004-1348-5

 

Dhanesh, G. S. (2012). The view from within: Internal publics and CSR. Journal of Communication Management, 16(1), 39-58. doi: 10.1108/13632541211197987

 

Dhanesh, G. S. (2014). CSR as Organization-Employee Relationship Management Strategy: A Case Study of Socially Responsible Information Technology Companies in India. Management Communication Quarterly, 28(1), 130-149. doi: 10.1177/0893318913517238

 

Diefendorff,  J. M., & Lord, R. G. (2008). Goal-striving and self-regulation processes. In R. Kanfer, G. Chen, R. D. Pritchard (Eds.). Work motivation: Past, present, and future. The organizational frontiers series (vol. 27) (pp. 151-196). New York, NY: Routledge/Taylor & Francis Group.

 

Dögl, C., & Holtbrügge, D. (2014). Corporate environmental responsibility, employer reputation and employee commitment: an empirical study in developed and emerging economies. The International Journal of Human Resource Management, 25(12), 1739-1762. doi: 10.1080/09585192.2013.859164

 

Duurzaam Ondernemen. (2011). Onderzoek naar effecten van MVO op werkhouding werknemers. Duurzaam-ondernemen.nl. Opgehaald op 3 februari 2014 van http://www.duurzaam-ondernemen.nl/onderzoek-naar-effecten-van-mvo-op-werkhouding-werknemers/

 

Fernet, C. (2013). The Role of Work Motivation in Psychological Health. Canadian Psychology, 54(1), 72-74. doi: 10.1037/a0031058

 

Fernet, C., Austin, S., & Vallerand, R. J. (2012). The effects of work motivation on employee exhaustion and commitment: An extension of the JD-R model. Work & Stress, 26(3), 213-229. doi: 10.1080/02678373.2012.713202

 

Gagné, M., Forest, J., Vansteenkiste, M., Crevier-Braud, L., Van den Broeck, A., Aspeli, A.K., ..., Westbye, C. (2014). The Multidimensional Work Motivation Scale: Validation evidence in seven languages and nine countries. European Journal of Work and Organizational Psychology. Advance online publication. doi: 10.1080/1359432x.2013.877892

 

Galetta, M., Portoghese, I., & Battistelli, A. (2011). Intrinsic Motivation, Job Autonomy and Turnover Intention in the Italian Healthcare: The Mediating Role of Affective Commitment. Journal of Management Research, 3(2). doi: 10.5296/jmr.v3i2.619

 

Gill, R. (2014). Why the PR strategy of storytelling improves employee engagement and adds value to CSR: An integrated literature review. Public Relations Review. Advance online publication. doi: 10.1016/j.pubrev.2014.02.012

 

Gond, J. P., El-Akremi A., Igalens, J. & Swaen, V. (2010). Corporate Social Responsibility Influence on Employees. In J. Moon (Ed.). International Centre for Corporate Social Responsibility: Research Paper Series, 54. Opgehaald van http://www.nottingham.ac.uk/business/ICCSR/assets/ibyucpdrvypr.pdf

 

González-Rodríguez, M. R., Díaz-Fernández, M. C., Pawlak, M. & Simonetti, B. (2013). Perceptions of students university of corporate social responsibility. Qual Quant, 47, 2361-2377. doi: 10.1007/s11135-012-9781-5

 

Green, T., & Peloza, J. (2014). How do consumers infer corporate social responsibility? The role of organization size. Journal of Consumer Behaviour, 13, 282-293. doi: 10.1002/cb.1466

 

Hilpinen, R. (1970). Knowing That One Knows and the Classical Definition of Knowledge. Synthese, 21(2), 109-132. doi: 10.1007/BF00413541

 

Hofman, P. S., & Newman, A. (2014). The impact of perceived corporate social responsibility and the moderating role of collectivism and masculinity: evidence from China. The International Journal of Human Resource Management, 25(5), 631-652. doi: 10.1080/09585192.2013.792861

 

Inceoglu, I., Segers, J. & Bartram, D. (2012). Age-related differences in work motivation. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 85, 300-329. doi: 10.1111/j.2044-8325.2011.02035.x

 

International Organisation for Standardization. (2010). International Standard. ISO 26000: Guidance on social responsibility (1st ed.) . Geneva, Switzerland: Author.

 

Lee, M. P. (2008). A review of the theories of corporate social responsibility: Its evolutionary path and the road ahead. International Journal of Management Reviews, 10(1), 53-73. doi: 10.1111/j.1468-2370.2007.00226.x

 

Lee, E. M., Park, S., & Lee, H. J. (2013). Employee perception of CSR activities: Its antecedents and consequences. Journal of Business Research, 66, 1716-1724. doi: 10.1016/j.jbusres.2012.11.008

 

Lii, Y., & Lee, M. (2012). Doing Right Leads to Doing Well: When the Type of CSR and Reputation Interact to Affect Consumer Evaluations of the Firm. Journal of Business Ethics, 105, 69-81. doi: 10.1007/s10551-011-0948-0

 

Lu, W., Chau, K. W., Wang, H., & Pan, W. (2014). A decade’s debate on the nexus between corporate social and corporate financial performance: a critical review of empirical studies 2002-2011. Journal of Cleaner Production, 79, 195-206. doi: 10.1016/j.jclepro.2014.04.072

 

Margolis, J. D., & Walsh, J. P. (2003). Misery Loves Companies: Rethinking Social Initiatives by Business. Administrative Science Quarterly, 48(2), 268-305. doi: 10.2307/3556659

 

Mathieu, J. E., & Zajac, D. M. (1990). A Review and Meta-Analysis of the Antecedents, Correlates, and Consequences of Organizational Commitment. Psychological Bulletin, 108(2), 171-194. doi: 10.1037/0033-2909.108.2.171

 

Milyavskaya, M., & Koestner, R. (2011). Psychological needs, motivation, and well-being: A test of self-determination theory across multiple domains. Personality and Individual Differences, 50, 387-391. doi: 10.1016/j.paid.2010.10.029

 

Moran, C. M., Diefendorff, J. M., Kim, T., & Liu, Z. (2012). A profile approach to self-determination theory motivations at work. Journal of Vocational Behavior, 81, 354-363. doi: 10.1016/j.jvb.2012.09.002

 

Morsing, M. (2006). Corporate social responsibility as strategic auto-communication: on the role of external stakeholders for member identification. Business Ethics: A European Review, 15(2), 171-182. doi: 10.1111/j.1467-8608.2006.00440.x

 

Morsing, M., Schultz, M., & Nielsen, K. U. (2008). The ‘Catch 22’ of communicating CSR: Findings from a Danish study. Journal of Marketing Communications, 14(2), 97-111. doi:10.1080/13527260701856608

 

Mueller, K., Hattrup, K., Spiess, S., Lin-Hi, N., (2012). The Effects of Corporate Social Responsibility on Employees’ Affective Commitment: A Cross-Cultural Investigation. Journal of Applied Psychology, 97 (7), 1186-1200. doi: 10.1037/a0030204

 

MVO Vlaanderen. (s.d.). Wat is MVO. Opgehaald op 3 februari 2014 van http://www.mvovlaanderen.be/over-mvo/wat-is-mvo/

 

MVO Vlaanderen. (s.d.). MVO communicatie en rapportering. Opgehaald op 21 oktober 2014 van http://www.mvovlaanderen.be/kenniscentrum/thema/mvo-communicatie-en-rapportering

 

O’Connor, A., & Shumate, M. (2010). An Economic Industry and Institutional Level of Analysis of Corporate Social Responsibility Communication. Management Communication Quarterly, 24(4), 529-55. doi: 10.1177/0893318909358747

 

Orlitzky, M., Schmidt, F. L., & Rynes, S. L. (2003). Corporate Social and Financial Performance: A Meta-analysis. Organization Studies, 24(3), 403-441. doi: 10.1177/0170840603024003910

 

Peterson, D. K. (2004). The Relationship between Perceptions of Corporate Citizenship and Organizational Commitment. Business & Society, 43(3), 296-319. doi: 10.1177/0007650304268065

 

Pinder, C. C. (2008). Work Motivation in Organizational Behavior. East Sussex: Psychology Press.

 

Rupp, D. E., Ganapathi, J., Aguilera, R. V., & Williams, C. A. (2006). The Incubator. Employee reactions to corporate social responsibility: an organizational justice framework. Journal of Organizational Behavior, 27(4), 537-543. doi: 10.1002/job.380

 

Rupp, D. E., Williams, C. A., & Aguilera, R. V. (2010). Increasing Corporate Social Responsibility through Stakeholder Value Internalization (and the Catalyzing Effect of New Governance): An Application of Organizational Justice, Self-Determination, and Social Influence Theories. In M. Schminke (Ed.). Managerial Ethics: Managing the Psychology of Morality (pp. 71-90). Abingdon, UK: Routledge.

 

Securex (s.d.). Privacy Policy. Opgehaald van http://www.securex.be/nl/groep/hr-research/onderzoekspanel/privacy/

 

Sitnikov, C. S. (2013). Triple Bottom Line. In S. O. Idowu, N. Capaldi, L. Zu & A. Das Gupta (Eds.). Encyclopedia of Corporate Social Responsibility (pp. 2558-2564). Berlin, Germany: Springer Berlin Heidelberg

 

Skudiene, V., & Auruskeviciene, V. (2012). The contribution of corporate social responsibility to internal employee motivation. Baltic Journal of Management, 7(1), 49-67. doi: 10.1108/17465261211197421

 

Sohoglu, E., Peelle, J. E., Carlyon, R. P., & Davis, M. H. (2012). Predictive Top-Down Integration of Prior Knowledge during Speech Perception. The Journal of Neuroscience, 32(25), 8443-8453. doi: 10.1523/JNEUROSCI.5069-11.2012

 

Stanaland, A. J. S., Lwin, M. O., & Murphy, P. E. (2011). Consumer Perceptions of the Antecedents and Consequences of Corporate Social Responsibility. Journal of Business Ethics, 102, 47-55. doi: 10.1007/s10551-011-0904-z

 

Steers, R. M., Mowday, R. T., & Shapiro, D. L. (2004). Introduction to Special Topic Forum: The Future of Work Motivation Theory. The Academy of Management Review, 29(3), 379-387. doi: 10.5465/AMR.2004.13670978

 

Stuebs, M., & Sun, L. (2010). Business Reputation and Labor Efficiency, Productivity, and Cost. Journal of Business Ethics, 96, 265-283. doi: 10.1007/s10551-010-0464-7

 

ter Hoeven, C. L., & Verhoeven, J. W. M. (2013). Sharing is caring. Corporate Communications: An International Journal, 18(2), 264-279. doi: 10.1108/13563281311319526

 

Turker, D. (2009). How Corporate Responsibility Influences Organizational Commitment. Journal of Business Ethics, 89, 189-204. doi: 10.1007/s10551-008-9993-8

 

Van Dale (s.d.). Betekenis ‘kennis’. Opgehaald van http://www.vandale.be/en/opzoeken?pattern=kennis&lang=nn#.VJh3nf8NmRQ

 

Van den Broeck, A., Lens, W., De Witte, H. & Van Coillie, H. (2013). Unraveling the importance of the quantity and the quality of workers’ motivation for well-being: A person-centered perspective. Journal of Vocational Behavior, 82, 69-78. doi: 10.1016/j.jvb.2012.11.005

 

Van den Broeck, A., Vansteenskiste, M., & De Witte, H. (2008). Self-determination theory: A theoretical and empirical overview in occupational health psychology. In J. Houdmont & S. Leka (Eds.). Occupational health psychology: European perspectives on research, education, and practice (pp. 63-88). Nottingham: Nottingham University Press.

 

Van den Broeck, A., Vansteenkiste, M., De Witte, H., Lens, W., & Andriessen, M. (2009). De Zelf-Determinatie Theorie: kwalitatief goed motiveren op de werkvloer. Gedrag & Organisatie, 22(4), 316-334. Opgehaald van http://selfdeterminationtheory.org/SDT/documents/2009_VandenBroeckVansteenkiste_GO.pdf

 

Verboon, P. (2010). Mediatie analyse (versie 3.0). Opgehaald van https://www.academia.edu/1738112/Mediatie_Analyse

 

Weber, M. (2008). The business case for corporate social responsibility: A company-level measurement approach for CSR. European Management Journal, 26, 247-261. doi: 10.1016/j.emj.2008.01.006

 

West, S. G., Aiken, L. S., Cham, H., & Liu, Y. (2013). Multiple Regression: The Basics and Beyond for Clinical Scientists. In J. S. Corner & P. C. Kendall (Eds.). The Oxford Handbook of Research Strategies for Clinical Psychology. Oxford: Oxford University Press. doi: 10.1093/oxfordhb/9780199793549.013.0013

 

Wickens, C. D., & Hollands, J. G. (2000). Introduction to engineering psychology and human performance. In C. D. Wickens & J. G. Hollands (Eds.). Engineering psychology and human performance (3rd ed.) (pp. 1-16). Upper Saddle River, NJ: Pearson/Prentice Hall.

 

Zhu, Y., Qjan, X., Yang, Y., & Leng, Y. (2013). The influence of explicit conceptual knowledge on perception of physical motions: An ERP study. Neuroscience Letters, 541, 253-257. doi: 10.1016/j.neulet.2013.02.020