Scriptiebank overzicht

Jongeren zijn structureel ondervertegenwoordigd in Westerse parlementen, en de aanwezigheid van jonge politici wordt vaak naar voren geschoven als een brug tussen jongeren en politiek. Of die aanwezigheid zich ook reflecteert in andere communicatie blijft onderbelicht, zeker in een gemediatiseerde omgeving zoals sociale media. Vertrekkend vanuit theorieën over descriptieve en substantieve representatie worden vijf dimensies van politieke communicatie geanalyseerd: tijdsoriëntatie, representatieclaims gericht op jongeren, privatisering, emotioneel taalgebruik en informaliteit. Een grote dataset aan Facebookberichten (N = 239.525) werd geclassificeerd met behulp van large language models en geanalyseerd aan de hand van logistische regressie. Daarnaast werd een loopbaananalyse uitgevoerd om communicatieveranderingen doorheen politieke loopbanen in kaart te brengen. De bevindingen bieden slechts beperkte steun voor leeftijdsgebonden verschillen in politieke communicatie. Van de vijf dimensies wordt er slechts één consistent bevestigd: jonge politici communiceren informeler dan oudere politici. In de meeste modellen blijken de partij en tijd sterkere voorspellers dan de leeftijd. Bovendien communiceren politici van alle leeftijden na verloop van tijd steeds toekomstgerichter, jongerengerichter, meer over hun privéleven, positiever en informeler. De resultaten suggereren dat de descriptieve aanwezigheid van jonge politici zich niet automatisch vertaalt in inhoudelijk andere communicatie. In de Vlaamse context lijken partij- en mediatiseringsdynamieken zwaarder door te wegen dan de meeste leeftijdsgebonden verschillen, waarbij informaliteit een uitzondering vormt.

Een vergelijkende visuele analyse van politieke cartoons uit het communistische blad De Roode Vaan, het Vlaams-nationalistische dagblad De Schelde en zijn opvolger Volk
en Staat, en de centrumrechtse krant De Standaard van 1929 tot 1945.

Hoe bereik je als politicus een generatie jongeren die meer aandacht heeft voor haar smartphonescherm dan voor de politiek? Door zelf video’s op TikTok te posten uiteraard. Maar win je daar ook daadwerkelijk zieltjes mee? Of knappen jongeren net af op zulke video’s? Voor mijn masterproef onderzocht ik of Vlaamse leerlingen uit de derde graad meer geneigd waren om voor een politicus te stemmen na het zien van een van zijn TikTok-filmpjes.

Deze scriptie behandelt hoe frequent Vlaamse politieke partijen polariseren op sociale media. Het focust hierbij op discursieve en retorische technieken die in sociale mediaberichten gebruikt kunnen worden.

De laatste jaren zien we een grote toename van (succesvolle) populistische partijen en politici, en sociale media worden steeds belangrijker binnen politieke communicatie. In het kader van deze twee trends onderzochten we in deze thesis hoe populistische politici Donald Trump en Bernie Sanders sociale media gebruiken binnen hun communicatiestrategie.

Vlaamse politicus omarmt YouTube (nog) nietIn de VS lijken YouTube video’s ondertussen definitief hun plaats in politieke campagnes veroverd te hebben. In tijden waarin sociale media voor veel mensen geen geheimen meer kennen, staan de Vlaamse politici echter nog niet met beide voeten in het Web 2.0. Dat is de conclusie van de masterproef die Sven Rosius schreef aan de hand van een analyse van de campagnes voor de Vlaamse gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2012. Slechts één op zes kandidaten maakte gebruik van YouTube in die verkiezingen, en meestal bleef het bij één filmpje.

‘Dankzij Twitter is er nu een echte dialoog tussen politici en burgers,’ aldus Vincent Van Quickenborne (Open VLD) in 2011, maar wat blijkt uit de Masterproef van Robbe van Lier (Universiteit Antwerpen)?

 Nieuwsmedia beïnvloeden verkiezingsresultaatDe nieuwsmedia beïnvloedden het resultaat van de Vlaamse verkiezingen in 2009. Tot deze conclusie kwam student politieke communicatie, Iskander De Bruycker, in zijn masterthesis aan de Universiteit Antwerpen. Wie vaak de krant leest of kijkt naar het journaal, kan gemakkelijker politieke partijen en thema’s aan elkaar linken. De politieke partij die de kiezer linkt met het meest prominente thema van het moment, heeft een garantie op verkiezingswinst. In 2009 was dat thema de financiële crisis.

                                                           Sanne Vercauteren
 
De oorlog in Irak (maart 2003)
Hoe de regering Bush de Amerikaanse bevolking overtuigd heeft
 
 
Op 4 november 2008 werd Barack Obama verkozen als nieuwe president van de Verenigde Staten (VS). Dit maakte na twee ambtstermijnen een einde aan de regering Bush. Deze regering liet een zootje (oorlogen, het klimaat, een financiële crisis, …) achter in zowel de VS als in de wereld. Een beleid in teken van verandering is een noodzaak om dit alles op te lossen. De populariteit van president George W.

De jacht op de perceptie
 
Scoren bij de kiezer is al jaren de politieke drijfveer. Maar toen waren partijen nog zuilgebonden en konden ze terugvallen op een vast kiespubliek. Vandaag zijn partijen ‘ontvoogd’ en kiezers ‘vlottend’. Het komt er dus voor partijen op aan zoveel mogelijk kiezers voor hun visie te winnen. De jacht op de perceptie is geopend. Binnen de huidige paars-groene regering lijkt perceptie de sleutel van het beleid.
 
Communicatie als Derde Weg
 
Na veertig jaar CVP-regime bulkte de paars-groene regeerverklaring van termen als verandering, hervorming en nieuw beleid.