Scriptiebank overzicht

Utopia door genetica
Brengt wetenschap de utopie dichter bij de non-fictie?
 
Onze soort is individualistisch, egoïstisch en nauwelijks in staat tot liefde. Opvoeding en wetten temmen ons, maar we blijven de ergste van alle dieren. Michel Houellebecqs donkerzwarte beschrijving van de westerse samenleving in zijn roman Elementaire Deeltjes laat hierover weinig ruimte voor discussie. Onze wereld wordt er beschreven als een dystopie aan de hand van het leven van twee ongelukkige individuen in een wereld vol egoïstische concurrentie.

Over de toekomst van de merkencommunicatie
Merken moeten mensen raken
 
Filip Coertjens
 

Coca-Cola, Volkswagen, McDonald’s, Douwe Egberts,… Vrijwel dagelijks komen we in aanraking met merken en hun reclame. Allemaal roepen ze om onze aandacht, het ene merk al wat harder dan het andere. Slechts weinigen weten die aandacht ook vast te houden…
 
Terwijl traditionele reclame vroeger het tovermiddel was om producten van gelijkwaardige kwaliteit van elkaar te onderscheiden, heeft het vandaag veel van zijn glans verloren.

Zambiaanse grotbewonende vleermuizen
 
Dracula heeft me gebeten! Ik, Pieter Blondé, vertrok onmiddellijk na mijn examens van het voorlaatste jaar naar Afrika om er  vleermuizen in grotten te zoeken. Deze zoektocht kaderde in het door mezelf voorgestelde onderwerp voor mijn eindwerk: Zambiaanse grotbewonende vleermuizen.  Dit eindwerk vormde het kroonstuk tot het behalen van mijn diploma gegradueerde in de chemie, optie milieuzorg. 
 
Als actief lid van de Vleermuizenwerkgroep van Natuurpunt v.z.w. wil ik mijn bijdrage leveren om vleermuizen beter te beschermen.

De zon van middernacht schijnt nog niet.
- Wouter Boesman
 
Toen Carlos Salinas de Gortari, de toenmalige president van Mexico, op oudejaarsavond 1993 ging slapen hoopte hij door het in werking treden van het North American Free Trade Agreement (NAFTA) in de eerste wereld wakker te worden.

Op films en foto's uit de oude doos zie je ze geregeld : fietsen met een reusachtig voorwiel en een in verhouding minuscuul wiel achteraan. Hun naam was al even buitenaards als hun uitzicht : "vélocipède". Een andere bijzonderheid van deze vehikels was hun aandrijving : de pedalen stonden vooraan en de bestuurder - de velocipedist - zat rechtop in het zadel. Volgens Diana Louwette en Isabel Aerts, laatstejaars ingenieur Elektromechanica, hadden de constructeurs van toen het zeker niet slecht bekeken.

Artikel Abbeloos Jan-Frederik10/10/2003Voor de duizenden jongeren die wekelijks hun pint drinken in hùn jeugdhuis kan het lijken alsof jeugdhuizen al eeuwig bestaan. Ze zijn echter een recent fenomeen dat moet gekaderd worden in de opkomst van de naoorlogse jeugdcultuur. In Een huis voor de zuil of van de jeugd? bekijkt Jan-Frederik Abbeloos het ontstaan en de opkomst van het jeugdhuis.