Scriptiebank overzicht

Artikel
 
Het vergt meer dan stalen zenuwen voor een Amerikaanse president om in tijden waarin de economische markten meer en meer geopend worden, een protectionistisch beleid te voeren. In de staalkwestie van 2002 stonden de Verenigde Staten en de Europese Unie tegenover elkaar maar een situatie die dreigde te ontsporen werd al snel ontmanteld. De strategie die President G.W. Bush volgde, een strategie die dieper vertakt is dan een eerste begrijpen van het conflict toelaat, had hier een aanzienlijke rol in.

Artikel
 
De Congo-crisis (1960-1963) werd reeds uitvoerig onderzocht door Amerikaanse auteurs. Het wekt geen verwondering dat zij vooral aandacht besteden aan de verschillende benaderingen van de crisis door de betrokken Amerikaanse presidenten Eisenhower en Kennedy. Deze verhandeling heeft oog voor de strategie van de betrokken Belgische regeringen en voor de evolutie van de relaties tussen Brussel en Washington.

“Dit is niet alleen de waarheid”
 
Leo Tindemans (82), Minister van Staat, is altijd al een buitenbeentje geweest. Hij was een politicus die dicht bij het volk stond. Hij sprak de taal van gewone mensen, wat niet gebruikelijk was in de tijd van zijn politieke carrière (jaren ‘70, ‘80 en ‘90). In augustus 2002 deed hij weer iets opmerkelijks: hij zette een punt achter zijn politiek levensverhaal. Zijn memoires waren een feit. In de hoedanigheid van student, echtgenoot en politicus geeft hij daarin een beeld van zijn eigen leven, en dan vooral zijn politieke carrière.

Golfoorlog II… of III
Een studie naar ideologie in de taal van de oorlog zoals die voorkomt in De Standaard en De Morgen
 
Op 18 maart 2003 stelt de Amerikaanse president Bush de “dictator” van Irak voor een allerlaatste ultimatum: Irak binnen de 48 uur verlaten of oorlog.

Amerika, imperialist van de 20ste eeuw
 
BRUGGE – De Amerikaanse president Bush vroeg het Congres begin oktober 2003 om 87 miljard dollar voor de strijd tegen het terrorisme in Afghanistan en Irak. Het leiderschap van George Bush vertoont gelijkenissen met het conservatieve optreden van zijn voorgangers in de jaren zestig.
 
De VS verwierven na de Tweede Wereldoorlog de macht over West-Europa en het Midden-Oosten. Er stond de VS op weg naar haar absolute alleenheerschappij slechts één land in de weg, de communistische Sovjetunie.

Naar een nieuwe alliantie tussen de tijger en de beer?
 
Tijdens de Koude Oorlog was de ‘Strategic Triangle’ (de interactie tussen de VS, China en Rusland) grotendeels bepalend voor het verloop van de internationale politiek. In de post-Koude Oorlog wereld wordt er nog vaak gesproken over de Amerikaans-Russische relaties en komt de relatie tussen China en het westen ook nog wel eens aan bod. Maar hoe zit het nu eigenlijk met die derde zijde van de driehoek, de Russisch-Chinese relaties ?