Scriptiebank overzicht

Vanuit de mythe van de boze stiefmoeder wordt de rol van de stiefmoeder vaker geproblematiseerd dan de betrokkenheid van stiefvaders. Enerzijds lijken mensen te verwachten dat stiefmoeders goed zorgen voor hun stiefkinderen en is men wantrouwig of dit zal gebeuren. Anderzijds worden stiefmoeders weinig geraadpleegd met betrekking tot de opvoeding van hun stiefkinderen. Deze studie brengt in kaart hoe moeders denken over stiefmoederschap en toont aan dat er verschillende strategieën zijn om taken binnen het nieuw samengesteld gezin te verdelen.

Een kind met downsyndroom: een kwestie van dubbel klikken. “Ons leven is voorbij dachten we. Ik kende dat totaal niet dus je gaat meteen uit van het ergste. Je denkt ‘oh my god’, wat moet ik hier mee doen? Ik kan dat niet.”Jaarlijks worden ongeveer honderd mensen in België ouder van een kind met downsyndroom. Voor zo goed als elke ouder is de geboorte van zijn of haar kind een speciaal moment. Wanneer dit kind echter een beperking blijkt te hebben, kan deze heuglijke tijd onder druk staan.   Downsyndroom is een beperking die meestal rond de geboorte van het kind gediagnosticeerd wordt.

Tumor geasscocieerde Macrofagen: de achillespees van een tumorInleidingWe zijn in staat het oppervlak van pluto te fotograferen, dodelijke infectieziektes uit te roeien met een simpel vaccinspuitje en nog steeds sterven jaarlijks 8.2 miljoen mensen aan kanker. Is kanker de onoverkomelijke prijs die we betalen als multicellulair organisme of is het gewoon tijd voor een andere aanpak?Kanker en het immuunsysteemKankercellen zijn lichaamseigen cellen die de controle over hun celdeling verloren zijn.

Als studente gezinswetenschappen heb ik geprobeerd om een antwoord te vinden op mijn veranderingsdoel.  Mijn veranderingsdoel luidde als volgt:Hoe kan ik als gezinswetenschapster het gezin helpen met wat het voor hen als koppel betekent om een tweede kind te hebben of niet.  Daarnaast oog hebben voor signalen van hun eerste zoon wanneer deze met vragen zit in verband met de gezinsvorm waarin hij opgroeit.  Hoe je als een volwassenen hier een antwoord op kan geven.Brengt het eenzijdige verlangen naar een tweede kind het verantwoord ouderschap van Liesbet en Marie niet in gevaar?Deze probleemste

Volg de kaart van het kind:  Geef prioriteit aan een meer mensgerichte benadering in opvoeding en onderwijs  Kinderen zijn de toekomst: een mensgerichtere benadering kijkt voorbij het ‘etiketje’ADHD, ASS, ODD, OCD, NLD, HSP, …In (kranten)artikels kan men regelmatig lezen dat steeds meer kinderen vandaag een labeltje dragen en dat ze te snel en te vaak worden gediagnosticeerd. De cijfers die hierover te vinden zijn, liegen er niet om :  1 op de 3 krijgt bijles, 1 op de 4 kinderen kampt met emotionele of gedragsproblemen,..

En ze leefden nog lang en gelukkig?Dat ze naïef en kinderlijk zijn. Onbenullig. Er bestaan duizend en een clichés over sprookjes, maar dat van het happy end spant de kroon. We lezen “Er was eens…” en we weten wat ons te wachten staat: mooie prinsessen en dappere prinsen nemen het op tegen boosaardige toverkollen. Heel even wordt het spannend, maar steevast eindigt het verhaal met een koninklijke trouwpartij en een geruststellend “en ze leefden nog lang en gelukkig…” Nu is dat wel altijd zo? Zeker, de uitzonderingen op dat happy end zijn schaars, maar ze bestaan en zijn net daarom interessant.

 ‘Nieuwe Autoriteit’: ouders, opvoeders of leerkrachten zijn de cliënten‘In mijn tijd hadden ouders nog gezag.’ ‘Vroeger hadden kinderen nog respect voor hun ouders.’ Tegenwoordig hoor je vaak zo’n uitspraken van mensen uit de vroegere generaties. De ouders van vandaag vertrekken vanuit andere waarden bij het opvoeden van hun kinderen, nl. liefde, aanmoediging en vrijheid. Hadden opvoedingsfiguren vroeger inderdaad meer gezag? Is er in onze huidige maatschappij voldoende draagvlak om terug te gaan naar de autoritaire opvoedingsstijl of is de hedendaagse manier van opvoeden beter?

“Als je stenen op de weg laat liggen, dan struikelen je kinderen daar later over.”De vele voordelen van zelfbewust opvoeden voor zowel ouders als kinderen.“Ik wil zo graag tonen dat ik trots ben op mijn kind.”“ Ik wil mijn kind ‘nee’ leren zeggen.”“ Ik heb dàt, dàt en dàt al geprobeerd en het lukt me nog niet! Hoe kan dat?!”Of herken je deze belofte : “Ik zal NOOIT dezelfde fouten maken als mijn ouders!”  Je gaat het anders doen… of net niet?

Pedagogische tik? Naar de strafrechter! Of toch niet?“Ikke gisteren slaag gekregenvan ons moeke hare slofIkke borstelke gevegenheb in haren tulpenhof”Uit Moeke MedelijUrbanusUrbanus bezong nostalgisch zijn kinderstreken en het noodzakelijk volgend kwaad: een tik van zijn moeke hare slof… Ouders die hun kind(eren) slaan is een onderwerp dat regelmatig opduikt. De meningen zijn verdeeld en onderzoeken zijn talrijk aanwezig. Deze thesis onderzoekt de plaats van de pedagogische tik binnen het strafrecht van België, Nederland en het Verenigd Koninkrijk.

Christelijke wortels in een islamitisch nestTijdens haar kindertijd zette Lisa[1] haar schoentje klaar voor de sint, versierde ze de kerstboom en was ze misdienaar in de kerk. In haar huidige leven knutselt ze met de kinderen lampionnen voor de vastenmaand, bidt ze vijf maal per dag en gaat ze bewust voor halal.Het verhaal van Lisa illustreert één van de getuigenissen van Belgische vrouwen die op jonge of volwassen leeftijd kozen voor een islamitisch gezinsleven. In een antropologische studie laat ik de lezer kennis maken met de leefwereld van tien Vlaamse en Brusselse moslimgezinnen.

Weten scholen wel wat ouders van hen verwachten?Scholen en leerkrachten worden geconfronteerd met leerlingen wiens ouders verschillende verwachtingen en opvattingen hebben over kwaliteitsvol onderwijs. Dat blijkt uit de masterscriptie van Lieve Smeyers (Universiteit Antwerpen). Zij onderzocht de verwachtingen van ouders ten aanzien van de kwaliteit van het secundair onderwijs.Smeyers, student in de Opleidings- en Onderwijswetenschappen, interviewde ouders met minstens één kind in de eerste graad van het secundair onderwijs.

Nood aan opvolging van adoptiegezinnen na adoptieBRUSSEL – Op de Psychiatrische Afdeling voor infants, kinderen en adolescenten (PAika) van het UZ Brussel werd recent een onderzoek over adoptiekinderen afgerond. Uit de studie blijkt dat deze kinderen (en hun adoptiegezin) dikwijls met complexe problemen te maken krijgen, waaronder hechtingsproblemen.

Een andere kijk op lichamelijke opvoedingEr lijkt binnen onze samenleving een grote consensus te bestaan over het belang van het schoolvak lichamelijke opvoeding. Aan de ene kant bestaat er een enorm enthousiasme over de mogelijkheden van sport, maar aan de andere kant lijkt het erop dat sport op school nog maar weinig te maken heeft met lichamelijkheid.

INTERMEDIAIREN BRENGEN EUROPA DICHTERBIJWist u dat 70% van alle wetgeving in ons land afkomstig is van de Europese Unie? Kan u vertellen welke instelling verantwoordelijk is voor het ontwikkelen van nieuwe wetten? Weet u bij welke Europese instelling u terecht kan wanneer u in het buitenland wil werken? U bent niet de enige die het hoort donderen in Keulen bij het lezen van deze vragen, want voor zowat elke burger is de EU een abstract gegeven dat ver van ons verwijderd is. Hoewel de EU vandaag meer dan ooit deel uitmaakt van ons dagelijks leven, weten we dat niet altijd.

‘Goed’ ouderschap. Mythe of realiteit?Vandaag de dag kunnen ouders en aanverwanten terugvallen op een ruim aanbod aan brochures, boeken, artikels en voorzieningen die hen voorzien van advies en begeleiding over de opvoeding van hun kind. De opvoeding van kinderen en jongeren staat centraal op de maatschappelijke en politieke agenda; ook internationaal.

Libelle is geen ‘blaadje’ om zonder handschoenen aan te pakken‘Opvoeden!’ ‘Dit werkt!’ ‘Doe het zo!’ Wie denkt dat een vrouwenblad als Libelle een passieve getuige is van wat er in een samenleving leeft, heeft het mis. Libelle is een actief instrument dat advies, normen en waarden over opvoeden uitdraagt. Advies dat vaak tegenstrijdig is en niet vanzelfsprekend.Het persoonlijk leven  wordt steeds meer doordrongen door vreemdenVan alle kanten krijgen ouders advies over hoe zij hun kinderen het best kunnen opvoeden. Via allerhande bochten en banen dringen deskundigen binnen in het gezin.

Dit onderzoek handelt over de betekenis van kunst in de leefwereld van zes- tot twaalfjarige kinderen en welke inspanningen de openbare omroep verricht als opvoedende instantie ter bevordering van kunst- en cultuureducatie naar deze doelgroep. De aanleiding tot de keuze van dit onderwerp is door de persoonlijke interesse naar kunst. Hierbij kwam de stimulans om dit nader te bestuderen binnen de leefwereld van kinderen gerelateerd aan de media, specifiek de openbare omroep aangezien zij hier een duidelijke opdracht bij hebben.

In België wordt er steeds meer en meer belang gehecht aan tweetaligheid. Het is dan ook niet onlogisch dat er meer en meer discussies opduiken om vanaf het kleuteronderwijs het kind tweetalig te gaan opvoeden. Los van politieke redenen en de vraag of dit haalbaar is, kunnen we ons afvragen of een tweetalige opvoeding goed is voor de ontwikkeling van de hersenen van het kind. Vroeger heerste immers de overtuiging dat een tweetalige opvoeding ADHD, autisme en zelfs schizofrenie veroorzaakte.Maar hedendaags onderzoek spreekt deze overtuiging tegen.

- Ouderschap onder druk-Goede ouders gezochtIn haar meesterproef ‘Vrijheid als afhankelijkheid’. Een genealogische studie van opvoedingsadvies in De Bond sinds 1960 gaat Emme Vandeginste na op welke manier ouders in opvoedingsliteratuur, door deskundigen aangesproken worden op hun opvoedingsgedrag. Ze gebruikt daarbij de gezinskrant De Bond (vroeger De Bond van Grote en Jonge Gezinnen) als onderzoeksmateriaal, die ze analyseert over een periode van vijftig jaar.

!Klein Gevaarlijk Lawaaiof de intolerantie van de maatschappij t.o.v. lawaai van spelende kinderenSmelt u ook weg bij het zien van een pasgeboren baby en kijkt ook u niet reikhalzend uit naar het eerste woordje of de eerste stapjes van dat kleine wonder? Niets zo vertederend als kleine kinderen die de wereld ontdekken of toch niet?

Ruimte voor ontmoeting in een geïndividualiseerde samenleving?Vandaag kiezen we wat we studeren, we kiezen onze partner, we beslissen wanneer we kinderen willen krijgen... Kortom, in onze geïndividualiseerde samenleving mogen we zelf ons levensverhaal schrijven. Deze keuzevrijheid heeft ook een keerzijde: zelf beslissingen moeten nemen en knopen doorhakken vraagt niet alleen de nodige sociale vaardigheden, het kan ook voor heel wat onzekerheid zorgen. Ook ouders krijgen de kans om eigen keuzes te maken in de opvoeding van hun kinderen.

PR-agent versus journalist?
 
Gent, 6 juli 2010 – Liesl De Ruyck, oud-studente Communicatiemanagement aan de Arteveldehogeschool Gent onderzocht het veelbesproken verstandshuwelijk tussen PR-agentschappen en journalisten. Beide partijen leven van elkaars brood. Toch blijkt dat er sprake is van een belangenconflict waardoor het weleens botst in de relatie: PR-consultants dienen hun cliënten tevreden te stellen en journalisten willen hun lezers behagen. PR-agentschappen en journalisten gaven hun visie op de stelling ‘PR-agent versus journalist?’. Beschouw dit onderzoek als relatietherapie.

Pleegouders  mét diploma?
De pleegzorgsector is de laatste jaren sterk geprofessionaliseerd. De tendens naar professionalisering van het pleegouderschap is ingezet en lijkt onontkoombaar. Maar willen pleegouders wel geprofessionaliseerd worden?
In 2009 werden er 6.129 pleegzorgsituaties geregistreerd in Vlaanderen.

We leven in een meritocratie waarin steeds hogere eisen aan kinderen en volwassenen worden gesteld.  We worden tevens geconfronteerd met een toenemend aantal echtscheidingen, depressies, persoonlijkheidsstoornissen, ADHD- diagnoses enz… ADHD wordt bovendien getypeerd als een neurologische aandoening waarvoor medicatie ‘aangewezen’ is.  De resultante hiervan is dat de psychofarmaca een nooit geziene vlucht kent.  Rilatine, het vlaggenschip van de firma Novartis, Concerta, etc.

Kunnen de Academie het poëzieonderwijs redden?

Hans Groenewegen uitte onlangs in De Groene Amsterdammer vrijuit diens afschuw bij de idee dat poëzie en onderwijs iets met elkaar te maken zouden kunnen hebben. “School”, stelt hij, “betekent kinderen, en hoewel kinderen in de volksmond wel eens van poëtische gaven voorzien worden, zijn ze geen dichters, en meestal ook geen poëzielezers. Een dichter schrijft meestal niet om kinderen of groter, halfwas grut te verrassen, te ontroeren, te choqueren of op een andere manier voor de poëzie te winnen.

 
Hoe hard ik ook probeer, mijn kind wil steeds meer en meer
Wat zeggen tv-programma’s zoals ‘De Supernanny’ en ‘Huis op stelten’ bij jou? Ooit al eens één van de vele opvoedingswinkels in jouw provincie binnen gestapt? Of herken je de vele discussies rond ‘hoe voed ik nu op een goede manier mijn kind op’?

Kunst wordt keitof

Het blijft een hardnekkig cliché: kunst, en dan vooral kunstbeleving, is een elitair gebeuren
waarbij mensen van middelbare leeftijd op een zondagnamiddag naar een schilderij staan te
turen. Een compleet foute perceptie, want als je al van in de kleuterklas kinderen vertrouwd
maakt met kunst, verlaag je niet alleen de drempel voor latere contacten met kunst, je zet
mensen aan tot reflectie, samenwerking en wederzijds begrip.

Een waarschuwingslabel voor opvoedingsvragenlijsten?
 
 
Het opvoeden van kinderen staat tegenwoordig vaak in de belangstelling: er verschijnen heel wat boeken over en ook op televisie zijn er verschillende programma’s die hier aandacht aan besteden. Toch is niemand het eens over wat nu precies het opvoeden van kinderen inhoudt.
Om meer zicht te krijgen op wat ouders beleven en ervaren bij het opvoeden van hun kind, leggen hulpverleners vaak vragenlijsten voor aan ouders. Zo proberen hulpverleners enerzijds de (vaak problematische) thuissituatie beter in beeld te brengen.

Help: mijn kind gebruikt. De naald en de fles vallen niet ver van de boom …?!

Hoe kunt u uw kinderen beschermen tegen DRUGS? U kan dit aan u laten voorbijgaan, met een glaasje wijn in de hand, denkend dat het u niet zal overkomen…? U kan vol angst uw opgroeiende pubers opsluiten, tegen beter weten in. Of u kan zich informeren; grenzen stellen en uw adolescenten weerbaar opvoeden.


Voorliggend onderzoek werd recent uitgevoerd bij 765 scholieren, verspreid over zeven Antwerpse scholen.

Bezorgdheid om de gevolgen van de samenstelling van scholen en groepen is een oud zeer. In 1957 diende in de Amerikaanse staat Arkansas het leger ingezet te worden om 9 zwarte leerlingen naar een witte school te laten gaan. Boze blanke ouders probeerden als menselijke buffer dit te verhinderen. Dergelijke situaties deden zich in Vlaanderen nooit voor, maar toch kan ook hier de bezorgdheid om de samenstelling van leerlingengroepen gevoeld worden en flakkert het debat rond concentratiescholen regelmatig op.