Eerste LEED-gebouw in België

Steve Van den Brandt
Eerste LEED-gebouw in BelgiëIn onze huidige maatschappij kunnen we het belang van duurzaamheid niet meer over het hoofd zien. Zonder oog voor het milieu en de klimaatverandering drijven we nu eenmaal onze toekomstige generaties in grote moeilijkheden. Johnson & Johnson wil hier iets aan doen door in elk van hun projecten deze duurzaamheid te betonneren. Hiervoor passen ze het Amerikaans certificatieprogramma ‘Leadership in Energy and Environmental Design’ of LEED® toe.Dit model omvat een heleboel uiteenlopende milieubewuste vereisten waaraan een project moet voldoen.

Eerste LEED-gebouw in België

Eerste LEED-gebouw in België

In onze huidige maatschappij kunnen we het belang van duurzaamheid niet meer over het hoofd zien. Zonder oog voor het milieu en de klimaatverandering drijven we nu eenmaal onze toekomstige generaties in grote moeilijkheden. Johnson & Johnson wil hier iets aan doen door in elk van hun projecten deze duurzaamheid te betonneren. Hiervoor passen ze het Amerikaans certificatieprogramma ‘Leadership in Energy and Environmental Design’ of LEED® toe.

Dit model omvat een heleboel uiteenlopende milieubewuste vereisten waaraan een project moet voldoen. Als zulke vereiste op correcte wijze in het project is geïmplementeerd en gedocumenteerd, krijgt het een aantal punten. Ligt dit puntentotaal hoog genoeg, dan verdient het gebouw een LEED-certificaat als beloning voor alle durabele inspanningen.De weg naar certificatie verliep echter niet zoals het hoorde. Het nam niet alleen veel tijd en geld in beslag, maar er heerste ook veel onduidelijkheid rond het model. Zo was er een probleem met de taakverdeling om de milieuerkenning te bereiken. Collega’s buiten België wensten dan weer hun eigen nationale milieumodel toe te passen omdat ze dachten dat het LEED oversteeg. Dit eindwerk geeft de oplossingen weer om de hinderpalen voorgoed uit de weg te ruimen. Bovendien maakt deze scriptie het gehele certificatieproces efficiënter, goedkoper en sneller.

Een Scope Of Work of SOW omschrijft gedetailleerd de taken voor certificatie. De consultants zijn verantwoordelijk voor de projectregistratie, de review van de documentatie en het indienen ervan. Het SOW-resultaat is weergegeven in dit eindwerk, evenals een grondige vergelijking van de wereldwijde milieuquoteringen. LEED komt als winnaar uit de strijd door de uitgebreide internationalisering, vrijheid en zeer grote verscheidenheid in vereisten.

Een standaarddossier met alle mogelijke LEED-informatie per vereiste mocht niet ontbreken. Hierdoor kunnen we op voorhand voorspellen of we het certificaat al dan niet behalen. Alles moet uiteraard ingepast worden in de projectmethodiek: het Project Delivery Process of PDP. Deze strategie resulteert in een ideale oplossing vanuit het oogpunt van kostprijs, tijd en operatie. Het richt zich vooral op het organisatorische aspect, het management en de doelstellingen van het project. Dit eindwerk bevat een ontleding van deze projectvoering, evenals een overzicht van de lopende projecten met de procesplant CDPP op kop. Dit gebouw is het eerste in België dat mag pronken met de certificatie. Sterker nog, het is zelfs het allereerste chemisch gebouw met certificatie in heel Europa! Inzet, samenwerking en doorzetting waren essentieel.Het projectonderzoek leert ons dat het aantal haalbare vereisten dubbel zo groot is dan de onbereikbare. Een kostenanalyse wordt tevens zeer belangrijk. Het nastreven van twintig punten extra kan reeds in een vertienvoudiging van de investeringskost resulteren.

Tot slot geven we de uit ervaring opgestelde lessons learned. Deze formuleren een aantal adviezen en besluiten voor een optimaal gebruik van LEED. In een vroege fase starten met LEED, focussen op de verplichte vereisten en de documentatieplicht zijn onontbeerlijk.

Bibliografie

 

Bibliografie

LEED Reference Guide for Green Building Design and Construction. (2009). Onuitgegeven scriptie, U.S. Green Building Council.

LEED 2009 for New Construction and Major Renovations Rating System. (2008). Onuitgegeven scriptie, U.S. Green Building Council.

LEED 2009 for Commercial Interiors Rating System. (2008). Onuitgegeven scriptie, U.S. Green Building Council.

ASHRAE Standard: Energy Standard for Buildings Except Low-Rise Residential Buildings. (2007). Onuitgegeven scriptie, American Society of Heating, Refrigerating and Air-Conditioning Engineers, Atlanta.

BRE Environmental & Sustainability Standard: BREEAM Industrial 2008 Assessor Manual. (2008). Onuitgegeven scriptie, BRE Global.

German Sustainable Building Certificate. (2008). Onuitgegeven scriptie, Deutsche Gesellschaft für Nachhaltiges Bauen.

Doms, P. (2009). Building Information Model voor een farmaceutische plant. Onuitgegeven masterthesis, Katholieke Hogeschool Kempen Geel, Departement Industriële en Biowetenschappen.

Vandecasteele, C., & Block, C. (2008). Milieuproblemen –en technologie: Lucht, water en bodem. S.l.: Lannoo.

Bureau Jones Lang LaSalle. (2009). L’antisèche de l’immobilier durable. Gevonden op 5 april 2011 op het internet: http://www.joneslanglasalle.fr/ResearchLevel1/JLL_OnPoint_Immobilier_Du…

Japan Sustainable Building Consortium. (2006). The assessment method employed by CASBEE. Gevonden op 15 maart 2011 op het internet: http://www.ibec.or.jp/CASBEE/english/methodE.htm

Reed, R., Bilos, A., Wilkinson, S., & Schulte, K. (2009). International comparison of sustainable rating tools. Gevonden op 4 februari 2011 op het internet: http://deakin.academia.edu/RichardReed/Papers/151515/International_Comp…

DHV B.V. (2008). Instrumenten beoordeling en promotie duurzame kantoren. Gevonden op 4 oktober 2010 op het internet: http://www.dgbc.nl/images/uploads/DHV_B3991_rapport_v3_080612.pdf

Coster, H. (2011). Ranking the world's most sustainable companies. Gevonden op 19 maart 2011 op het internet: http://www.forbes.com/2011/01/28/most-sustainable-companies-leadrship-c…

Belgian Federal Government. (2010). Kyotoprotocol. Gevonden op 2 maart 2011 op het internet: http://www.climateregistry.be/NL/INTL/kyoto.htm

Akkoord op klimaattop Cancún. (2010). Gevonden op 2 maart 2011 op het internet:

http://www.demorgen.be/dm/nl/5627/Cancun-2010/article/detail/1194379/20…

D'haeseleer, W. (2007). Belgium’s energy challenges towards 2030. Gevonden op 26 februari 2011 op het internet: http://www.ce2030.be/public/documents_publ/CE2030%20Report_FINAL.pdf

Minergie. (s.a.). Minergie-anforderungen. Gevonden op 13 april 2011 op het internet: http://www.minergie.ch/standard_minergie.html

Minergie. (s.a.). Minergie-P-anforderungen. Gevonden op 13 april 2011 op het internet: http://www.minergie.ch/standard_minergie_p.html

Minergie. (s.a.). Minergie-Eco. Gevonden op 13 april 2011 op het internet: http://www.minergie.ch/minergie-eco-557.html

Ebert, T. (2009). Green building certification: LEED / DGNB. Gevonden op 8 september 2010 op het internet: http://www.buildingeq-online.net/fileadmin/user_upload/Workshops/Berlin…

BRE Global. (s.a.). BREEAM Europe. Gevonden op 26 augustus 2010 op het internet: http://www.breeam.org/filelibrary/Presentation_on_BREEAM_Europe1.pdf

BRE Global. (s.a.). Schemes from starter homes to opera houses. Gevonden op 16 november 2010 op het internet: http://www.breeam.org/page_1col.jsp?id=54

U.S. Green Building Council. (s.a.). LEED rating systems. Gevonden op 8 augustus 2010 op het internet: http://www.usgbc.org/DisplayPage.aspx?CMSPageID=222

U.S. Green Building Council. (s.a.). LEED version 3. Gevonden op 8 augustus 2010 op het internet: http://www.usgbc.org/DisplayPage.aspx?CMSPageID=1970

Green Building Certification Institute. (2011). Credential maintenance program guide. Gevonden op 28 maart 2011 op het internet: http://www.gbci.org/Files/cmp_guide.pdf

German Sustainable Building Council. (2010). DGNB international. Gevonden op 22 september 2010 op het internet: http://consense2010.com/fileadmin/downloads/DGNB_Presentation_wavequad_…

Deutsche Gesellschaft für Nachhaltiges Bauen e.V. (s.a.). Die DGNB zertifizierung. Gevonden op 4 april 2011 op het internet: http://www.dgnb.de/_de/zertifizierung/index.php

Environmental performance index 2010. (2010). Gevonden op 14 februari 2011 op het internet: http://epi.yale.edu/

 

 

Universiteit of Hogeschool
Master in de Industriële wetenshcappen- elektromechanica
Publicatiejaar
2011
Share this on: