Eindelijk is er een overzicht van de Phrygische geschiedenis. Velen hebben gehoord van Koning Midas, het volk waarvan hij koning was waarschijnlijk niet. Van oudsher schreven de Grieken en de Romeinen al over de Phryges, verhalen die tot op de dag van vandaag zijn overgeleverd. Maar historici hadden vóór deze thesis die verslagen nog niet geprobeerd samen te brengen om een geheelbeeld te schetsen.
Wie?
De Grieken en de Romeinen waren lang niet de enige spelers tijdens de klassieke oudheid. De Phryges namen naast verscheidene andere volkeren deel aan diezelfde historische periode, maar omwille van hun lage maatschappelijke status kregen zij weinig aandacht in de literaire traditie. Het is ook een eerder recente ontwikkeling dat oudheidkundigen zich met volkeren in de marges van de klassieke wereld bezigen. Zij duiken op in geschiedkundige teksten, die zeker niet altijd betrouwbaar zijn voor historici, en opschriften, die na duizendenjaren in steen bewaard zijn gebleven.
Ouder dan Griekenland en Rome
Een kleine duizend jaar vóór Christus stak de Phryges over van Europa naar hedendaags Turkije. Zij vestigden zich in een uitgestrekt gebied: van de Zee van Marmara in het westen tot aan de Kızılırmakrivier in het oosten, daar lag Phrygië. Archeologen hebben al een aantal sites zoals Gordion onderzocht die getuigen van economische productiviteit. Concreet bewijs voor een verenigd Phrygisch rijk is er daarentegen niet, ook al komt Midas in verschillende historische teksten voor.
In de zesde eeuw vóór Christus veroverde het naburige Lydië de Phryges. Niet veel later werden zij opgenomen in het Perzische Rijk en werd Phrygië beheerd als twee aparte provincies. Twee eeuwen later versloeg Alexander de Grote de Perzen, waarmee hij een periode van Griekse invloed in het Nabije Oosten inluidde. Na zijn plotse dood vochten zijn generaals en hun nakomelingen eeuwenlang in oorlogen voor controle over de vergriekste gebieden. Phrygië maakte daardoor nu eens deel uit van één koninkrijk, dan weer van een ander. In de derde eeuw vóór Christus stroomde ook nog een groep Kelten binnen, die deel van Phrygië voor zichzelf opeisten.
De Romeinen deden hun intrede een eeuw later. Toen stierf de Aziatische koning Attalos zonder erfgenamen en schonk hij zijn rijk aan de Romeinse staat. De provincies die als gevolg van die schenking ontstonden, zouden deel blijven uitmaken van het Romeinse Rijk tot in de middeleeuwen. Phrygië viel dan geleidelijk aan af van Byzantijns bewind.
De Phrygische beschaving
Een ander interessant aspect van Phrygische geschiedenis focust op de lokale bevolking. De samenleving van de Phryges ontwikkelde namelijk onder invloed van de bovengenoemde gebeurtenissen, waarbij culturele verandering ten zeerste opvalt. In de Perzische tijd verloren lokale elites hun politieke invloed en namen zij onder andere de klederdracht over van hun Perzische gouverneurs. De Grieken deden hun best om volwaardig Griekse steden in Phrygië te stichten. Die waren belangrijk om Griekse gebruiken door te geven aan de Phrygische bevolking zoals namen en het oprichten van verticale grafstenen. Later slopen ook een aantal Romeinse namen de Phrygische maatschappij binnen. De constitutio Antoniniana (212 na Christus) was daar het orgelpunt van, omdat toen elke vrijgeboren inwoner van Phrygië aan de hand van hun naam kon pronken met het Romeinse burgerrecht. Rond die periode nam het belang van de Phrygische identiteit echter sterk af in de steden. Het platteland was waarschijnlijk meer behoudsgezind tegenover de Phrygische cultuur, maar ook daar zou die tegen de zevende eeuw na Christus verdwenen zijn.
Ailianos
Ammianus Marcellinus
Anthologia Graeca
Apollodoros
Appianos
Aristoteles
Arrianos
Athenaios
Augustus
Aurelius Victor
Boëthius
Cassius Dion
Certamen Homeri et Hesiodi
Cicero
Clemens of Alexandreia
Curtius Rufus
Demosthenes
Diodoros
Diogenes Laërtios
Dion Chrysostomos
Dionysios
Euphorion
FGrHist.
1. Hekataios of Miletos
14. Bion of Prokonnessos
26. Konon
100. Dexippos of Athenai
115. Theopompos of Chios
156. Arrianos
239. Marmor Parium
264. Hekataios of Abdera
273. Alexandros Polyhistor
285. Aretades of Knidos
434. Memnon of Herakleia
709. Skylax of Karyanda
765. Xanthos of Lydia
795. Hermogenes
796. Metrophanes of Eukarpia
800. Phrygian works
Florus
Frontinus
Hellenica Oxyrhynchia
Herodas
Herodianos
Herodotos
Hesychios
Historia Augusta
Hyginus
Isokrates
Josephos
Julianus
Julius Obsequens
Julius Polydeukes
Justinus
Laterculus Veronensis
Libanios
Livius
Loukianos
Maximos of Tyros
Nepos
Notitia dignitatum
Pausanias
Petronius
Philon
Philostratos
Platon
Plinius
Ploutarchos
Polemius Silvius
Polybios
Prokopios
Pseudo-Caesar
Pseudo-Cicero
Pseudo-Herodotos
Pseudo-Ploutarchos
Ptolemaios
Ravennas Geographus
Sallustius
Sidonius Apollinaris
Sokrates Scholastikos
Souda
Stephanos of Byzantion
Strabon
Suetonius
Tacitus
Theophrastos
Thoukydides
Valerius Maximus
Velleius Paterculus
Xenophon