Scriptiebank overzicht

Adverteren op een sociale netwerksite is als uninvited op een feestje verschijnen

Inleiding
Adverteren op sociale netwerksites is niet zoals adverteren op andere websites. Zo worden de zogenaamde banners (reclameafbeeldingen op internetpagina’s) op dergelijke sites grotendeels genegeerd. Dit is ook logisch. Mensen gebruiken een netwerksite om er een eigen netwerk uit te bouwen. Ze willen er zich gezellig met vrienden vermaken. En hierbij willen ze uiteraard niet lastig gevallen door vreemden die niet tot hun netwerk behoren, zoals adverteerders.

 
Europa spreekt eindelijk
 
Hoewel de Europese Unie bijna dagelijks de pers haalt, weten de Europese burgers nauwelijks waar die Unie precies voor staat. Toch is het erg belangrijk dat de Europeaan geïnformeerd wordt over deze instelling. Er worden immers ontzettend veel beslissingen genomen op het niveau van de Europese Unie. Professor Europese Politiek van Universiteit Gent Hendrik Vos legt uit hoe dit kan.
 
Dat de Europese bevolking zo slecht geïnformeerd is over zijn voornaamste regering heeft verschillende oorzaken.

Facebook in het Vlaamse medialandschapToen een professor journalistiek aan de universiteit van Colorado aan zijn 140 leerlingen vroeg wie van hen de dag ervoor naar het nieuws had gekeken of de krant had gelezen, staken slechts enkele studenten hun hand op. Wanneer de professor vervolgens vroeg wie van hen die dag Facebook had gebruikt, stak iedereen zijn hand op. Het is dan ook één van de meest bezochte websites ter wereld. Misschien kan de sociale netwerksite de consumptie van krantennieuws wel positief beïnvloeden.

De politicus en zijn blog
Banners, online spotjes, pop-ups, interactieve spelletjes: niemand twijfelt eraan dat het internet
een volwaardig communicatiemiddel is in reclamecampagnes. Maar hoe zit het met het nut
ervan in politieke campagnes? Sinds de laatste presidentsverkiezingen in de VS, lijken de politici
het nut van een online aanwezigheid ook ontdekt te hebben.

Van Brussel Annelies
 
Media willen EU niet opnieuw sexy maken
 
“Europese verkiezingen, aan jou de keus” was de slogan waarmee de EU haar burgers optrommelde voor de Europese verkiezingen in juni. Ruim de helft van het kiespubliek in de EU gaf echter niet thuis en met een wrang morning-aftergevoel stelden Europawatchers een nieuw laagterecord qua opkomstcijfers vast. Onmiddellijk rees de klassieke whodunitvraag: wie is er verantwoordelijk voor dat de EU, ooit dat gekoesterde vredesproject, niet langer in ieders hart genesteld zit?