Scriptiebank overzicht

P { margin-bottom: 0.21cm; }
Geen toekomst zonder anarchisme “The anarchist century has only just begun,” stelden Andrej Grubačić en David Graeber bij het begin van de 21ste eeuw. Anarchisme wordt echter vaak geassocieerd met nihilisme en immoraliteit, met structuurloosheid en naïviteit. Vooral in het schrijven en spreken over de SHAME betoging, de Indignados en Occupy werd dit weer opvallend duidelijk. Wanneer er sprake wil zijn van een anarchistische eeuw, moeten we dus eerst de vooroordelen uit de weg ruimen.

Van wantrouwen tot sociale duurzaamheid: mijnbouw vs gemeenschapstoerisme in Peru.In een wereld waar we steeds meer willen en de kloof tussen zij die krijgen wat ze willen en zij die daar de dupe van zijn steeds groter wordt, staat de zoektocht naar grondstoffen garant voor conflict.De ontginning van grondstoffen (zoals aardolie, koper, goud en zilver) gebeurt veelal in het Zuiden, de consumptie voornamelijk in het Noorden.

 Van zeespons tot proefbuis: maken glycolipiden hun beloftevolle toekomst waar?Vooruitgang wordt gekenmerkt door een toenemende complexiteit, een groeiend monster dat niet meer aan de ketting wil. In een gevoel van onbeheersbaarheid slagen weinigen er nog in het overzicht te bewaren. Ook voor de meeste wetenschapsdomeinen is onderzoek complex, kostelijk en onvoorspelbaar geworden, al hoeft een gebrek aan overzichtelijke kennis geen hindernis te vormen voor goede uitvindingen.

 
 
Op bezoek bij ouderen
 
Verhoging van de levenskwaliteit van sociaal geïsoleerde ouderen door vrijwilligers (Vicky Vander Aerschot)
 
Inleiding
‘Als ik oud ben en versleten, mijn naasten me stilaan vergeten en ik de kracht niet meer heb om alleen tegen de eenzaamheid te strijden. Dan hoop ik dat anderen me hiervan weg kunnen leiden (gebaseerd op Yevgueni, 2004)’.
 
Ouderen voelen zich steeds vaker eenzaam, maar dit is niet altijd hun eigen keuze.

De zestiende eeuwse wereld gepersonifieerd.
1571, Abraham Ortelius klopt aan bij de Antwerpse uitgever Gillis Coppens van Diest aan wie hij vraagt zijn Theatrum Orbis Terrarum te publiceren. Het pronkstuk van deze lijvige atlas is het indrukwekkende titelblad waarop vier vrouwen zijn afgebeeld, vergezeld van tal van vreemde attributen. De dames personifiëren de vier toen gekende werelddelen. Deze prent van Ortelius is vooruitstrevend. Voor het eerst in de geschiedenis van de beeldende kunsten verschijnt hier de personificatie van Amerika, vergezeld van haar drie oude zusters.

 De verantwoordelijkheid te voorkomen Preventie van genocide en misdaden tegen de mensheid in hetInter-Amerikaans Systeem voor Rechten van de Mens.Een Argentijnse case study. De verantwoordelijkheid te voorkomenIn de jaren ’90 van de vorige eeuw werd de vraag naar de toelaatbaarheid van humanitaire interventies onderzocht. Op de VN Wereldtop van 2005 werd  unaniem het concept “the Responsibility to Protect” (R2P) aangenomen.

 Marina Verhoeven Rare jongens, die Lappen! Maar lang niet zo raar als die Fransen　In de zomer van 1681 reist Jean-François Regnard, een jonge, welgestelde Fransman, naar Lapland en hij laat ons een verslag na van die reis. Daarin beschrijft hij het land en vooral de cultuur van zijn bewoners, de Samen. Het is grof, het is racistisch, het druist volledig in tegen de politieke correctheid die vandaag het debat over multiculturaliteit beheerst.

 
 Hanne Weltens
Vrije vorm architectuur: vrije keuze?
 
 
 
1968… werklui en bezoekers van de werf treden naar voren. Ze beklimmen het dak van een sculpturale betonnen woning te Luik. Er wordt hen gevraagd om de sterkte van de constructie te testen door druk op het dak uit te oefenen. In die tijd de gebruikelijke manier van werken, anno 2009 wordt de hulp van de computer ingeroepen.
 
 
Op 18 augustus 2009 is het nieuwe treinstation in Luik-Guillemins feestelijk ingehuldigd. Dit pareltje van de Spaanse architect Santiago Calatrava is adembenemend.

 
 
 
Gedurende mijn eigen schoolloopbaan heb ik tijdens de lessen aardrijkskunde vaak het gevoel gehad dat er meer in een les zou kunnen zitten dan dat er nu in zat. Als leerling vond ik de lessen die ik volgde vaak saai, maar ik had het gevoel dat er mogelijkheden moesten bestaan om datgene we aangeleerd kregen op een leuke manier te kunnen zien.  Welke oplossingen er hier dan mogelijk waren, wist ik als leerling uiteraard niet.
 
Tijdens mijn opleiding aan de Hogeschool Antwerpen begon ik als maar meer te begrijpen wat het gevoel dat ik tijdens het middelbaar had, nu juist betekende.

Het moet er óóit van komen. Vroeg of laat schuifelt iedereen de deur uit. Misschien niet letterlijk, maar altijd wel figuurlijk. Ooit zet je de stap in het onbekende, uit een vertrouwde en vaak beschermde omgeving, in een nieuwe wereld waarin je zelf verantwoordelijk bent voor je lot.
In dit deel lees je alles over die grote stap naar zelfstandigheid. Op eigen benen staan we allemaal ooit. Wankel, tastend en onzeker zetten we onze eerste schuchtere pasjes. Maar met wat oefening hollen en springen we met de ogen dicht.

 
Onbekend… en al te vaak onbemind
Albanië. Bij de “gemiddelde Belg” – voor zover deze bestaat of zelfs wenselijk is – roept het land sprekende beelden op: van bloedige stammentwisten, blinde autocratenadepten, uitgeputte vluchtelingen aan de Italiaanse kusten, tot ijskoude maffiosi op het Falconplein in Antwerpen. Kortom, een verzameling curiosa, zo weggelopen uit een rariteitenkabinet.
Verschillende voorstellingen en associaties zijn het gevolg van pure onwetendheid. Maar is meer aan de hand dan particuliere naïeve voorstellingen. Het is een structureel gegeven.

Constructie van een meetinstrument voor een kwalitatieve evaluatie van de korte time-outprojecten.

Eind juni 2008 worden alle time-outprojecten in Vlaanderen geëvalueerd. De centrale vraag luidt als volgt: Wat kan een korte of een lange time-out opleveren? Hebben deze projecten zin? Het antwoord op deze laatste vraag blijkt volmondig “ja” te zijn. Kwantitatieve resultaten zijn vlug weergegeven.

                                                                                                        Drempels in migratie.
De belevingswereld van Marokkaanse nieuwkomersvrouwen, met een focus op het sociaal-culturele leven en het vrijetijdsleven.

Drempels en woningen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Een drempel scheidt
‘binnen’ van ‘buiten’, de mannenwereld van de vrouwenwereld en de Berberwereld van de
Belgische samenleving. In Berbermiddens wordt afgeraden om op de drempel van de woning
te gaan zitten.

De valkuilen van R2P
 
V.N.-secretaris-generaal Kofi Annan beschouwde het midden september als een van de spaarzame lichtpuntjes van de jaarlijkse opening van de Algemene Vergadering van de VN: de vermelding van het ‘responsibility to protect’-principe. ‘R2P’ in de letterwoordengekke VN-ambtenarij. Na vier jaar het buzzword geweest te zijn van politieke denktanks en academische conferenties, was het de eerste keer dat de term in een resolutie te vinden was van de hoogmis van staats- en regeringsleiders.
 
R2P gaat uit van twee basisprincipes.

 
Op 23 november 2005 zal het precies 15 jaar geleden zijn dat Roald Dahl zijn laatste adem uitblies. Sinds de publicatie van James and the Giant Peach (De Reuzenperzik) in het begin van de jaren 1960 werden zijn verhalen door miljoenen kinderen verslonden. De meeste critici en literatuurwetenschappers waren echter minder enthousiast. Zij vonden Dahl een vulgaire antifeministische racist, die geweld en schunnige taal niet schuwde.

 
In een artikel in NRC Handelsblad beschrijft India-correspondent Anil Ramdas hoe een traditioneel Indiaas visserslied door een Amerikaanse rapartiest wordt gesampled, herschreven en vervolgens een wereldhit wordt. Omdat de nieuwe tekst obsceen klinkt en de melodie van het lied ‘gestolen’ is, wordt het nummer in India verboden. Het gevolg is dat de Indiase jeugd het massaal van het Internet downloadt om er semi-clandestien op te dansen. Althans, de jongens dansen erop, want in India mogen meisjes zelfs semi-clandestien niet dansen, roken of drinken.

In de ban van de man
De opmars van homo-erotische fanfictie
Veel heteroseksuele mannen fantaseren over lesbische vrouwen. Heel wat televisieseries, zoals ‘Ally Mc Beal’ en ‘Friends’, spelen daar gretig op in. Heteroseksuele vrouwen fantaseren echter even graag over homoseksuele mannen. In deze fantasieën spelen mannelijke hoofdpersonages uit populaire televisieseries een belangrijke rol. Deze heteroseksuele vrouwen gaan echter nog een stap verder, ze publiceren verhalen op het Internet waarin de mannelijke personages een romantische en/of seksuele relatie beleven.

Jongeren en cultuur
 
Het debat ‘jongeren en cultuur’ is vandaag niet meer weg te denken uit maatschappelijke discussies over cultuureducatie en -beleid. Dit onderwerp kent echter heel wat vooringenomenheden. Jongeren zouden weinig interesse hebben in culturele activiteiten en zich eerder terugtrekken in een eigen smaakuniversum, waarin popmuziek, jeugdmode en sport centraal staan. Een belangrijke factor is hierbij de opkomst van de cultuurindustrie, die de leefwereld van jongeren grondig heeft gewijzigd.

VN-Vredesoperaties in crisis.
Analyse van de problematiek en mogelijke uitwegen

 
Op 3 oktober 1993 schokte het beeld van een dode Amerikaanse soldaat die door de straten van Mogadishu gesleept werd de wereld. Die dag stierven achttien Amerikanen, een Maleisiër en 300 tot 1 000 Somaliërs in de Somalische hoofdstad. Geen jaar later, in april 1994, barstte in Rwanda één van de grootste genocides van de 20e eeuw uit. In minder dan drie maanden tijd werden 500 000 tot 800 000 Tutsi’s en duizenden gematigde Hutu’s ongenadig afgeslacht.

Cyberspace en de opheffing van lichamelijkheid.
Het virtuele ‘Self’, mythe of realiteit?
 
Als Internet ter sprake komt, schuift het laatje van de grote woorden al snel open. De virtuele ruimte overstijgt wat we voorheen konden, met nieuwe werelden, een anders georganiseerde samenleving en zelfs nieuwe persoonlijkheden tot gevolg. Als immateriële elimineert cyberspace het fysische wat niet enkel afstanden, maar ook onze eigen lichamen irrelevant maakt, zo klinkt dat dan. Vooral groepen die met hun eigen lichaam beperkingen zagen opdoemen halen deze retoriek aan.

Utopia door genetica
Brengt wetenschap de utopie dichter bij de non-fictie?
 
Onze soort is individualistisch, egoïstisch en nauwelijks in staat tot liefde. Opvoeding en wetten temmen ons, maar we blijven de ergste van alle dieren. Michel Houellebecqs donkerzwarte beschrijving van de westerse samenleving in zijn roman Elementaire Deeltjes laat hierover weinig ruimte voor discussie. Onze wereld wordt er beschreven als een dystopie aan de hand van het leven van twee ongelukkige individuen in een wereld vol egoïstische concurrentie.