Scriptiebank overzicht

Deze thesis onderzoekt hoe priesters zowel de sagen als het sagenonderzoek van Belgisch Limburg beïnvloed hebben in de 19de en 20ste eeuw. Specifiek spitst dit werk zich toe op drie overkoepelende ‘rollen’ die de priester opnam in de sagen en volkskundige tradities van deze landelijke provincie, met name als onderzoeker naar de ‘oorsprong’ van sagen en sagenelementen, als verzamelaar en verteller van sagen en als ‘personage’ in de volksverhalen. Op basis van twee collecties van Limburgse sagen, het taal- en volkskundig tijdschrift ’t Daghet in den Oosten en drieëntwintig verhandelingen opgesteld door studenten Germaanse filologie aan de KU Leuven, worden deze drie rollen nader bekeken om te ontdekken in hoeverre de priester aanwezig was in de Limburgse sagen en welk doel hij mogelijk had om de volksverhalen te verzamelen, te onderzoeken en soms zelfs te verspreiden.

In het geval van ’t Daghet wordt discoursanalyse gebruikt om de visie van de auteurs, die allemaal geestelijken waren, op sagen te ontwaren en hoe zij sagen gebruikten om hun ideologieën te versterken en hun argumenten te staven. Ook op de verhandelingen wordt discoursanalyse toegepast, zeker wanneer priesters aan het woord komen, maar ook wordt er gekeken naar hoe de sagen afhankelijkheid van de priesters creëerden bij de bevolking.

Door zichzelf te profileren als een bovennatuurlijke genezer en verlosser van het Limburgse volk, via het verdrijven van geesten, het dopen van dwaallichten en het ontmaskeren van heksen, probeerde de priester zijn maatschappelijke positie te versterken in een periode gekenmerkt door het afzwakken van de katholieke invloed op de samenleving en de opkomst van liberale en socialistische ideologieën. Vlaams-nationalistische priesters gingen op een gelijkaardige manier te werk, en interpreteerden de dominantie van het katholieke referentiekader in de sagen als een teken dat het christendom een essentiële karaktereigenschap van het Vlaamse volk was, juist om hun godsdienst te beschermen tegen de antiklerikale, liberale volkskundigen. Door deze aspecten van de Limburgse sagen en het sagenonderzoek nader te onderzoeken hoopt deze thesis bij te dragen tot het beperkte analytische onderzoek betreffende de Limburgse sagentraditie door de nadruk te leggen op één van haar meest voorkomende personages, de priester.

Deze masterproef wil nagaan hoe voorzetselconstituenten (VzC’s) van plaats, tijd en wijze met elkaar interageren wanneer ze verschillende lengtes aannemen. Hoe gaan schrijvers om met de verschillende woordvolgordeprincipes? Beperken ze bijvoorbeeld de lengte van het middenveld als het achterveld (bijna) leeg is? Zo zouden ze immers het evenwicht in de zin kunnen herstellen, waardoor ook de boodschap van de zin makkelijker begrepen kan worden.

Deze masterproef gaat over de beeldvorming van de humanist Justus Lipsius van 1853 tot 1947. Hij paste binnen de herdenking van grote historische figuren om de natiestaat te legitimeren. Voor Leuven, Overijse en Ath riep hij lokale trots op. Lipsius werd vooral geëerd als groots wetenschapper. Maar in 1909 vond de liberale pers hem helemaal niet erenswaardig en bekritiseerde zijn intolerantie.

De federale overheid kan haar bevoegdheden verschillend uitoefenen in de verschillende landsdelen. Deze masterproef analyseert in welke mate dat verenigbaar is met de Grondwet.

Onderzoek naar Belgische identiteit en interactie tussen Franstaligen en Nederlandstaligen volgens de intergroupscontact theory van Allport.

Een onderzoek naar het gedrag van Rode Duivels-fans. Enerzijds wordt het nationaliteitsgevoel onderzocht in relatie tot de prestaties van de Rode Duivels en anderzijds wordt een discriminerende houding bij de fans onderzocht.

De scriptie beschrijft een nieuw fenomeen, i.e. media-induced Second Language Acquisition. Die bestaat uit statistische analyses van vragenlijsten en taaltesten die afgelegd worden door Waalse en Vlaamse kinderen van tien to twaalf jaar oud.

De kanteling van plezier naar afkeer voor FransEnthousiaste leerlingen van het vijfde leerjaar die al fluitend naar de Franse les gaan of angstige leerlingen die zich in het tweede middelbaar er naartoe slepen. Twee werelden van verschil zegt u? Niets is minder waar, maar klopt dit beeld ook met de werkelijkheid? Motivatie als sleutelwoordCorder zei het met de volgende woorden: “Given motivation, anyone can learn a language”. Men is ervan overtuigd dat motivatie een belangrijk element is om een taal te leren. We merken allemaal dat we sneller en beter iets leren als we goed gemotiveerd zijn.

(R)evolutie in evaluatieUit onderzoek blijkt dat 80% van de leerlingen uit zowel ASO, TSO, BSO en KSO worden geëvalueerd d.m.v. punten. Wanneer je aan je ouders en grootouders vraagt op welke manier zij werden geëvalueerd, is de kans reëel dat zij op dezelfde manier werden geëvalueerd als de manier die wij vandaag de dag nog steeds hanteren.

Hoe taal je denken beïnvloedtWat als je iemand anders bent in een andere taal? Het is een gedachte die tegelijk fascinerend en beangstigend is : wat als de taal die we spreken, invloed heeft op wie we zijn ? Uit onderzoek blijkt dat er wel degelijk sprake is van een effect, al is dat eerder klein. Deze thesis onderzoekt het effect van de grammatica  van een taal op ons zelfbeeld in de toekomst: wat als enkel de taal die we spreken, beslist of we dromen van een realistische toekomst?‘In het Frans ben ik veel vlotter dan in het Nederlands.

Nationaliteit, Identiteit en Trauma in Newfoundland                 Schotland. Catalonië. Vlaanderen. Het lijkt wel alsof zich overal deelstaten of bevolkingsgroepen bevinden die zich willen bevrijden van het juk van de natie waar zij zich geen deel van voelen. Separatisme floreert overal en is brandend actueel. Ook in Newfoundland klinkt de roep naar onafhankelijkheid alsmaar luider. De scriptie “‘Where Ye From?’ Reclaiming Newfoundland’s Identity in Kenneth J. Harvey’s The Town that Forgot How to Breathe” legt d.m.v.

Eigen taal eerst in de Vlaamse faciliteitengemeenten. Lapt België de mensenrechten aan zijn laars?België is geen eenvoudig land. Buitenlanders fronsen steevast de wenkbrauwen wanneer iemand hen probeert uit te leggen hoe de Belgische staat in elkaar zit: het land telt maar liefst negen parlementen en acht regeringen, en dat terwijl het tot de kleinste vijf landen van Europa behoort. Geen enkele staat ter wereld heeft meer instellingen per vierkante meter. Daarvoor bestaat een eenvoudige verklaring: België herbergt 3 verschillende taalgroepen, een Duitse, een Franse en een Nederlandse.

Een belangrijke term om over de taalkundige situatie in België te spreken, is die van taalcontact of het samenleven van twee of meer verschillende talen in een regio. Doordat in België drie gemeenschappen en drie talen naast elkaar leven, kunnen we, op nationaal niveau, spreken van een taalcontactsituatie, maar ook binnen de gemeenschappen is er sprake van taalcontact. In Vlaanderen, Brussel buiten beschouwing gelaten, wonen naar schatting 200.000 Franstaligen.

Franstalige kinderen in het Nederlandstalig onderwijs die ook (een beperkte vorm van) onderwijs in het Frans volgen, lezen opmerkelijk beter in het Frans én in het Nederlands dan Franstalige kinderen die van meet af aan uitsluitend op het Nederlands gericht worden.

Helaas niet in het Duits beschikbaar.België staat bekend als een meertalig land: een land waarin meerdere talen worden gesproken en een officiële status hebben. Ook al worden ze vaak vergeten, bestaan er naast Vlamingen en Franstaligen ook nog de Duitstalige Belgen. Binnen de Europese Unie is Duits de taal met de meeste moedertaalsprekers, maar in België is de taal van Goethe maar een minderheidstaal. De taalminderheid telt amper 80 000 personen, maar beschikt toch over dezelfde taalrechten als Vlamingen en Franstaligen.

 
Katholieken vs. Verzet tijdens WO II: een snel verzuurde relatie?
 
 
Hoe ‘leest’ u de krant? Als ‘objectieve nieuwsbron’ of eerder als ‘oppervlakkige lectuur’? Geschreven pers kan gezien worden als een belangrijke vertolker van de publieke opinie en verspreider van ideeën. Een interessant gegeven waar ik dankbaar gebruik van gemaakt heb voor een onderzoek naar beeld- en opinievorming over ‘Het Verzet’…
 
 
Kranten en tijdschriften maken deel uit van wat men zou kunnen omschrijven als de ‘burgerlijke openbaarheid’.

Dorien De Mars
 
TAALWETGEVING IN DE RAND ROND BRUSSEL: RESPECT!
 
De Vlaamse overheid voert sinds 1995 een eigen beleid voor de randgemeenten met als doel het Vlaams karakter van de Rand te vrijwaren. Er wordt vooral aandacht geschonken aan die gemeenten waar de ontnederlandsing het grootst is en waar de Franstalige politici een meerderheid vormen in het gemeentebestuur. Ter ondersteuning van het Nederlandstalig karakter van de Rand rond Brussel werd vzw de Rand opgericht.
 
Taal is al meermaals een twistpunt gebleken voor de Belgische politici.

 
Belgische kranten bekvechten over BHV
Grote verschillen aan Vlaamse en Waalse zijde in communautaire berichtgeving
 
Nederlandstalige en Franstalige kranten verschillen sterk in hun berichtgeving over communautaire thema’s. Elke krant verdedigt de standpunten van de eigen taalgroep, en plaatst zich daarmee lijnrecht tegenover de andere kant van de taalgrens. Dat blijkt uit de masterproef van Julie Badisco.
 
In haar masterproef ‘Berichtgeving over BHV. Een vergelijking van Nederlandstalige en Franstalige nieuwsmedia’ nam Badisco de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde onder de loep.

Titel scriptie:
De rol van frequentie bij de perceptie van homografen in een zinscontext. Een bewijs voor niet-selectieve toegang?

Titel artikel:
Is er onderscheid tussen de talen binnen de ene woordenschatstructuur in de hersens?

Al lang proberen taalkundigen, psychologen en neurologen zich een beeld te vormen over de manieren waarop taal nu juist in onze hersens gestructureerd zit. Het debat loopt al zeker van rond halverwege de vorige eeuw toen Noam Chomsky furore maakte met zijn theorieën over generatieve grammatica en over het leren van taal.

Waarom leren Nederlands is niet gemakkelijk
 
Wie al eens gesproken heeft met anderstaligen die Nederlands leren, merkte vast enkele “vreemde kronkels” in hun zinnen. Een zin als “Waarom leren Nederlands is niet gemakkelijk.” verraadt dat mensen die Nederlands leren het vaak moeilijk vinden om de woorden van een zin in de juiste volgorde te plaatsen. In zijn scriptie Germaanse talen onderzocht Adriaan D’Haens wat hiervan de oorzaken zouden kunnen zijn.
 
Als mensen talen leren, voltrekken er zich allerhande gecompliceerde processen in hun hersenen.

Ik spreek Nederlands!
 
Vlot kunnen communiceren is in onze maatschappij heel belangrijk. Iedereen moet elke dag tegen anderen praten: een vergadering op het werk, een babbel met de buurvrouw, iets bestellen bij de slager, een sollicitatiegesprek enzovoort. Elkaar begrijpen is daarbij natuurlijk essentieel... want als iemand onduidelijk spreekt, geraken we al wel eens geïrriteerd omdat we hem of haar niet goed verstaan.

 
Premier Verhofstadt steekt het niet onder stoelen of banken: hij wil en zal de Senaat hervormen.  Op 9 oktober 2001 maakte hij zijn plannen voor het eerst openbaar tijdens zijn Federale Beleidsverklaring.  Deze speech zorgde voor heel wat commotie binnen de Hoge Vergadering.  De Eerste Minister had het namelijk over de mogelijke samenvoeging van Kamer en Senaat tot één Federaal Parlement waarin een bijzondere commissie de reflectiefunctie op zich zou moeten nemen.  Verder had hij het over een paritaire Federale Raad, samengesteld vanuit de gemeenschappen, waarin alle gewesten vertegenwoordig

MEERTALIG ONDERWIJS IN BRUSSEL – EEN ETNOGRAFISCHE BENADERING
Laure Allain
 
Onderwijs in twee talen is de toekomst voor het Nederlandstalig onderwijs in Brussel...
 
Het Nederlandstalig onderwijs in Brussel ligt onder vuur, die indruk ontstaat althans als men de krant openslaat. De voorbije maanden ventileerden leerkrachten, politici en voornamelijk ouders hun verzuchtingen over het Nederlandstalig onderwijs in talrijke lezersbrieven, persberichten en op debatavonden in de hoofdstad. Sommigen hebben heel wat vragen aangaande de kwaliteit van het onderwijs in de hoofdstad.

Talige diffusie de norm
 
Lily Nabholz-Haidegger vindt dat Franstaligen in Vlaanderen (meer) taalrechten verdienen. Daarin wordt ze geruggensteund door (een bepaalde interpretatie) van het Europese Verdrag ter Bescherming van Nationale Minderheden. Dergelijke uitingen zetten de fundamenten van ons staatsbestel op losse schroeven en zorgen voor behoorlijk wat communautaire agitatie.