Scriptiebank overzicht

Hoewel cafeïne bekend staat om haar stimulerende effecten op aandacht en stemming, blijft de invloed op het langetermijngeheugen onduidelijk. In deze studie werd onderzocht of het innemen van cafeïne ná een leersessie de consolidatie van procedureel geheugen (i.e., het geheugen voor motorische vaardigheden) kan verbeteren. Dertig gezonde volwassenen leerden een toetsvolgorde in een Serial Reaction Time Task en kregen vervolgens een capsule met placebo, 80mg of 240mg cafeïne. Een dag later werd de taak herhaald. Deelnemers die 80mg cafeïne kregen, vertoonden een significante verbetering in reactietijd tussen beide dagen in vergelijking met de placebogroep, terwijl de 240mg dosis geen gelijkaardig voordeel bood. De bevindingen suggereren dat een matige dosis cafeïne de opslag van nieuw geleerde vaardigheden subtiel kan versterken. Het effect was echter klein en mogelijk afhankelijk van gewoonlijk cafeïnegebruik, wat verdere studie vraagt naar optimale dosis, timing en individuele verschillen.

Deze thesis integreert biofysische modellen van het werkgeheugen in taalkundige theorieën binnen het Minimalisme, met de focus op de Select-functie – het ophalen van Lexicale Elementen vanuit het langetermijngeheugen naar het kortetermijngeheugen. Ik vertaal eerst het traditionele feature- systeem naar een vectoren-gebaseerd mechanisme, waar de (on)interpreteerbaarheid als een vectoronderdeel gemodelleerd wordt. Deze verschuiving van een symbolisch naar een vector-systeem vangt niet alleen kenmerken van de Transfer-operatie, maar brengt het model ook in rooilijn met neurale populatiecodes. Daarna stel ik een hippocampus-gebasseerd biophysisch model van Lexicale Ophaling voor, waar neurodynamische principes statische features activeren en hun ophalen bepalen. Binnen dit framework vormt interpreteerbaarheid een neveneffect van het model en kan het [iF]-[uX]-mechanisme van Deal (2015) op natuurlijke wijze afgeleid worden as een vorm van sterk symmetrische paarophaling.

De ziekte van Hirschsprung (HD) is een zeldzame aangeboren darmaandoening waarbij zenuwcellen (ganglioncellen) ontbreken in een deel van de dikke darm. Dit veroorzaakt een stilgevallen darmwerking met ernstige gevolgen voor pasgeborenen. Een correcte en snelle diagnose is van cruciaal belang, maar vormt een uitdaging doordat weefselstructuren bij baby’s vaak onrijp zijn en foutieve interpretaties tot verkeerde behandelingen kunnen leiden.

In mijn bachelorproef onderzocht ik in samenwerking met het CHU Brugmann ziekenhuis in Brussel vijf patiëntencasussen waarbij rectumbiopten werden geanalyseerd met drie microscopische technieken: de klassieke hematoxyline-eosine-saffraan (HES)-kleuring, acetylcholinesterase (AChE)-histochemie en calretinine-immunohistochemie. Uit dit onderzoek bleek dat calretinine de meest betrouwbare methode is om ganglioncellen zichtbaar te maken, vooral bij jonge baby’s of technisch moeilijke stalen. Bovendien biedt calretinine praktische voordelen doordat het toepasbaar is op paraffinecoupes, in tegenstelling tot AChE dat vriescoupes vereist.

De resultaten tonen aan dat een gestandaardiseerde combinatie van technieken nodig is om foutieve diagnoses te vermijden. Vooral calretinine-IHC als basis, aangevuld met HES of AChE, blijkt een krachtige strategie. Daarmee draagt dit onderzoek bij aan een snellere, betrouwbaardere en wereldwijd toegankelijkere diagnostiek van Hirschsprung, wat rechtstreeks het leven van getroffen kinderen kan redden of verbeteren.

Het Humaan Herpesvirus Type 7 (HHV-7) is een lid van de herpesviridae-familie en wordt geassocieerd met meerdere ziektes, variërend van dermatologische aandoeningen zoals exanthem subitem, tot ernstige neurologische defecten zoals encefalitis of meningitis. Toch is er weinig
bekend over zijn levenscyclus, en nog minder over zijn pathogene potentieel. Daarom hebben wij rood-fluorescente HHV-7 virussen gemaakt om visueel de infectie en replicatie van HHV-7 te kunnen volgen in verschillende celtypes.

In mijn thesis gingen we op zoek naar de invloed van het adaptief immuunsysteem op de integriteit van de hersenbarrières in gezondheid en in twee neurologische aandoening, namelijk multiple sclerose en de ziekte van Alzheimer. We ontdekten dat T-cellen, en meer specifiek regulatorische T-cellen, een belangrijke rol spelen bij het behouden van deze integriteit. Verden toonden we aan dat het cytokine IL-34 hierbij als boodschapper dient, wat nieuwe perspectieven opent voor het ontwikkelen van therapieën voor diverse neurologische aandoeningen.

Deze masterproef bespreekt in welke mate het evenwichts- of vestibulair systeem is aangetast bij personen met de ziekte van Parkinson. Tien parkinsonpatiënten en tien gezonde controlepersonen ondergingen een vestibulair testprotocol. Na vergelijking van de testresultaten bleken de parkinsonpatiënten slechter te scoren dan de controlepersonen.

In dit project lokaliseerden we verschillende types stamcellen in de hersenen van de Afrikaanse turquoise killivis.

Bij het ouder worden klagen volwassenen vaak over moeite met spraakverstaan in lawaaierige omgeving, ondanks normale resultaten op de standaard gehoortesten. Er is steeds meer onderzoek naar 'hidden hearing loss', waaronder ook de ontdekking van cochleaire synaptopathie. Het onderzoek heeft als doel om een EEG-stimulus te ontwikkelen om dit op een objectieve manier in kaart te kunnen brengen.

In mijn masterthesis verkende ik de mogelijke toepassingen van natural language processing (NLP) in de materiaalfysica. Meer bepaald ging ik na in hoeverre woordvectoren fysisch bruikbare info over materialen bevatten.

Deze masterproef behandelt de taalvaardigheid van kinderen met spinale musculaire atrofie type 2 tijdens de differentiatiefase (2;06 tot 5;00 jaar).

In deze studie werd de invloed van een specifieke hersenregio op een andere hersenregio onderzocht in het kader van handbewegingen. De studie maakte gebruik van transcraniale magnetische stimulatie.

De ziekte van Parkinson is een neurologische hersenaandoening die gekenmerkt wordt door bewegingsproblemen. De precieze manier waarop de ziekte van Parkinson zich doorheen de hersenen verspreidt, is nog niet volledig opgehelderd. De studies uit mijn masterthesis toonden aan dat de choroid plexus een rol speelt in de verspreiding van Parkinson-gerelateerde eiwitten.

Onderzoek naar de rol van het receptorproteïne NPR-6 in olfactorisch leergedrag bij Caenorhabditis elegans. Aan de hand van gedragstesten en moleculair genetsiche, biochemische en pharmacologische technieken ontdekten we een potentiële rol voor NPR-6 in verzadigingssignalering.

Dit project onderzocht de rol van ubiquitinatie op de toxiciteit en het aggregeren van alfa-synucleïne en synphilin-1 in gehumaniseerde gistmodellen voor de ziekte van Parkinson.

Tijdens het thesisonderzoek maakten we gebruik van hTau.P301S muizen. Deze muizen expressen humaan Tau met een P301S mutatie, waardoor Tau-klonters gevormd worden binnenin zenuwcellen en de muizen dementiestoornissen ontwikkelen. In die muizen hebben we een temporele analyse gemaakt van microglia en diens functie.

Preklinische tekorten in het cognitief en sociaal functioneren bij muizen met de ziekte van Alzheimer.

Met behulp van enkele recente doorbraken in verschillende takken van de wetenschap, waaronder in het kweken van neuronen en het heel precieze meten van hun activiteit, zijn we erin geslaagd de causale connectiviteit — welk neuron stuurt signalen naar welk ander neuron — in een in vitro netwerk van neuronen in kaart te brengen. In de scriptie Fysica worden deze causale connecties in verband gebracht met de stochastiche activiteit van de individuele neuronen. In de scriptie computerwetenschappen worden de parameters van de causale connecties vertaald naar artficiële neurale netwerken.

In deze scriptie werd de mogelijkheid tot het gebruik van transvasculaire optogenetica onderzocht om neuronen te moduleren die opsines tot expressie brengen in de cortex van de rat met licht afkomstig uit een cerebraal bloedvat. Er werd ook nagegaan of deze techniek kan gebruikt worden om verhoogde corticale activiteit te inhiberen.

In onze systematische review deelden we revalidatie post-CVA op in 5 verschillende fases. Uit onze resultaten blijkt dat patiënten die zich bevinden in de vroege subacute fase na beroerte het meeste functieherstel bekomen door gebruik te maken van het zit en reik protocol. In de hierop volgende fase, de late subacute fase, kan het best gebruik worden gemaakt van gewichtsverplaatsingstherapie. Tenslotte is een patiënt in de chronische fase na zijn/haar beroerte het meest geholpen met selectieve romp oefeningen. Helaas zijn er voor de hyperacute en acute fases geen RCT’s beschikbaar. Het effect van romprevalidatie in deze fasen blijft dus te betwisten.

Ongeveer 1 op 150 mensen heeft epilepsie, en bijna één derde van hen is onvoldoende geholpen met medicatie. Daarom zijn alternatieven noodzakelijk.
Gentherapie is een vrij recente behandelingsvorm, reeds toegepast bij verscheidene aandoeningen, waarbij genetisch materiaal wordt ingebracht in cellen. Recent wordt het ook onderzocht voor de behandeling van epilepsie. Uit dierstudies blijkt dat optogenetica en chemogenetica, twee vormen van gentherapie, een duidelijk aanvalsonderdrukkend effect hebben bij knaagdieren met epilepsie en dus een veelbelovend alternatief vormen voor patiënten met epilepsie.

Wat weet de Vlaamse bevolking van afasie? 1518 personen werden geïnterviewd in 10 Vlaamse winkelstraten. Daaruit bleek dat 21,8% van de Vlaamse bevolking reeds van afasie had gehoord maar slechts 11,0% had ook basiskennis omtrent afasie. In de toekomst zijn bewustwordingscampagnes nodig om de notie van afasie bij de Vlaamse bevolking te verhogen gezien een hoger publiek bewustzijn zorgt voor een hogere QoL van afasiepatiënten.

Het project vormt een onderzoek naar de menselijke gewaarwording en de poging om de werkelijkheid om ons heen te begrijpen, de basis vanwaaruit perceptie gevormd wordt en de motivatie waarom we dit doen in kaart te brengen.
Het onderzoek vertaalt zich in de creatie van een beeldtaal waarin de waarnemer, informatie, de verwerking en de voorstelling ervan, in schema's en installatie voorgesteld wordt. Het werk gaat uit van extremen. Zo ontstaat de beeldende vraagstelling hoe een cirkel kan worden waargenomen als een vierkant.

Desondanks het grote aanbod aan pijnmedicatie ondervinden zo'n 300 miljoen mensen geen pijnstilling. De nood is dus hoog aan onderzoek naar nieuwe mogelijke aangrijpingspunten in pijn. NGF is een erg belangrijke factor in de ontwikkeling van chronische pijn, maar zijn voorlopereiwit werd nooit eerder onderzocht. In genetisch gemanipuleerde TgproNGF#3 muizen, die meer proNGF uitdrukken in vergelijking met normale muizen, werden verschillen geobserveerd op genetisch, moleculair, en gedragsmatig vlak die wijzen op een rol van proNGF in pijn.

Het ontrafelen van de rol van het ROCK molecule in neurodegeneratieve ziekten zoals glaucoom,

Amyotrofe laterale sclerose (ALS) is een dodelijke neurodegeneratieve ziekte waarbij de motorneuronen afsterven. De patiënten ondervinden progressief krachtsverlies en worden geleidelijk aan verlamd. Tot op vandaag is er geen geneesmiddel beschikbaar die deze ziekte kan stoppen. In deze thesis werd met behulp van geïnduceerde pluripotente stamcel-afgeleide motorneuronen afkomstig van ALS-patiënten onderzoek gedaan naar het onderliggende ziektemechanisme.

Diepe hersenstimulatie (DBS) wordt gebruikt om verschillende bewegings- en neuropsychiatrische stoornissen te behandelen. Eerst worden de elektromagnetische velden, opgewekt tijdens DBS, bestudeerd met computersimulaties. Vervolgens wordt de neuronale respons onderzocht aan de hand van een programma dat voor de scriptie geschreven werd.

De zebravis in de strijd tegen de ziektes van Alzheimer en ParkinsonZebravissen; amper 3 cm grote visjes, horizontale strepen op hun buik en levend in de tropische rivieren van Zuid-Azië. Wat zouden deze kleine visjes spontaan kunnen wat de ‘machtige’ mens niet kan? Schade aan hersencellen herstellen! Inderdaad, de ziektes van Alzheimer en Parkinson, ALS, dementie en MS, allemaal hebben ze gemeen dat hersencellen afsterven en dat de mens er niet op kan reageren door de schade te herstellen.

Dementie, een tikkende tijdbom. Kan functionele beeldvorming helpen?Tik tak, tik tak. Tegen het jaar 2050 verwachten we wereldwijd elke 30 seconden een diagnose van Alzheimer. Dat zijn 2880 nieuwe patiënten per dag. Alzheimer is de belangrijkste vorm van dementie: in 50-80% van de demente patiënten. Toch is er vooralsnog geen behandeling die deze ziekte geneest. Hoog tijd om wetenschappelijk onderzoek verder te financieren want economisch en sociaal heeft Alzheimer een grote impact op de samenleving.Alzheimer is een vorm van dementieDementie is een algemene term.

Voor veel wetenschappers blijft de taalontwikkeling een van de grootste mysteries van de 21e eeuw. Hoe stelt het brein kinderen in staat om in relatief korte tijd moeiteloos een complexe vaardigheid als taal te verwerven? Waarom loopt dit proces soms spaak?  Wat is het verband met de hersenontwikkeling? Met onze studie proberen wij meer inzicht te krijgen in het taalnetwerk in het brein van schoolgaande kinderen met en zonder taalontwikkelingsstoornissen.Bouwstenen van het breinHet brein kan beschouwd worden als een netwerk van zenuwcellen (figuur 1).

Het herstellen van het centraal zenuwstelsel,vandaag en morgen De ziekte van Alzheimer, de ziekte van Parkinson, de ziekte van Huntington, multiple sclerose, glaucoom, het zijn maar enkele van de meer dan 600 neurodegeneratieve aandoeningen waarbij na verloop van tijd zenuwcellen afsterven. Dit laatste is onomkeerbaar en leidt tot symptomen als dementie, slikproblemen, bewegings-, loop-, of spraakstoornissen. Wat is nu de exacte oorzaak waardoor het centraal zenuwstelsel (CZS) van de mens zich niet spontaan kan herstellen?