Symptomatic treatment of the vomiting dog

Hayley Sluijters
Detailed study of how veterinarians can treat vomiting dogs before a specific diagnosis is made. That is to say symptomatic treatment and stabilisation of the vomiting patient.

Braken en de symptomatische behandeling van onze blaffende viervoeters

Iedereen die ooit baasje is geweest van een hond, kent het gemak waarmee honden hun maag kunnen ledigen, en dit gebeurt vaak op het meest ongepaste moment! Er kunnen legio triggers zijn wat leidt tot braken in de hondenwereld. Of het nu het resultaat is van het opeten van een gebraden kip, dan wel opgewonden worden door de aanblik van de passerende oma met haar twee Yorkshire Terriërs, er zijn meer oorzaken die kunnen leiden tot braken dan u denkt.

Ongeacht het feit dat veel hondenbaasjes hun viervoeters goed kunnen verzorgen, is braken niet altijd te voorspellen en huis-, tuin- en keukenmiddelen hebben hun beperkingen. Dierenartsen zijn eerstelijns bij “braak”ongevallen. Dierenartsen zijn zich er van het begin af aan van bewust dat zulke gevallen een wisselvallig verloop kunnen hebben. Vaak betreft het een enkelvoudige gastritis, maar als het complexer is zou dit mogelijk het dagelijks leven van hond en baas voorgoed kunnen veranderen.

Het is voor de dierenarts van groot belang om te weten wat de hond precies heeft gedaan tot het moment van braken. Op basis van de voorgeschiedenis van de hond bepaalt de dierenarts welke acties ondernomen moeten worden. Word ik geconfronteerd met een eenvoudig maagprobleem, of zijn er subtiele aanwijzingen dat er met deze hond meer aan de hand is? Braakt onze Fifi of heeft ze daadwerkelijk een probleem met slikken? En hoe gênant dit misschien ook klinkt, het is van groot belang om te weten of Snoepie uw speciale tabak heeft opgegeten of niet. Dit is niet alleen vanwege uw hond maar ook vanwege uw portemonnee. Een diagnose is als het oplossen van een puzzel. Alle informatie die u geeft en de symptomen die de hond vertoont kunnen leiden tot de oplossing van de puzzel.

Ondanks de vooruitgang in de moderne (dier)geneeskunde, dat de job van de dierenarts steeds makkelijker maakt, is er helaas niet één medicijn die alle vormen van braken kan behandelen. Dit komt door de verschillende orgaansystemen van het lichaam die elk op hun eigen wijze reageren. Receptoren in elk systeem detecteren veranderingen ten opzichte van de norm. Bepaalde receptoren in de maag reageren op specifieke medicijnen, en deze receptoren kunnen verschillen van die in het binnenoor. Deze laatste detecteert wisselingen in het evenwicht. Denk bijvoorbeeld aan de mens die een vistocht gaat maken met windkracht 8. Het spreekt voor zich dat de inname van een dosis maagzuurremmers je niet van het onvermijdelijke kan redden...

Dierenartsen maken gebruik van hun kennis van de braakreflex en de betrokken receptoren om de systemen in het lichaam te manipuleren en om zo onze kotsende patiënt te helpen. Helaas is het onderdrukken van de receptoren alleen niet voldoende als de oorzaak ook niet behandeld wordt. Bijvoorbeeld braken veroorzaakt door een infectie met gastro-intestinale wormen kan niet gestopt worden zonder de gelijktijdige uitroeiing van de dader (de wormen). Hoe gaan dierenartsen aan de slag wanneer ze geconfronteerd worden met een brakende patiënt?

De behandelingskeuze kan vaak afgeleid worden uit de symptomen en de voorgeschiedenis van de hond. Als we weten dat de gezonde hond alleen braakt tijdens een autorit, dan kan een dierenarts voorlopig kiezen om anti-emetica voor reis-ziekte te geven. In dit geval is de voorgeschiedenis de autorit, echter in andere gevallen is dit niet altijd even duidelijk en kunnen verdere diagnostische testen noodzakelijk zijn. Deze testen kunnen veel van de vermoedelijke oorzaken uitsluiten en de dierenarts helpen om de patiënt te stabiliseren. De kern van mijn masterproef is gericht op dit punt – de symptomatische behandeling van de brakende hond. In de vroege diagnostiek, is het behandelen van de symptomen vaak belangrijker dan het zoeken naar de oorzaak. In mijn masterproef wordt de basisbehandelingen in detail vergeleken en hoe homeostase bereikt kan worden. Dit wordt bereikt door het gebruik van nutritionele-, ondersteunende- en medicinale therapie.

Bibliografie

BIBLIOGRAPHY

Aaseth J., Skuag M.A., Cao Y., Andersen O. (2015). Chelation in metal intoxication – Principles and paradigms. Journal of Trace Elements in Medicine and Biology, 31, 260-266

Ahlawat A.R., Ghodasara S.N., Dongre V.B., Gajbhiye P.U. (2014). Chocolate toxicity in a dog. Indian Journal of Veterinary and Animal Sciences Research, 43 (6), 452-453

Anastasio J.D., Sharp C.R. (2011). Acute aldicarb toxicity in dogs: 15 cases (2001-2009). Journal of Veterinary Emergency and Critical Care, 21 (3), 253-260

Anonymous. (1990a). Poison Series: Principles of treating suspected poisoning cases. In Practice, 12 (1), 33

Anonymous. (1990b). Poison Series: Lead. In Practice, 12 (2), 53

Anonymous. (2015). Gecommentarieerd Geneesmiddelen-Repertorium voor Diergeneeskundig Gebruik. Belgische Centrum voor Farmacotherapeutische Informatie v.z.w. Gent

Benchaoui H.A., Cox S.R., Schneider R.P., Boucher J.F., Clemence R.G. (2007). The pharmacokinetics of maropitant, a novel neurokinin type-1 receptor antagonist, in dogs. Journal of Veterinary Pharmacology and Therapeutics, 30, 336–344

Berny P., Caloni F., Croubels S., Sachana M., Vandenbroucke V., Davanzo F., Guitart R. (2010). Animal poisoning in Europe. Part 2: Companion animals. The Veterinary Journal, 183, 255-259

Bjone S. J., Brown W. Y., Price I. R. (2007). Grass eating patterns in the domestic dog, Canis familiaris. Recent Advances in Animal Nutrition in Australia, 16, 45-49

Boag A.K., Coe R.J., Hughes D., Martinez T.A. (2005). Acid-Base and Electrolyte Abnormalities in Dogs with Gastrointestinal Foreign Bodies. Journal of Veterinary Internal Medicine, 19, 816-821

Bovens C. (2013). Therapeutics in canine GI disorders: part one – treatment of vomiting. Veterinary Times, June 24, 2013, 22-24

Brown A.J. and Otto C.M. (2008). Fluid Therapy in Vomiting and Diarrhea. Veterinary Clinics of North America: Small Animal Practice, 38 (3), 653-675

Campbell A. (1998). Poisoning in small animals from commonly ingested plants. In Practice, 20 (10), 587-591

Carron M., Meneghetti M., Gagliardi G., Ori C. (2015). Severe hyponatremia: a physicians’s nightmare. International Journal of Case Reports and Images, 6 (11), 694-697

Chandler M. (2010). Vomiting in dogs and cats - is it medical or surgical? In Practice, 32, 82-89

Desario C., Decaro N., Campolo M., Cavalli A., Cirone F., Elia G., Martella V., Lorusso E., Camero M., Buonavoglia C. (2005). Canine parvovirus infection: Which diagnostic test for virus? Journal of Virological Methods, 126, 179-185

Devauchelle P., Elliot J., Elwood C., Freiche V., German A., Gualtieri M., Hall E., Den Hertog E., Neiger R., Peeters D. and Roura X. (2006). Approach to the management of emesis in dogs. Current guidelines to best practice from the European Emesis Council, Pfizer Animal Health, Sandwich, Kent, UK

Dunn J. (1989). The vomiting dog. Part 1: Pathophysiology, diagnostic approach and differential diagnosis of acute vomiting. In Practice, 11, 184-192

Elwood C. (2003). Investigation and differential diagnosis of the vomiting dog. In Practice, 25 (7), 374-386

Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.

Hayley Sluijters, Ghent University

Elwood C., Devauchelle P., Elliott J., Freiche J., German A.J., Gualtieri M., Hall E., Den Hertog E., Neiger R., Peeters D., Roura X. and Savary-Bataille K. (2010). Emesis in dogs: a review. Journal of Small Animal Practice, 51, 4-22

Encarnación H.J., Mears E., Parra J. (2009). Vomiting. Compendium: Continuing Education for Veterinarians. 31 (3) E8, 122-131

Fisher M. (2001). Endoparasites in the dog and cat. 1. Helminths. In Practice, 23, 462-471

Gaschen F.P. and Merchant S.R. (2011). Adverse Food Reactions in Dogs and Cats. Veterinary Clinics of North America: Small Animal Practice, 41 (2), 361-379

Gualtieri M., Monzeglio G., Scanziani E. (1999). Gastric neoplasia. Veterinary Clinics of North America: Small Animal Practice, 29 (2), 415-440

Hall E. (2002). Rational selection of gastrointestinal drugs for cats and dogs. In Practice, 24, 242- 249

Herd P. (1992). Poison: Ethylene glycol. In Practice, 14, 298-299

Hubbard K., Skelly B.J., McKelvie J., Wood J.L.N. (2007). Risk of vomiting and diarrhoea in dogs. Veterinary Record, 161 (22), 755-757

Humm K., Goggs R., Hughes D. (2008). Fluid therapy in small animals: 2. Crystalloid solutions. In Practice, 30 (2), 85-91

Klinkenberg-Knol E.C., Nelis F., Dent J., Snel P., Mitchell B., Prichard P., Lloyd D., Havu N., Frame M.H., Romàn J., Walan A, Long Term Study Group. (2000). Long-term Omeprazole Treatment in Resistant Gastroesophageal Reflux Disease: Efficacy, Safety, and Influence on Gastric Mucosa. Gastroenterology, 118, 661-669

Koenig A. (2013). Endocrine emergencies in dogs and cats. Veterinary Clinics of North America: Small Animal Practice, 43 (4), 869-897

Kogan D.A., Johnson L.R., Sturges B.K., Jandrey K.E., Pollard R.E. (2008). Etiology and clinical outcome in dogs with aspiration pneumonia: 88 cases (2004-2006). Journal of the American Veterinary Medical Association, 233 (11), 1748-1755

Lecoindre P. and Richard S. (2004). Digestive disorders associated with the chronic obstructive respiratory syndrome of brachycephalic dogs: 30 cases (1999-2001). Revue de médecine vétérinaire, 155 (3), 141-146

Leib M.S. (1999). Chronic vomiting in dogs and cats. A practical diagnostic approach. Proceedings of the North American Veterinary Conference 1999, Orlando, Florida, 13, 305-308

Leib M.S. (2005). Drug Therapy of Upper GI Diseases. Proceedings of the North American Veterinary Conference 2005, Orlando, Florida, p. 364-365

Malm K. (1995). Regurgitation in relation to weaning in the domestic dog: a questionnaire study. Applied Animal Behaviour Science, 43, 111-122

McGrotty Y. (2010). Medical management of acute and chronic vomiting in dogs and cats. In Practice, 32 (10), 478-483
Mech D., Wolf P.C., Packard J.M. (1999). Regurgitative food transfer among wild wolves. Canadian Journal of Zoology, 77 (8), 1192-1195

Miller A.D. and Leslie R.A. (1994). The Area Postrema and Vomiting. Frontiers in Neuroendocrinology, 15, 301-320

Minagawa T., Ishiwata K., Kajimoto T. (1999). Feline interferon-ω treatment on canine parvovirus infection. Veterinary microbiology, 69, 51-53

Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.

Hayley Sluijters, Ghent University

Monnet E. (2003). Gastric dilatation-volvulus syndrome in dogs. Veterinary Clinics of North America: Small Animal Practice, 33 (5), 987-1005

Nelson R.W. and Couto C.G. (2014). Small Animal Internal Medicine, Fifth Edition. Mosby Elsevier, St. Louis, Missouri, 373-374

Plumb D.C. (2008). Plumb’s Veterinary Drug Handbook, 6th Edition. Blackwell Publishing Professional, Ames, Iowa

Pretzer S.D. (2008). Clinical presentation of canine pyometra and mucometra: a review. Theriogenology, 70, 359-363

Raditic D.M., Remillard R.L., Tater K.C. (2011). ELISA testing for common food antigens in four dry dog foods used in dietary elimination trials. Journal of Animal Physiology and Animal Nutrition, 95 (1), 90-97

Ramsey D.S., Kincaid K., Watkins J.A., Boucher J.F., Conder G.A., Eagleson J.S., Clemence R.G. (2008). Safety and efficacy of injectable and oral maropitant, a selective neurokinin1 receptor antagonist, in a randomized clinical trial for treatment of vomiting in dogs. Journal of Veterinary Pharmacology and Therapeutics, 31, (6), 538–543

Severino L. (2009). Toxic plants and companion animals. CAB Reviews: Perspectives in Agriculture, Veterinary Science, Nutrition and Natural Resources, 4 (008), 1-6

Strombeck D.R. and Guilford W.G. (1996). Vomiting: Pathophysiology and Pharmacologic Control. In: Guilford W.G., Centre S.A., Strombeck D.R., Williams D.A., Meyer D.J. Strombeck’s Small Animal Gastroenterology, 3rd edition. W.B. Saunders Company, Philadelphia, London, p. 52-62, 70, 256-271, 436-437, 900-913

Sutton N.M., Bates N., Campbell A. (2009). Factors influencing outcome of Vitis vinifera (grapes, raisins, currants and sultanas) intoxication in dogs. Veterinary Record, 164, 430-431

Trepanier L.A. (2015). Maropitant: Novel Antiemetic. NAVC Clincian’s brief, February 2015 Nutrition Focus, p. 75-77

Uemura E.E. (2015). Fundamentals of Canine Neuroanatomy and Neurophysiology. First Edition. John Wiley & Sons, Inc., Ames, Chichester, Oxford, p. 42, 207, 238-242

Van Israël N, Kirby B.M., Munro E.A.C. (2002). Septic peritonitis secondary to unilateral pyometra and ovarian bursal abcessation in a dog. Journal of Small Animal Practice, 43, 452-455

Vandenbroucke V., Van Pelt H., De Backer P., Croubels S. (2010). Animal poisonings in Belgium: a review of the past decade. Vlaams Diergeneeskundig Tijdschrift, 79, 259-268

Watson P. (2004). Pancreatitis in the dog: dealing with a spectrum of disease. In Practice, 26 (2), 64-77

Webb C. and Twedt D.C. (2003). Canine gastritis. Veterinary Clinics of North America: Small Animal Practice, 33 (5), 969-985

Williams J. and Niles J. (1999). Prostatic disease in the dog. In Practice, 21 (10), 558-575

Wilsson E. (1984). The social interaction between mother and offspring during weaning in German Shepherd Dogs: Individual differences between mothers and their effects on offspring. Applied Animal Behaviour Science, 13, 101-112

LEGISLATION

Royal decree (Koninklijke besluit) Belgium, 14 December 2006. Articles 230, 231 and 232

Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.Image removed.

Universiteit of Hogeschool
Master of Veterinary Medicine in de diergeneeskunde: gezelschapsdieren
Publicatiejaar
2016
Promotor(en)
Prof. dr. S. Croubels
Kernwoorden
Share this on: